‘Met het koninkrijk van God gaat het als met iemand
die zaad op zijn land heeft gestrooid, en terwijl hij/zij slaapt:
ontkiemt het zaad, groeit en ontwikkelt totdat het vruchten draagt’
Zo lazen we zojuist in het evangelie.
Het is alsof Jezus ons in deze parabel wil duidelijk maken:
nl. ‘Gewoon laten gebeuren, en geduldig/vertrouwvol afwachten.’
Zo gaat het met koninkrijk Gods: ** *‘Gewoon laten gebeuren en vertrouwvol afwachten’*
Wie in zijn tuin bloemen of groenten heeft gezaaid, zal na enkele dagen
wel eens gaan controleren of het uitgezaaide zaad wel ontkiemt;
maar toch moet hij/zij geduldig en vertrouwvol afwachten of dit wel
zal gebeuren/of het wel zal kiemen !
Jezus bedoelt in deze parabel wel heel duidelijk: ‘heb vertrouwen’ !
Als je uw eigen geloofservaring, hoe klein deze ook is,
hebt proberen door te geven aan je kinderen:
heb er dan maar gewoon vertrouwen in dat het later wel
kan of zal ontkiemen en ontwikkelen.
Maar we moeten daarbij natuurlijk ook niet naief zijn:
want niet all uitgezaaide zaden kiemen immers,
of ze kiemen wel maar groeien of ontwikkelen maar weinig
of helemaal niet !
Als ze niet kiemen/als ze niet willen geloven:
mag of kan je dit ook niet opleggen/niet verplichten;
want ‘geloven is vrij’ !!! (dat mogen we wel nooit vergeten !!!)
‘Gewoon laten gebeuren en vertouwvol afwachten’ zegt Jezus.
Gedwongen geloof heeft immers alleen maar een averechts effect.
In het tweede deel van het evangelieverhaal van zojuist
vraagt Jezus:
‘Waarmee zullen we het koninkrijk van God vergelijken ?’
m.a.w. hoe ziet dat koninkrijk eruit ?
Het houdt de mensheid, en u waarschijnlijk ook, wel heel erg bezig;
zeker als er een vriend of familielid ten grave gedragen wordt.
‘De hemel op aarde’
‘Hemelse toestanden’: Wat bedoelen de mensen daar eigelijk mee ?
Soms hoort men dan zeggen:
-‘als men de tijd vergeten is’: die periode is een stukje hemel op aarde!
Jezus vergelijkt het met een mosterdzaadje dat ontwikkelt tot iets groots ,
waar de vogels schaduw vinden en er hun nesten kunnen in bouwen.
Maar: het zaadje moet wel gezaaid worden !
\
- Door wie ?
Hier is dan een belangrijke opdracht voor elke gelovige:
Ouders, grootouders, onderwijzend personeel,
catechisten enz…
Nadien is het afwachten: in volle vertrouwen afwachten:
d.i. geloof in Gods kracht;
d.i. geloof in die kinderen hebben !
En ondertussen kunnen we alleen maar zorgen dat de externe
omgevingsfactoren goed zijn/ideaal zijn opdat het uitgezaaide geloofszaad
kan ontkiemen/kan groeien en kan ontwikkelen tot een volwaardig geloof.
En dit laatste is een opdracht voor ieder van ons:
ouders, grootouders, familie, vrienden, school, jeugdbeweging,
parochie en noem maar op.
De belangrijkste externe omgevingsfactor hierbij is:
onze ‘persoonlijke levenswijze’ waar kinderen,
haast ongemerkt, naar opkijken !
Het is voor hen de noodzakelijke voedingsstof voor hun geloofsgroei !
Onze levenswijze en onze geloofshouding zijn daarom zo belangrijk.