De geschiedenis van het christendom is gelijk een medaille met twee kanten.
Aan de ene kant is er de boodschap van Christus: “Als men u op de ene wang slaat, bied dan ook de andere aan.” Een boodschap van geweldloze heldhaftigheid. Hij heeft die boodschap zelf beleefd. Zonder enige weerstand te bieden of er toe aan te zetten heeft Hij zich overgeleverd aan de handen van de mensen: gekruisigd als een slaaf.
De andere zijde van de medaille in de geschiedenis van het christendom is het feit dat zijn christenen te gelegener tijd wel geweld hebben gebruikt. Dat pausen, in de loop van de geschiedenis, wel politieke macht hebben uitgeoefend en met de wapens hebben verdedigd. Dat er in Gods naam oorlog werd gevoerd. En dat ook wij als gewone christenen nog altijd niet minder agressief zijn dan de doorsnee burger.
Die twee zijden van de medaille zijn reeds in kiem aanwezig in het evangelie dat we zojuist beluisterd hebben.
De Christus die met handen en voeten probeert uit te leggen dat lijden en dood bij zijn zending horen en dat ook zijn volgelingen daar zullen in delen.
En anderzijds de leerlingen die zo heel andere verwachtingen hebben. Zij zijn zo bezig met hun eigen positie dat zij die boodschap zelfs niet horen en er ook geen vragen over stellen. Integendeel, zij zijn onder mekaar reeds bezig met de worsteling om de macht. “Wie heeft hier het meest te zeggen, wie is hier de tweede in bevel?.”
Zou het in onze dagen anders zijn? Wij noemen ons wel christenen, deelgenoten van de boodschap van vrede en geweldloosheid, maar de oerdrang om zichzelf te affirmeren, de schrik om slachtoffer te zijn, zit er zo diep in.
Hoe gaan wij om met het geweld in ons eigen hart? Hoe keren wij dat om tot verdraagzaamheid? Waarom bekeren wij ons niet tot de Christus?
Dat kan in twee fasen gebeuren.
Vooreerst door het gebed. Dat kan een zone van vrede scheppen in ons hart waardoor wij milder en zachter worden. ‘Verlos ons van het kwade’ bidden wij in het Onze Vader.
Ten tweede is er de raad van Paulus: ‘Overwin het kwade door het goede.’ Als we dat maar over ons hart konden krijgen. Als we ne keer heel kwaad zijn op iemand en die juist een hartelijke en oprechte attentie geven. Dan gebeurt het wonder. Dergelijk gebaar is een sleutel naar de vrede.
Geweld ombuigen tot vrede, is de grote boodschap die Christus heeft gelanceerd. Aan ons om die in kleine daden waar te maken.