De opvattingen omtrent de eucharistie zijn de laatste dertig jaar wat veranderd. Bij de voorbereiding op de eerste heilige communie werd je vroeger geleerd, na het ontvangen van de heilige Hostie mooi de handen voor je ogen te houden, alles rondom je te vergeten en te bidden tot Jezus die in je hart was. De communie was iets heel persoonlijks tussen jou en Jezus. Zeker, Jezus kwam ook bij de anderen, maar daar hoefde je niet aan te denken.
De eucharistieviering is op de eerste plaats een maaltijd. Jezus heeft heel bewust het brood gekozen als teken van aanwezigheid onder de mensen. Brood eet je samen aan dezelfde tafel. Zoals het brood is samengesteld uit vele korrels graan, groeiende op de verschillende velden, zoals de wijn geperst is uit vele druiven, zo worden wij allen, vanuit onze verschillende levenssituaties samengebracht om één Lichaam van Christus te worden in deze wereld. Jezus is het brood ten bate van het leven der wereld, in zover wij samen in liefde willen communiceren met elkaar. Door dit levend brood worden wij omgevormd tot mensen die niet meer willen leven voor zichzelf alleen maar ten bate van velen.
Misschien hebt u wel ooit de geschiedenis gehoord van die uitzonderlijke bakker in de Rue St.-Jacques in Parijs. In die bakkerswinkel was altijd volk, niet alleen omdat er zo’n lekker brood te koop was, maar vooral omdat die bakker zelf zo’n uitzonderlijk mens was. Als er ‘s morgens een vrouw binnenkwam met een bedrukt gezicht, vroeg de bakker: ‘Wat scheelt eraan?’ En als die vrouw hem dan vertelde dat haar dochtertje sinds gisteravond in het ziekenhuis lag wegens een ongeluk, dan nam hij een Frans stokbrood, brak er een stuk af en gaf het aan de vrouw: Hij zelf nam ook een stuk en dan zei hij: ‘Kom, laten we samen dit brood eten en denken aan je kind’. En als er nog iemand in die tijd binnenkwam, dan reikte hij hem ook een stuk brood en zei: ‘Kom, eet samen met ons dit brood, want deze vrouw is bedroefd’. Als dan even later een meisje blij de winkel binnengesprongen kwam, vroeg hij: ‘Waarom ben je zo blij?’ ‘Wel, ik ga deze week trouwen, ik hoop dat het een mooie dag zal worden’, dan nam hij weer een stuk brood, deelde het met de anderen en zei: ‘Laten we samen blij zijn. Laten we hopen dat dit meisje een mooie dag mag hebben’. Zo groeide in die winkel een echte vriendengroep die samen lief en leed wilde delen.
Jezus juist bedoelde juist wat die bakker deed. Zoals die bakker met zijn brood de mensen vriendschap en liefde aanbood, zo wil Jezus ons met dit brood, dat uit de hemel is neergedaald, Gods vriendschap en liefde aanbieden. In elke eucharistieviering zegt de priester: ‘Dit is mijn lichaam, dit is mijn bloed’, en alle aandacht van de toehoorders gaat naar deze woorden, maar daarmee is de zin niet af, de woorden die in diezelfde zin volgen, zijn even wezenlijk: gegeven voor u, vergoten voor allen. Jezus heeft aanvaard een gegeven mens te zijn en in zijn liefde sluit Hij niemand uit. Als wij waardig willen communiceren, dan moeten wij ook bereid zijn om met alle anderen te communiceren en niemand uit te sluiten. Dit brood uit de hemel is voor allen gegeven. En als Jezus daarna zegt: ‘Doet dit tot gedachtenis van Mij’, dan wil dat niet zeggen dat je elke dag naar de mis moet gaan, maar dat je iedere dag bereid moet zijn om naar het voorbeeld van Jezus en vanuit de kracht van dit hemels brood lief en leed met elkaar te delen. Terwijl wij samen met Jezus deelhebben aan het goddelijk leven, denken wij aan het leed en het lijden van alle mensen waar ook ter wereld.
Als u vandaag dit hemels brood wordt aangereikt zegt de priester: ‘Dit is het lichaam van Christus’. Sommigen zeggen dan: ‘Dank u’ of ‘Ik geloof’, maar het enige wat op dit woord past is: ‘Amen’. Deze gewoonte is overgenomen uit de oude Noord-Afrikaanse liturgie en de bedoeling van de priester was te zeggen: ‘Denk eraan, als je het lichaam van Christus nuttigt, dan moet je zelf lichaam van Christus worden in deze wereld’. En de gelovige antwoordde: ‘Amen’, dat wil zeggen: ja, ik wil lichaam van Christus worden door op mijn plaats in de maatschappij gebroken brood te worden voor anderen, vergoten wijn van liefde voor velen.
Denk daar eens aan, als u vandaag te communie gaat: Jezus zelf wil met ons communiceren, opdat wij in gedachtenis aan Hem, brood worden voor anderen ten bate van het leven van de wereld.