Johannes schrijft een stukje evangelie
zoals een goede regisseur dat doet.
Je weet meteen wie de hoofdrol speelt:
een Jezus die weet wat iedereen denkt
en zelfs in de toekomst kan kijken.
Maar misschien moet je dat laagje
theater eventjes wegkrabben,
dan wordt er voorzichtig een intrige zichtbaar…
De Jezusfiguur wordt omgeven
door een koor van protest,
van onbegrip, van verkeerd begrijpen.
Woorden kaatsen door de lucht:
lichaam, vlees, geest, geloof en ongeloof.
Een taal die wel gesproken wordt,
maar blijkbaar niet geleefd.
Als de taal van het hart
de taal wordt van het denken,
van voorgekauwde teksten,
van bevatten en organiseren
dan bloedt ze dood.
Laat de woorden woorden zijn,
het kleedje waarin de realiteit
zich graag verschuilt.
Maar luister naar de hartslag
achter elk woord, elke zin
van dit bestaan.
Dan hoor je heel misschien die woordenloze stilte
waarin je thuis mag komen
die diep vanbinnen zo zacht fluistert
dat het grijpen van begrijpen
de streling van het loslaten wordt.
Als je zo vrij bent dat je weg mag gaan
waarom zou je dan vertrekken?
Johannes schrijft een stukje evangelie (2009)
B-cyclus · Tijd door het jaar · 21e zondag · groen