“ IK BEN HET LEVENDE BROOD”
We weten maar al te goed wat brood is: het is voedsel, levenskracht,
levensnoodzakelijk, ‘broodnodig’…
Brood brengt ook samen: waar brood gedeeld wordt horen mensen
bij elkaar, brood maakt de mensen tot “co-pain”…
Ik ben het levende brood, zegt Jezus. Mij heb je broodnodig om te
leven, en het brood dat ik geef brengt jullie samen als één gemeenschap.
Achter deze woorden gaan scherpe keuzes schuil!… Wat eet je eigenlijk? Waarvan leef jij? En voedt dat ook echt? Neemt het je honger weg, of blijf je toch altijd weer zitten met een lege maag? Wat stilt je affectieve honger, je honger naar kennis en inzicht? Van welke contacten leef je? Met wie ga je om? En hoe? Zijn dat contacten die doen leven en waarin je anderen tot leven brengt?…
Verder zegt Jezus: wie van dit brood eet, zal leven in eeuwigheid. Wie het bij Jezus zoekt, zal leven in eeuwigheid. Leven is groeien, bloeien en vrucht dragen, leven is het tegenovergestelde van wegkwijnen, verslensen, kapot gaan, futloos worden. En eeuwig betekent: blijvend, waar de tand des tijds, waar de dood geen vat op heeft.
Jezus spreekt duidelijke taal. Hij nodigt ons uit om degelijk voedsel tot ons te nemen. De mensen hebben zich verzadigd aan de broodjes en de vissen, die het jongetje aan Jezus gaf. Ze zijn eerst door zijn handen gegaan. Het schamele voedsel dat wij tot ons nemen mogen wij eerst aan Hem geven. Het mag eerst door Zijn handen gaan. Hij zal ons duidelijk maken wat voedzaam is en wat niet. En van wat Hij je dan geeft, zal je echt kunnen leven, voor eeuwig…
- door Paul Coucke, * federatie St.-Andries-St.-Michiels-Brugge * bij de 20e zdj-B- * bij Joh. 6,51-58