1e zondag van de Advent – jaar B

B-cyclus · Advent · 1e zondag van de Advent · paars

Hierbij mijn bijdrage voor de 1e zondag van de advent B, 2026.

Hartelijke groeten,

Romain

Cyclus B 1e zondag van de advent - 2026

‘Wees waakzaam, want gij weet niet wanneer die tijd zal komen. Wees waakzaam, want gij weet niet wanneer de heer des huizes komt. Wat Ik tegen u zeg, zeg Ik tegen iedereen: wees waakzaam.’

Zusters en broeders, niet minder dan drie keer spoort Jezus ons in dat zeer korte evangelie aan tot waakzaamheid. Wellicht is het niet toevallig dat Hij dat op de eerste zondag van de advent doet. Immers, ook op de eerste zondag van de advent van vorig jaar en van volgend jaar roept Hij op tot die waakzaamheid. Dit jaar doet Hij dat via de evangelist Marcus, vorig jaar was dat via Mattheus, volgend jaar via Lucas.

We weten wat waakzaamheid betekent. Dat is oplettend en attent zijn, en ook aandachtig en alert, want ‘gij weet niet wanneer de heer des huizes komt: ’s avonds laat of midden in de nacht, bij het eerste hanengekraai of ’s morgens vroeg.’ Met die woorden verwijst Jezus naar het laatste oordeel, waarvan alleen God weet wanneer dat zich zal voordoen.

Dat geldt ook voor ons eigen oordeel, dus is het goed dat we ons daar intens op voorbereiden. Dat we dus waakzaam zijn. Dat we ons niet in slaap laten sussen door de verleidingen van het dagelijks leven. Verleidingen van puur genieten, van alleen aan onszelf denken en alleen voor onszelf leven. Met alleen aandacht voor ons eigen geluk, ons eigen gemak. En ook alleen aandacht voor onze eigen zorgen, ons eigen ongemak, ons eigen verdriet, onze eigen pijn.

‘Doe dat niet’, zegt Jezus, ‘wees waakzaam. Neem tijd om u te richten tot God, want Hij is uw liefhebbende Vader in de hemel. Blijf dus trouw aan uw geloof dat ge bij uw doopsel ontvangen hebt. En laat u leiden door uw geloof, want het leidt u altijd naar de weg van liefde, vrede en vreugde. En wees ook dankbaar voor alles wat u door God, en ook door uw medemensen wordt toevertrouwd.’

En zo zien we dat het geen toeval is dat we elk jaar op de eerste zondag van de advent tot waakzaamheid worden opgeroepen. Want dat is een goede tijd. Een tijd van meer rust dan in de zomer. Een tijd zonder druk, druk, druk, en zonder haast. Een tijd voor God, voor onszelf en voor onze medemensen. Een heerlijke tijd om te groeien, en ook om te verlangen naar Kerstmis, naar de komst van God, van Jezus op aarde. Een tijd om ons te bezinnen over ons geloof en om onze hoop op een betere wereld te laten groeien, want God laat ons niet alleen, ook niet in een wereld die meer en meer een mensonwaardige en godvergeten weg opgaat. Een wereld die niet aanzet tot liefde en vrede, maar meer en meer tot eigenliefde en haat.

Zusters en broeders, laten we bidden dat advent in ons moge groeien. Dat we dus waakzaam zouden zijn over wat Jezus ons heeft geleerd en voorgeleefd. Dat we in volle liefde en vrede naar Kerstmis zouden toegroeien. Dat we aandacht zouden hebben voor onze medemensen. Een aandacht waartoe ook Welzijnszorg ons elk jaar in deze tijd oproept. ‘Een dak boven je hoofd is een recht’, is de slogan dit jaar. En dat is een goede slogan, want alleen al in Vlaanderen zijn er veel meer dan twintigduizend dakloze mensen. En dat zijn niet alleen volwassen mannen, maar ook zevenduizend vrouwen en evenveel kinderen. Laten we dus waakzaam zijn, echt aandacht hebben voor mensen in nood, zodat ook zij naar een warm Kerstmis kunnen toegroeien. Amen.

Zoeken in Preken Online