Goede mensen, de evangelielezing van vandaag
neemt ons mee naar een hoge berg.
Jezus wil daar alleen zijn, samen met drie van zijn leerlingen.
Dit hele verhaal lijkt ons een beetje “hocus pocus”.
Maar de evangelist wil met ons vooral
een bemoedigende boodschap meegeven.
Hij wil ons duidelijk maken
dat de lijn van het verbond in het O.T.
in Jezus wordt doorgetrokken…
De lijn van Mozes, de grote man van de uittocht uit Egypte.
En de lijn van Elia, de lijn van de profeten.
Mozes en Elia hebben het geloof
in de komst van de Messias levendig gehouden.
En in Jezus is die belofte nu mens geworden.
Op de berg Tabor dringt het voor het eerst
tot Petrus, Johannes en Jacobus door
dat in Jezus de stralende toekomst van de Messias is weggelegd.
Enkele dagen daarvoor had Jezus hun voor het eerst verteld
dat Hij veel zou moeten lijden,
en dat Hij zijn dood tegemoet ging.
Dat bracht de leerlingen in verwarring.
De man van wie zij zoveel hielden,
De man van wie zij hoopten
dat Hij een goede toekomst zou brengen:
die man zou zichzelf laten doden..??? \
Zaten zij dan wel goed met hun verwachtingen,
met hun hoop, hun geloof in Hem?
Hadden ze zich misschien vergist…?
Maar boven op de Taborberg
wordt de sluier van hun twijfel heel eventjes weggetrokken.
Zij mogen eventjes boven die sluier uitzien,
zoals bergbeklimmers even boven de bewolking uit mogen zien. \
En zo zien zij Jezus, stralend van Gods heerlijkheid,
in gezelschap van Mozes en Elia.
En dat beeld bevalt de leerlingen zo goed
dat ze het willen vasthouden, dat ze het willen vastleggen.
En in zijn enthousiasme vraagt Petrus
of hij tenten zal bouwen voor Jezus, Mozes en Elia.
Het verhaal over de gedaanteverandering gaat over mensen
die héél eventjes in een kort visioen,
snappen dat deze Jezus ten volle leeft
zoals God het eigenlijk van zijn kinderen verwacht!
Diep in hun eigen binnenste horen die mensen
een stem die zegt:
„Die Jezus, die de mensen zó graag ziet dat Hij ze geneest,
die Jezus, die de mensen zo graag ziet
dat Hij Zijn leven voor hen geeft,
die Jezus is Mijn welbeminde Zoon.
Luister allen naar Hem!"
Héél eventjes zien zij Gods heerlijkheid
die de mens Jezus doordringt.
Maar stilaan wordt de leerlingen ook duidelijk,
waarheen de weg van Jezus leidt
naar Jeruzalem, naar tegenwerking, naar lijden en dood.
En dan worden de leerlingen bang.
Zij werpen zich op de grond van de schrik.
Maar Jezus treedt in alle eenvoud naar hen toe.
Met zijn hand raakt Hij de drie leerlingen aan
en Hij richt hen op, met de woorden:
“Sta op! Wees niet bang! Zie:
Ik ben met u alle dagen tot aan het einde der tijden”.
Goede mensen,
dat gebaar van Jezus naar de leerlingen toe,
is een belofte en een bemoediging!
De leerlingen moeten de berg weer af.
En zo is het ook met ons.
Na de ontmoeting met Jezus
worden wij teruggezonden naar ons alledaagse leven.
Voor ons kronkelt een moeilijke weg.
De weg van het alledaagse leven, onze weg…
Maar wij staan er niet alléén voor…!!!
Als wij kiezen voor het goede,
als wij kiezen om elkaar zegen te zijn,
dan is Jezus bij ons tot aan het einde der tijden…!!!
Ook als Goede Vrijdag begint in ons leven.
Als wij ons voelen tekort schieten,
als wij machteloos staan
tegenover het lijden, tegenover de dood of tegenover onrecht,
dan mogen wij blijven vertrouwen op Gods aanwezigheid,
Gods kracht zal aanvullen waar wij niet meer verder kunnen,
zoals Hij ook voor Zijn Zoon Jezus gedaan heeft.
Goede mensen,
de blijde boodschap van dit verhaal van de gedaanteverandering
is dat de levende Christus,
die zijn leven wil geven voor ons,
naar ons toekomt,ons aanraakt en tot ons zegt:
“Sta op, wees niet bang, Ik ben met u tot het einde der tijden.”
Daarop mogen wij vertrouwen,
krachtens de belofte van God aan Abraham,
krachtens de belofte van Jezus aan ons,
krachtens de verrijzenis van onze Heer, Jezus Christus.