* Op dit Pinksterfeest gaan mijn gedachten naar Jezus’ woorden: " Ik zal u een andere Helper geven, de Geest der waarheid, voor wie de wereld niet ontvankelijk is, omdat zij Hem niet ziet en niet kent. " ( Joh 16, 17).
- Van Jezus hebben we een beeld, en de Vader projecteren we gemakkelijk
vanuit de ervaring van ons menselijk vaderschap. Maar de Geest heeft geen
gelaat, is foto-loos. Hij lijkt voor sommigen wel als een vreemde en bijna
verdachte aanwezige.
* We kunnen Hem kennen aan zijn werken, zoals een kind zijn moeder leert kennen aan wat ze doet in het gezin, aan haar bemoedigende woorden, het morgenkruisje en de avondzoen… - Hij is als de “adem” of de wind, die wolken verzamelt en ze drijft tot ze in regen uitvallen over de woestijn; die de duinen boetseert en miljoenen zaden uitstrooit over de landen. - Hij is als water dat kusten verlegt, en in dorre grond de vruchtbaarheid wekt. - Hij is als vuur dat licht en warmte geeft, en als kokende lava die
eerst doodt en vernietigt, en dan weer tot leven herschept.
\ - In twee verzen van onze geloofsbelijdenis horen we wie de H. Geest voor ons betekenen kan:
\
- "
Ik geloof in de H. Geest, die Heer is, en het LEVEN geeft" . - Hij
is de “levenwekker”. - Hij geeft leven, leidt ons binnen in
het leven v. God zelf, in de levensstijl van Jezus, verandert ons hart, doet
ons anders leven. “De vrucht van de Geest is Liefde, vreugde,
vrede…” ( Gal. 5,22 ):
\
- Liefde. Dat
is het zwaartepunt buiten uzelf leggen: “De liefde zoekt zichzelf niet,
rekent het kwade niet aan, handelt niet voor de schone schijn, is
geduldig…” ( I Kor 13 ). Het is: “uw vijand liefhebben,
bidden voor wie u vervolgen”( Mt 5, 44) en " hen zegenen" (
Rom.12,14) - Waar halen we die kracht ? Dat is meer dan humanisme en
filantropie. - “De liefde v. God is in onze harten uitgestort door
de H. Geest, die ons gegeven is.” ( Rom. 5,5) - Hij doet het. Dat
is ons geheim.
\ - Vreugde.
Droefheid verlamt en hoort niet thuis bij wie in Christus is verlost: “Uw
droefheid zal in vreugde veranderen.” (Joh 11, 20) - Heiligen
konden te midden van hun kwellingen overvloeien van vreugde: “Schijnbaar
treuren wij, en toch zijn we altijd blij…” ( 2 Kor 6,10 ). Franciscus
en Clara van Assisi zongen hun vreugde uit in hun armoede. Pater Maximiliaan
Kolbe maakte van zijn hongerbunker de antichambre van de eeuwige vreugde.
\ - Vrede. Ze
is teken van innerlijke vrijheid, de vrijheid van de kinderen Gods. " Het
is niet een Geest, die u opnieuw vrees zou aanjagen…" ( Rom 8, 15
). Het is de Geest die alle angst verdrijft. Daarom zegt Hij in ons:
“Vrees niet.” Hij doet ons durven zonder verpinken. Hij ontmaskert
wat niet van God is. Vanuit Hem konden de apostelen op Pinksteren onbevangen
optreden en spreken. Die Geest verwekt doorheen de tijden martelaren,
geloofsgetuigen en profeten…
\
- "
De H. Geest die gesproken heeft door de PROFETEN." - Profeten zijn
geen waarzeggers, maar tolken v. God voor hun tijd. Jezus kon niet alles
zeggen. De komende tijden zouden immers nieuwe situaties scheppen, die in
Jezus’ tijd niet bestonden. Het huidig atheïsme, de actuele bio-ethische
problemen… waren toen onvoorstelbaar. Daarom zei Jezus: " Hij zal u
alles leren en u alles in herinnering brengen wat Ik u gezegd heb." (Joh
14, 26); “Hij zal u de volle waarheid brengen… en u de komende
dingen aankondigen."(Joh 16,13) - Hij zal mensen sturen, die staan onder
de “zalving van de H. Geest”(1 Joh 2, 20,27), die een gevoelige
antenne hebben, een wakker oog voor de tekenen des tijds. De Geest heeft Gods
oog in hun hart geplaatst ( J. Sirach).
\
- Zo schonk
de Geest ons doorheen de geschiedenis tal van heiligen die voor hun tijd een
bijzondere boodschap hadden: Benedictus van Nursia, patroon v. Europa; Frans
van Assisi en Clara, profeten van de evangelische soberheid toen de munt opkwam
met het kapitalisme; Cardijn; Helder Camara; Johannes XXIII toen er openheid in
de Kerk moest komen en Paulus VI, toen die openheid binnen goede banen moest
worden gehouden; J.P. II toen zowel marxisme als westers materialisme aan de
kaak moesten worden gesteld… en Benedictus XVI die reeds zinvolle
tekenen gaf: zijn bereidheid tot dialoog met de zo gevarieerde wereld, maar
tegelijk zijn zorg voor evangelische trouw, echtheid en diepgang in een tijd
van oppervlakkigheid en verwarring. Zijn leuze is: “Medewerkers van de
waarheid” (3 Joh 8). En die waarheid is Christus of (typisch voor Joh. )
de gelukkig makende gave van God voor allen die tot het evangelie geroepen
zijn.
\ - Na jaren van actie, ontwaakt nu opnieuw belangstelling voor contemplatie. Dat de Kerk dit aanbiedt is te weinig gekend. Enkele jaren geleden, bij het bezoek van de Dalai Lama kwam een meisje voor de TV zeggen hoe ze verrukt was over die man, want hij had over ‘contemplatie’ gesproken. Dat had ze nog nooit in de Kerk gehoord. In de voorbije eeuw werden 4 heiligen (waarvan 3 vrouwen) tot kerkleraar uitgeroepen, die juist de weg naar de contemplatie hadden aangewezen. Nieuwe stromingen van gebed en van caritas wijzen vandaag geruisloos op een nieuwe vitaliteit in de Kerk: stille voorboden van een nieuw Pinksteren, dat wij moeten verwachten en voorbereiden. Kard. Suenens zei ooit: “De H. Geest is sterker dan atoomenergie.” Maar dat betekent onze openheid. Naar het woord vd H. Bernardus moeten we eerst een bekken willen zijn dat volloopt met water (met Geest), dan kan dat water naar anderen overvloeien. Kanalen zonder bron stromen vlug leeg. Maria en de apostelen waren biddend samen in het cenakel. Dat is ook zo voor ons, opdat de Geest opnieuw vaardig mag worden over heel de geloofsgemeenschap. Amen.