Niemand heeft verteld noch geschreven
of er niet meer mensen een picknick mee hadden
toen ze die dag Jezus volgden.
We weten alleen dat er een jongen was met vijf broden en twee vissen.
En we weten dat hij ze aanbood.
Misschien dacht hij dat het echt belachelijk was
met zo’n klein beetje eten naar voren te treden.
Maar hij waagde het maar…
En net hiérmee begon het vermenigvuldigen: met het delen!
Minder voor hem, werd meer voor iedereen,
weinig werd veel, zelfs véél te veel!
Als niemand iets had aangebracht, had Jezus écht moeten toveren
om met helemaal niets toch iedereen te eten te geven.
Toveren is niet wat Jezus doet.
Maar het kleine groot maken,
het onbeduidende zijn volle betekenis geven,
de mens in zijn inzet optillen boven het gewone,
zó kennen we Jezus!
Hij rekent wel op onze medewerking:
een kleine daad, een oprecht teken van geloof,
het zijn de vaste en nodige ingrediënten
voor een wonder, getekend ‘Jezus Christus’.
Dan raakt niet enkel het brood niet op,
maar kan alles overvloedig worden:
een kwartiertje uittrekken voor een bezoek aan een zieke
zal ervaren worden als een lange namiddag aangenaam gezelschap;
een vriend onverwacht helpen met een paar klusjes,
is voor hem als had je het hele huis opgeknapt…
We moeten het af en toe proberen!
Picknick meegebracht? (2009)
B-cyclus · Tijd door het jaar · 17e zondag · groen