inleiding op het vergevingsmoment
Een stevig ontbijt, de zondagse ‘pistolet’,
een lekkere maaltijd met vrienden,
het mag en het moet er allemaal zijn.
Het maakt dat we ons goed voelen en dat is prima.
Maar onze dag of ons feest zijn daarmee nog niet geslaagd.
Tijd maken voor de ander, woorden spreken van bemoediging,
méér doen dan wat ons verstand ons ingeeft,
- vooral wanneer het echt een inspanning kost -
zulke momenten maken ons leven echt rijker.
We kunnen het niet uit onszelf en moeten ons durven voeden
aan Jezus, die getuigt van de liefde die de Vader ons geeft.
Wanneer we dit over het hoofd zien, Heer vergeef ons.
bezinning na de communie
De mensen blijven Jezus met vragen bestoken.
Ze krijgen op elke vraag een antwoord,
maar het is waarschijnlijk niet het antwoord dat ze graag zouden horen.
Er ontstaat geen echte dialoog:
ze leggen zijn antwoord naast zich neer
en stellen een nieuwe vraag.
Zien we net dààrin misschien hoe diep hun geestelijke honger is?
Ze weten gewoon niet hoe ze moeten omgaan met wat Jezus aanbiedt,
het is hen nog niet duidelijk wie Jezus echt is.
Zolang ze bij Hem willen vertoeven
omdat Hij geneest en wonderen doet,
zijn ze alleen maar op zoek naar wat hen in hun wereldse leven
voedt en overeind houdt.
Het vraagt nog een hele weg om Jezus
te zien als diegene die de Vader aan ons heeft gegeven
om samen met Hem op te trekken
en met gedeelde en delende liefde
échte kracht op te doen voor elke dag,
voor alles wat op ons af komt.