Je kunt moeilijk beweren dat vluchten of tobben
en blind blijven voor de werkelijkheid
een heilzame werking hebben op een mens.
Vreemd genoeg ligt deze houding aan de basis
van een overweldigende levengevende ervaring
van twee volgelingen van Jezus.
Dat komt omdat ze zich hebben laten aanspreken
op het punt waar hun eigen ontgoocheling heel diep zat:
dat Jezus’ beloften lucht waren en dat er niets van in huis was gekomen.
Dat komt vooral doordat Jezus aanknoopt
bij de wortels van hun ontreddering
en het verhaal opbouwt vanuit wat ze kennen :
het verbond van God met Zijn volk
en de belofte over de komst van de Messias.
Op die manier oriënteert Jezus stap voor stap hun denken
en bereidt Hij ze voor - maakt Hij hun hart en hun ogen klaar -
op het grote moment waarop ze Hem mogen herkennen.
Als wij op de vlucht zijn
voor wat niet met onze verwachtingen strookt,
en iemand komt ons tegemoet,
laten we dan oprecht onze ontreddering uitspreken
en open staan voor de nieuwe kansen die ons geboden worden.
Als wij tochtgenoot willen zijn,
laten we dan luisteren naar uitgesproken twijfels
en stapsgewijs mensen ontvankelijk maken voor een nieuw begin.
2010-2011 - Pasen 3 (Emmaüszondag)