Negentiende zondag door het jaar (2006)

Meneer Pietersen heeft een computer gekocht. Hij is van plan om bij de KBO een cursus te gaan volgen. Thuis gekomen gaat hij alles installeren maar wat hij ook doet hij krijgt het ding niet aan de gang. Kleinzoon Bram van zeven komt binnen om opa’s computer te bewonderen. Opa, mag ik een spelletje erop doen. Dat mag jij wel, alleen, ik krijg hem niet aan de praat. Hij doet het niet. Ik denk dat ik hem terugbreng naar de winkel.
Deskundig bekijkt Bram alles even en zegt dan: Opa, je bent vergeten de stekker in het stopcontact te steken, en zonder stroom doet hij het natuurlijk niet. Bram steekt de stekker in het stopcontact en de computer komt meteen tot leven. Probleem opgelost.
We weten allemaal dat elektrische apparaten voeding nodig hebben en die voeding komt uit het stopcontact. Toch vergeten we soms de stekker erin te steken, en dan staan we even verbaasd te kijken dat iets niet werkt.
Nu hebben we ook allemaal een heel knappe computer in ons hoofd, een computer die dag en nacht aan het werk is, een computer die alles in ons lichaam regelt en aanstuurt, een computer die ons ook de mogelijkheid geeft om over dingen na te denken, om keuzes te maken in ons leven. Als onze grijze celletjes het opgeven, valt alles stil, in ons lichaam, in onze geest.
Maar ook die computer in ons hoofd heeft voeding nodig, letterlijk is het noodzakelijk dat er een stroom van zuurstofrijk bloed door heen stroomt, als onze hersenen geen zuurstof meer krijgen, sterven ze af. Maar ook in figuurlijke zin moeten we onze hersenen voeden, met lezen van boeken bijvoorbeeld, met een goed gesprek, met nadenken over de zin van ons leven en samenleven.
Ook ons geestelijke leven heeft regelmatige voeding nodig om goed te functioneren, om zin en inhoud te geven aan ons leven. Als het geen of onvoldoende voeding krijgt, verschraalt het, verdort het, en dan kan het niet goed meer functioneren. Als iemand geestelijk ondervoed raakt dan verzwakt hij en als hij dan moeilijke momenten tegen komt in het leven, dan heeft hij van binnen geen energie genoeg om op de been blijven.
Ons lichaam vraagt op zijn tijd om voeding en geeft in de vorm van honger en dorst waarschuwingssignalen af als we eten en drinken tekort komen. Maar als onze geest te weinig of geen voeding krijgt, dan zijn er meestal geen duidelijke waarschuwingssignalen. Dan merkt men het pas als het bijna of helemaal te laat is. Dan kan er een moment komen dat iemand moe is, geestelijk doodmoe, dat hij zich leeg voelt, futloos, dat hij niet meer vooruit kan. Soms is dan die geestelijke computer in ons gecrasht. Dan heb je een probleem.
In het evangelie zegt Jezus tot zijn leerlingen: Kijk naar wat ik doe, luister naar wat ik zeg: ik wil voeding zijn voor jullie geestelijk leven, ik wil een bron van kracht en inspiratie voor jullie zijn. En deze Jezus is in de loop der eeuwen een krachtbron geweest voor miljarden gelovigen om het leven zinvol te delen met elkaar. En ook vandaag nog weet hij miljoenen gelovigen te inspireren en in beweging te houden op de weg die hij gewezen heeft.
Maar je moet natuurlijk wel zorgen dat de stekker in het stopcontact zit, dat je in contact staat met die Jezus en zijn boodschap, dat je je verbonden voelt met hem en de andere gelovigen.
Jezus noemt zich het brood des levens, brood dat leven geeft, leven dat voortdurend in beweging is. Maar we moeten ons wel door hem laten voeden, en dan denk ik niet zozeer aan de communie, als we letterlijk eten van het brood dat in de viering gedeeld wordt. Dat is natuurlijk een heel bijzonder moment van verbondenheid, Maar het gaat veel meer het geestelijk eten van het brood dat Jezus is. Je door hem laten voeden, vraagt dat je je verdiept in zijn woorden en daden, dat je je laat inspireren door zijn manier van leven, dat je je op die manier echt verbonden voelt met hem. Als we echt zinvol willen leven moeten we zorgen dat die geestelijke stekker steeds in het stopcontact zit.