Ze is nog maar net nieuw op school: de nieuwe juf voor de aller jongste groepen.Ze is de hele vakantie bezig geweest met de voorbereidingen. Een prachtige dagkalender versierd met bloemen zodat iedereen kan zien wat er voor bijzondere gebeurtenissen te verwachten zijn.Ze heeft de verjaardagskronen al gemaakt voor alle kinderen voor het hele jaar. Dat is ook weer mooi klaar. En heel actief heeft ze ook al veel lessen voorbereid. Precies zoals ze het zelf op school geleerd heeft. Dat moet toch niet fout kunnen gaan.
Maar op de eerste schooldag gaat het al anders dan ze dacht. Nee, er zitten geen 25 kinderen maar 29 kinderen in haar groep en de namen zijn ook anders dan ze had doorgekregen, maar ja dat gebeurt nu eenmaal zegt haar ervaren collega. Drie kinderen met een beperking en 2 met een behoorlijke rugzak komen erbij. Daar gaat de planning van de jonge juf. Haar kalender klopt niet meer. De kronen blijken of te groot of veel te klein te zijn voor de kleuterhoofdjes en het meeste moet helemaal opnieuw Maar volgend jaar is ze door dat eerste jaar heen gevaren en zal het zeker beter gaan.
Soms moet je iets een keer meegemaakt hebben om ergens over mee te kunnen praten. Dat heet ervaring en komt van ergens door heen varen. Veel plannen worden achter een bureau bedacht, maar zijn in de praktijk onuitvoerbaar, want daar gaat het anders. Dat geldt voor het onderwijs de politiek , de zorg en ook voor de kerk en de parochie. Ervaring maakt je wijzer. Het is een mooi woord: ervaring. Je moet er geweest zijn erdoor heen gevaren zijn en er ook weer vandaan gekomen zijn.
In het boek Spreuken, dat net werd voorgelezen, staat het letterlijk zo: De wijsheid roept hen die onervaren zijn om hierheen te komen. Met andere woorden: om wijsheid op te doen moet je het leven leven. Als de jonge juf niet leert van haar beginnersfoutjes zal ze het jaar erop weer dezelfde fouten maken. En heeft niet iemand ooit eens gezegd dat je je geschiedenis blijft herhalen als je niet leert van het verleden. En dat geldt zeker voor menselijkheid en zorg voor elkaar.
In het evangelie geeft Jezus de weg naar God aan. Het is een weg die Jezus zelf al kent. Hij heeft zelf een innige relatie tot God. Hij noemt Hem zelfs Vader. De Vader die Hem gezonden heeft. Jezus weet van binnenuit wie God is. Zijn ervaring met God voedt Hem en zo wijst Hij de mensen de weg naar God naar Liefde, naar wat goed is en belangrijk in het leven. Jezus spreekt geen loze woorden, doet geen valse beloften. Hij heeft levenservaring, geloofservaring. Dat brengt ook ons dichter bij God.
Daarom mogen we ons toch niet op laten sluiten in hoge ivoren kerktorens, maar moeten we er op uit gaan om het leven te ervaren om God te ervaren in de mensen om ons heen in de ogen van een kind, in de verhalen die we ook hier weer telkens horen. Het leven zelf wijst ons de weg naar God. Het is een weg van ervaring van zien, hopen, geloven en vertrouwen van houvast zoeken en steun geven. Uiteindelijk misschien wel de kern van het leven. Amen.