De bijbel verhaalt dat de relaties tussen Israël en Jahwé niet altijd gemakkelijk zijn geweest. Vaak was het volk ontrouw. Het gebeurde vaak dat de Joden zich van Gods geboden niet veel aantrokken. Dan gaf God aan de profeten de opdracht te spreken opdat de mensen een keuze zouden maken. God houdt niet van halfslachtigheid. Hij vraagt duidelijk te kiezen voor Hem of voor andere goden.
Dat is het verhaal dat we vandaag lezen in het boek Jozua. Het volk moet kiezen. ‘t Is ‘t een of ‘t ander.
Die oproep van Jozua moet ons niet verwonderen. Het volk van Israël leefde in een land waar andere goden vereerd worden. Het kon voor het volk van Israël verleidelijk zijn de goden der Amorieten te eren omdat ze zich zo beter zouden kunnen integreren in het land waar zij te gast waren. [We mogen het niet vergeten: de Joden zijn er als immigranten, als vreemdelingen die zich in het land komen vestigen.] Uiteindelijk zal het volk kiezen voor Jahwé want Hij is de God die bevrijding brengt, Hij is de trouwe God. “Ook wij willen de Heer dienen. Hij is onze God”, staat in het boek Jozua, waaruit we een stuk gelezen hebben. [Tussen haakjes gezegd: dit is het verhaal van de Joden door de eeuwen heen. Zij zullen steeds moeten kiezen voor de God van hun voorvaderen en die van het land waar ze zijn gaan wonen, tussen hun eigen godsdienst en deze van hun gastheren… in Noord-Afrika, in Europa of waar ook ter wereld. De meesten hebben steeds gekozen voor de God van hun voorvaderen].
Misschien is dit ook een beetje het verhaal zijn van onze tijd. We kunnen er niet naast kijken: voor vele mensen zegt geloof en godsdienst niets meer. We staan voor de keuze: leven in de geest van het evangelie of een andere weg kiezen, vaak, niet altijd, die van de onverschilligheid. Wel heb ik de indruk dat we leven in een tijd van onverschilligheid.
Dat maakt het moeilijker om uitdrukkelijk te kiezen voor Jezus Christus. Moeilijk, omdat dit niet de gemakkelijkste weg is. We woren uitgenodigd om te kiezen voor een evangelische plooi in ons leven. We kunnen dit vergelijken met een stuk stof, een gordijn, een tafelkleed. Een plooi, een vouw maakt een kleed mooi, elegant, een-voudig. Een verfrommeld stuk stof bestaat uit honderden plooitjes in alle richtingen, doet slordig en onrustig aan.
Als wij kiezen voor de evangelische plooi in ons leven dan maakt dat uiteindelijk ons leven wel eenvoudiger maar niet gemakkelijker. We weten waar naar toe. Soms moeten we ons leven weer in de plooi leggen en het bijstrijken zodat het weer vorm krijgt. Dat vraagt een zekere discipline; we noemen dat ascese. Deze is niet te verzoenen met onverschilligheid.
De leerlingen van Jezus moesten ook kiezen. Sommigen van hen waren ontgoocheld. Ze hadden heel wat van de Heer verwacht; velen van de mensen die Hem volgden waren erg enthousiast na de broodvermenigvuldiging. Kiezen voor Jezus leek interessant te zijn: het bracht op. Jezus zal zich hiertegen verzetten en Hij zal heel andere voorstellen doen. Hij is niet gekomen om koning te worden en brood uit te delen, maar om zelf brood te zijn. Door de gave van zijn leven wilde hij brood voor de wereld worden.
Aan die gezindheid namen sommige leerlingen aanstoot en kiezen dan om weg te gaan. Een wonderdoener, een politiek hervormer die aan hun verwachtingen beantwoordde zouden ze aanvaard hebben, maar iemand die zichzelf tot onontbeerlijk levensbrood maakt… Neen, dat is te veel, dat is ondraaglijk.
Het aantal mensen dat in deze tijd weggaat is ongekend groot. Jongeren gaan weg van huis: ze willen onafhankelijk en vrij zijn. Gehuwden gaan van elkaar weg omdat ze elkaar moe zijn en hun eigen weg willen gaan. Christenen verlaten de Kerk en keren het geloof de rug toe. Ze kiezen een andere weg.
Ik kan me niet voorstellen dat we geen keuze zouden maken. Welke keuze? Een Jezus Christus naar onze zin, een Messias die past in onze kraam, of… een Jezus Christus van het evangelie die de grond van ons bestaan en van onze huidige maatschappij kan raken. Dit veronderstelt echter dat we kiezen met kennis van zaken. Daarom komen we elke zondag samen om biddend de band met Hem en met zijn gelovige gemeenschap te bewaren en te voeden. We moeten ook blijven samen komen om te luisteren naar zijn boodschap. Niet luisteren naar de opinies van de predikant of naar wat theologen zeggen; wel luisteren naar wat Jezus zegt. Onwetendheid leidt tot onverschilligheid en dat is iets wat we kost wat kost uit ons leven moeten bannen.