Derde zondag in het B-Jaar 2018
Mensen verlangen ten slotte naar volkomen geluk.
Een vader had een groot schoon bedrijf. Zijn zoon, jonge ingenieur, bekwaam het bedrijf te leiden, werd piloot, engageerde zich in een NGO om in een afgelegen, onherbergzame streek van Afrika, vluchten te doen voor dokters, zieken en geneesmiddelen. Niemand begreep waarom hij het bedrijf van vader niet verlangde voort te zetten.
Waar gaat het ten slotte om in ons leven?
Voor sommige mensen gaat het soms alleen om geld, bonussen, een opbrengend beroep, om sport, een goede partner en gezonde kinderen. Maar stellen ze zo niet al hun vertrouwen op het aardse, louter menselijke, vergankelijke, dat ons niet volkomen gelukkig kan maken?
Anderen dan weer rekenen niet op geld, diploma, een goed beroep. Ze verwaarlozen hun studies, broodwinning, gezin. Maar is dat alles niet noodzakelijk voor een gelukkig leven.
Het leven in het Midden-Oosten ten tijde van Jezus, Paulus, het verhaal over Jonas, was voor velen niet rooskleurig. Vreemden bezetten het land, onderdrukten het volk. Zelfs leiders van eigen volk en godsdienst buitten mensen uit, onderdrukten en legden harde wetten op.
Jo de doper riep de mensen op zich te bekeren, zich in te zetten voor een nieuwe tijd van rechtvaardigheid en liefde. Hij riskeerde en verloor er zijn eigen leven voor.
Na de moord op Jo de Doper stond Jezus op. Hij verkondigt: “De tijd voor gerechtigheid en liefde is aangebroken. Daarom, bekeert u, gelooft in dat blijde nieuws.”
Jezus gaat langs het meer van Galileä, ziet 2 vissers van beroep, hun netten uitwerpen. Hij zegt hen: " volgt mij, ik zal van jullie vissers van mensen maken."
Onmiddellijk lieten zij hun netten liggen en volgden Jezus.
Een weinig verder ziet Jezus 2 andere vissers bezig, van in de boot, hun netten gereed te maken. Jezus roept hen. Terstond laten zij boot, vader en zijn werklieden achter en volgen Jezus.
Dergelijke houding komt ons wereldvreemd over. Wie geeft nu zijn stiel en broodwinning op en laat zijn materiaal achter? Hoe dan zorgen voor vrouw, gezin en onderhoud?
Vraagt God dat, verlangt Jezus zo iets van zijn volgelingen?
Paulus in 1 Kor 7,29-31 gaat nog een stapje verder en zegt: “De tijd is kort; Zij die een vrouw hebben, dat ze leven alsof ze er geen hebben. Zij die kopen, dat ze handelen alsof ze geen eigenaar zijn. Zij die met het aardse omgaan, moeten er niet in opgaan, want het aardse gaat voorbij.
Wat willen die woorden ons zeggen? Beide teksten maken ons iets duidelijk. We worden uitgenodigd verder te kijken dan onze aardse horizon. Over de oude wereld ligt als het ware een rouwkleed. Hij is steeds bedreigd door duistere machten van ellende en dood, van onrecht, haat en oorlog. Met de komst van Jezus staan we op de drempel van een nieuwe tijd voorzien door de profeet Jesaja 65,17: Dit zegt de Heer: “Zie Ik schep een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, een wereld van samenhorigheid, gerechtigheid en liefde.
Laten ook wij vandaag ons leven en de wereld bekijken met het ruim en verziende zicht van God, met een gelovige blik. Een volgeling van Jezus leeft in de huidige wereld op de wijze waarop Jezus leefde, namelijk mededogend begaan met elke mens.
“Jezus meldt een blijde boodschap.“Wat is die boodschap? Mc 1,14-15 zegt: “De tijd is rijp voor iets nieuws, voor een samenhorige, rechtvaardige wereld. Daarom, keert u, en gelooft in dat blijde nieuws.”
Met de komst van Jezus breekt immers die nieuwe tijd aan, die nieuwe gerechtige, barmhartige wereld.
Daarom, bekeert u, bekijk de zaken, de wereld, het leven niet op de manier van de oude Adam, die wantrouwig stond tov God. Kijk op naar God niet met volle vertrouwen. Want wat wil God met zijn schepping? God kijkt naar ons niet met de dreigende ogen van een heerser of vergelder. Hij gedraagt zich als een reddende rechter met een heilsplan voor allen. Hij werkt aan het volle geluk als gratise gave aan allen. Mensen moeten er niet voor betalen, noch met geld, noch met goede werken of deugden.
Zich bekeren is geloven en er op vertrouwen dat God een verlossende boodschap heeft. Die boodschap maakt ons bekend dat God vergeeft, allen liefheeft en geborgenheid schenkt door een mateloze, liefdevolle bezorgdheid voor ieder.
Hij wil volle leven, niet alleen voor de goeden, niet alleen voor mensen uit Israël zoals Jona (Jona 3,1-5)eerst dacht, maar voor alle mensen, voor vreemden zowel als voor de bedorven, corrupte, slechte stad Ninive.
God verwacht van de mensen alleen dat ze Hem vertrouwen als hun Redder en geloven dat Hij mededogend is tov elkeen.
Jezus nodigt ons uit niet helemaal op te gaan in het aardse, vergankelijke van ons menselijk bestaan. Hij roept ons op, niet slechts te kijken naar eigen leven, maar ook oog te hebben voor Lazarus buiten aan onze deur, in de kou van het Maximiliaan-park of achter pindraad in Griekenland. Jezus zegt ook vandaag tegen ons: “volgt mij, om samen met Mij mensen op te vissen uit hun ellende, om samen met Mij te werken aan de opbouw van de door God geplande nieuwe wereld van geborgenheid voor ieder, die wereld van onbeperkte liefde.
We stelden de vraag: Waar gaat het ten slotte om in ons leven?
De lezingen van vandaag tonen ons de weg. Met de komst van Jezus is de nieuwe tijd aangebroken, de tijd van liefde. We worden door Jezus geroepen om samen met Hem de wereld te vernieuwen. We mogen niet helemaal opgaan in ons aards, vergankelijk leven. We moeten kijken over onze beperkte louter menselijke horizon heen, en met gelovige ogen uitzien naar de eindeloze verten van Gods grenzeloze liefde voor alle mensen.
Buyens J. Izegem
Bron: L’intelligence des écritures, de Marie-Noëlle Thabut