* Vandaag (op Pasen) ontmoeten de Grieks-orthodoxen elkaar, en verlaten de monniken van de Athosberg hun kluizen, met de groet: “ Christus is verrezen!” en het antwoord: “Waarlijk, Hij is verrezen !” – Deze juichkreet horen wij vandaag in de liturgie. - Dit betekent dat Christus in zijn totaliteit doorheen zijn eigen sterven de dood overwonnen heeft. - Dat was de kern van de eerste prediking: “Hij, die gij gekruisigd hebt, is verrezen. En daarvan zijn wij getuigen” (Hand.10,3, 34-43) .
1. Vandaag maken we de aanvechting mee: “Heeft de Kerk ons niet iets wijsgemaakt ?”
– Die aanvechting was er al vanaf de Joodse en heidense afwijzing in de eerste eeuw, tot aan Ernest Renan, tot aan prof. Etienne Vermeersch, tot aan “De Da Vinci Code” vandaag, zoveelste boek, door alle ernstige historici ontmaskerd, maar toch op miljoenen exemplaren over de wereld verspreid. - We horen mensen zeggen: (a) Van het verrijzenisgebeuren bestaat er geen enkele getuige; (b) en als men Jezus zag verschijnen, moeten dat projecties zijn geweest ( de apostelen verlangden zozeer dat Hij zou verrijzen, dat zij Hem meenden te zien). Daartegen is heel veel in te brengen:
\
- Het verhaal van het lege graf komt eensluidend in de vier evangeliën voor, en behoort tot de oudste lagen van de mondelinge overlevering waaruit de evangeliën zijn gegroeid. – Kard. Daniélou en andere exegeten van formaat erkennen in deze verhalen alle literaire kenmerken eigen aan een ooggetuigenverslag (de eenvoudige en concrete, gedetailleerde beschrijving): “Johannes zag en geloofde, want ze hadden nog niet begrepen… “ (Joh 20, 1-9). - Niet alleen de apostelen, maar ook de Joden hebben het feit v.h. lege graf erkend; vandaar hun verklaring dat men Jezus’ lijk wel gestolen moest hebben. - Of zou de zo opnieuw bestudeerde lijkwade v. Turijn hiervan getuige kunnen zijn ?
\ - Daarnaast is er een wolk van getuigen, die de verrezen Heer na zijn dood op diverse wijzen hebben gezien. “ Hij verscheen aan Petrus, aan de twaalf, dan aan méér dan 500 broeders tegelijk, waarvan de meesten nog in leven zijn; en het laatst van al aan mij, misgeboorte… “ ( I Kor 15, 6-8). Waren het projecties ? Zinsbegoochelingen ? Merkwaardig dat de leerlingen alle hoop verloren hadden en er eerst zelf niet in geloofden: De melding van de vrouwen hielden ze eerst voor beuzelarijen; de ontmoedigde Emmaüsgangers dachten er helemaal niet meer aan; Thomas zal weerstand bieden totdat hij mag zien en betasten… Was het een projectie bij Paulus, die rabiaat de christenen vervolgde, tot wanneer hij op de weg van Damascus zelf door de knieën ging ? – Even merkwaardig dat deze apostelen allen bereid waren hiervoor hun leven te geven .
**\
- De verrijzenis is het eigene - de kern - van ons christelijk geloof.**
Het meest wezenlijke is niet dat Jezus een leer heeft verkondigd, in mooie parabelen, met hoogtepunt in de Bergrede, maar dat Hij verrezen is. Meer nog: niet alleen dat Hij verrezen is (als eenmalig verleden gebeuren van 2000 j. geleden), maar dat Hij als verrezen Heer onder ons blijft, opdat ook wij zouden leven. (Kol.3,1-4)
\
- Hij is onder ons op diverse wijzen: “Waar twee of drie in zijn Naam samen zijn”; in de lijdende en elke medemens; in de verkondiging van Gods Woord en in de Woorddienst; maar de eerste invalspoort van de Verrezen Heer is de Eucharistie. In de Eucharistie is Hij persoonlijk aanwezig, hoogst intens, als Bron van Leven: “Ik ben het Brood dat leven geeft aan de wereld. Wie dit Brood eet, zal in eeuwigheid leven…” (Joh 6). – En dat hebben de eerste christenen zeer goed begrepen. Daarom kwamen ze bijeen op de eerste dag van de week, de zondag, de dag waarop Jezus verrezen was, de dag waarop Jezus bij herhaling aan hen verscheen. Het was alsof de Heer zelf de zondag aanwees als “zijn dag”.- Elke zondag werd een paasherdenking, zo belangrijk dat ze regel werd.
\ - Zo is de Kerk gegroeid rond de Eucharistie. De Eucharistie is bron van leven. De Kerk blijft leven, daar waar de Eucharistie echt wordt gevierd. Waar de Eucharistie verdwijnt, deemstert de Kerk weg, verschaalt ze tot een puur humane samenleving en mist ze de draagkracht van de belangloze liefde, die ons alleen door Jezus gegeven wordt. De Eucharistie wordt “gevierd”, maar ze is niet een feest zoals de andere feesten, geen happening of een fuif, geen instuif noch kijkstuk. Het is doen wat Jezus deed. Als dat er niet insteekt, staat Jezus amper aan de deur. Ze is altijd offer en liefdemaal tegelijk. De paasvreugde is er altijd door het kruis gelouterd. Geen Pasen zonder Goede Vrijdag.
* Daarom wordt in de kathedraal van Ravenna de verrezen Heer voorgesteld met het kruis in de hand. In de kerk v.d. H. Appolinaris in Ravenna wordt de verheerlijke Jezus op de Tabor vervangen door een lichtend kruis met fonkelende edelstenen. Livia Canestraro ontwierp een bronzen kruis, enkel een omlijning met een geperforeerde Christus, die volle zon doorlaat. - Men vroeg aan Fr. Mitterand wat voor hem de originaliteit v.h. christendom was. Hij zei: “Dat men juist vanuit het lijden tot verheffing komt.” En hij voegde eraan toe: “Een christendom in roze geschilderd verliest zijn belang”. Hiermede sloot hij zich aan bij Goethe: “Daarom juist is het christendom de uiteindelijke godsdienst.” – Amen.