Aan je eigen mensen, in je eigen dorp waar je bent opgegroeid iets willen brengen van wat diep in je leeft… en dan bots je op een muur van wantrouwen. Ze kijken vanuit de hoogte op je neer zo van: “Wat kom jij hier doen?”
Zij ergerden zich aan hem: Wat moet die ons de les komen spellen. Kijk eens naar zijn zussen en zijn broers. Hij is toch maar de zoon van… Hij heeft niet eens gestudeerd, hij is geen rabbijn. Dat hij gewoon doet en blijft wie hij is. Wij zullen ook blijven wie we zijn en ons niet storen aan zijn woorden.
De reactie van de Nazoreeërs is niet verwonderlijk. Onze eigen tijdgenoten reageren immers nog altijd op dezelfde wijze:
Die Jezus van Nazareth? Hij zal toch ook maar een mens geweest zijn. In het evangelie is toch duidelijk spraak van zijn broers en zussen. En die waren ook niet akkoord met zijn optreden. En die Maria Magdalena? Het fijne weten wij er toch ook niet van. Welke rol heeft die gespeeld? Akkoord, zeggen ze. Hij heeft mooie dingen gezegd. Maar ik ga mijn leefwijze niet veranderen om zijnentwille. We blijven zoals we zijn en dat Hij ook maar een sterveling blijft. Het is net dezelfde reactie als die van de mensen van Nazareth.
De kernvraag is en blijft: Is die Jezus in al zijn gewoonheid, in al zijn kwetsbaarheid, een teken dat God ons niet vergeten is. Komt in de persoon van Jezus God ons rakelings nabij? Is in dat leven van die Man God werkzaam, zodanig dat Hij beeld, verschijningsvorm, ja woord van God, sterker nog: liefde van God is voor elke mens die in Hem gelooft. Wil God ons op die manier duidelijk maken dat Hij ons liefheeft en blijft liefhebben, ook al verraden wij Hem, ook al kruisigen wij Hem.
Die vraag is geen intellectuele vraag, geen vrijblijvend weetje. Maar een vraag waarvan het antwoord heel ons leven verandert, tot het sterven toe.
Zolang wij in Jezus niet de Christus zien, de gezondene van de Vader, zolang kan Jezus in ons geen enkel wonder doen.
Zolang de wereld Jezus niet erkend als een teken van God, midden onder ons, zolang blijven wij sukkelen van de ene crisis naar de andere.
Wij hebben veel wetenschap, wij beschikken over veel kennis. Meer dan Jezus ooit bezat. Maar wij missen zijn wijsheid, zijn weg van verzoening en liefde. Wij missen de vrede die van Hem uitgaat.