Kijken doe je met je ogen
Zien met je hart
Graag zien met je hele persoon zegt B.Z.N.
Vandaag nodigen de lezingen ons uit te leren zien, te leren zien zoals God en Jezus.
De eerste lezing zei ons dat we moeten leren zien, zoals God ziet.
Een mooi verhaal. De profeet Samuel wordt naar Isai gestuurd om een van zijn zeven zonen te zalven om later koning te worden.
Zo gezegd zo gedaan. Samuel komt bij Isai die zijn zonen ouds voor ouds voorstelt aan de profeet. De oudste is Eliab, flink uit de kluiten gewassen, een ferme kerel. Samuel denkt: die moet het zeker zijn. Maar God fluistert hem in het oor: “Ga niet af op zijn voorkomen of zijn rijzige gestalte: hem wil ik niet. Want God ziet niet zoals de mens ziet. Een mens kijkt naar het uiterlijke, maar de Heer naar het hart”. Zeven keer mislukt de voorstelling. Isai wordt hopeloos. Hij valt zeker buiten de prijzen. Het heilig getal zeven brengt geen geluk. Boeken dicht, denkt vader Isai.
Maar de profeet vraagt: “Zijn ze dat allemaal”? Isai zegt: “neen, er is er nog een: de kleinste, onze rossekop met sproeten. Hij is een beetje de zwarte piet van de familie. Hij is de schapen aan ’t hoeden”. Samuel zei: “Laat hem eens halen, we gaan niet aan tafel voordat hij hier is”. De jongen was rossig, had mooie ogen en een prettig voorkomen. “Hem moet ge zalven”, zei de Heer. “Hij zal zijn volk verzorgen, zoals een herder zijn kudde verzorgt”.
Leren zien zoals God ziet: God ziet niet naar het uiterlijk, maar naar het innerlijk. Bij God zijn de laatsten - die niet meetellen - de eersten. God keert de normen van de wereld om.
Wie zich verheft zal vernederd worden; wie zich vernedert zal verheven worden.
Ook het evangelie ging over het zien. De blinden zien en de zienden zijn blind.
De blinde zit aan de kant, letterlijk en figuurlijk. In de ogen van veel mensen is zijn blindheid zijn eigen schuld. Dus uitgestoten. Hij zit er al jaren.
Hier zat hij ook aan de kant. In ’t voorbijgaan, staat er. De meesten zijn al voorbij en hebben hem niet gezien. Maar Jezus heeft hem wel gezien. Hij ziet niet alleen de mensen op de weg; ook de mensen langs de weg. Hij ziet niet alleen de mensen die erbij horen: hij ziet ook de mensen die er niet bijhoren. Hij gaat er zelfs naartoe. Raakt hem zelfs aan.
Hij stuurt hem naar de vijver van de gezondene! De gezondene stuurt hem naar het water van de Gezondene. Hij wordt genezen.
De blinde uit het verhaal is de enige die ziende is.
Hij ziet Hem niet enkel als wonderdoener
Hij erkent Jezus als de profeet - de Gezondene.
Hij gelooft in Hem als de mensenzoon.
Een Afrikaans spreekwoord zegt: " Kachenche ( een heel klein vogeltje) wordt over het hoofd gezien door vreemden, thuis is hij echter heel belangrijk". De Wasonge ( volk in Congo) gebruiken dit spreekwoord om aan te geven dat het belangrijk is alle mensen welkom te heten: niet het uiterlijke, maar de binnenkant is belangrijk. Dat zien we ook in de eerste lezing; niemand zag in de kleine David een koningskandidaat. God kijkt anders, meet met andere maten.
De Wasonge gebruiken het spreekwoord tevens om aan te geven dat Jezus niet erkend werd als Zoon van God. De blindgeborene, door Jezus genezen, ziet in tegenstelling tot de Farizeeër wel wie Jezus is.
Wat op het eerste gezicht niet geschikt lijkt, geen levenskansen heeft, blijkt, als we beter kijken, groeikans en potentieel te hebben. Afrika, Congo, wordt vaak afgeschreven, ten dode opgeschreven.
Broederlijk delen moedigt ons aan beter te kijken en de groeikansen te zien, de nieuwe wegen die mensen gaan.