Als je ‘s avonds een kind alleen in een donkere kamer laat helpt het niet veel te zeggen: “Je moet niet bang zijn.” Die angst kun je eenvoudigweg niet verbieden of wegnemen. Alleen één zaak kan dan helpen: je laat de deur op een kier staan zodat er een lichtstraal in de kamer valt. Dan is het kind gerust.
Niet alleen kinderen, ook volwassenen hebben hun angsten. De angst om in de steek gelaten te worden is een wezensangst van elke mens. Iedereen kent die ervaring van angst om alleen gelaten te worden, om alleen te blijven. Misschien kunnen we die angst wel een tijdlang verdringen, maar het bange uur komt weer terug waarin wij ons totaal alleen voelen. Dan verlangen wij in de duisternis van ons hart, zoals kinderen, naar een deur waardoor het licht valt, naar iemand die ons bij de hand neemt en zegt: Wees niet bang, ik blijf bij je.
Vandaag horen wij in het evangelie zo’n bemoedigend woord van Jezus: “Je moet niet bang zijn, Ik ga weg maar kom weer terug en Ik neem je mee om bij Mij te zijn.’ Hoe komen deze woorden bij ons over? Vaak is God zover weg en van de komst van zijn koninkrijk is zo weinig te merken. De mensen gaan hun gang alsof er geen God is. De goeden krijgen klappen en de slechten gaan vrijuit. Wij hebben vaak het gevoel dat God ons verlaten heeft.
Angst kan men niet verbieden, angst kunnen we zo maar niet van ons afschudden en daarom geeft Jezus ons een houvast om niet bang te zijn: “Geloof in Mij, dan zul je ook in de duisternis toch altijd zoveel licht ervaren dat je weet dat Ik bij je ben.” Waar mensen de weg van Jezus gaan is Hijzelf aanwezig. Zeker, om Hem dan te ervaren hebben wij de ogen van het geloof nodig. Maar als je echt gelooft zul je in de werkelijkheid een verborgen dimensie zien, die anderen niet zien en niet kunnen waarnemen. Sinds de Heer Jezus verrezen is doet God de deur naar de wereld nooit meer helemaal dicht, zodat iedereen die gelooft een lichtschijn kan zien die op zijn leven valt.
Hoe kunnen wij standhouden? Het evangelie van vandaag zegt ons: jullie kunnen het, als jullie samen de weg van Jezus willen bewandelen, als je samen Kerk wilt zijn. Dan is de Heer bij ons en blijft Hij bij ons.
‘Laat uw hart niet verontrust worden,” dat is geen zoet, leeg troostwoord, maar het is een toezegging, bekrachtigd door Jezus, verrijzenis. Daar kunnen wij op vertrouwen.
Wij komen in onze tijd zoveel angst tegen onder de mensen en ook zoveel angst in de Kerk. Misschien gaat onze huidige Kerk de geschiedenis in als de Kerk van de angst. Angst voor alles wat nieuw is, angst om het gebrek aan priesters, angst voor de leegstaande kerken. Maar die angst is eigenlijk een teken dat wij ons niet laten leiden door de Geest. Teken ook van gebrek aan vertrouwen dat God de Meester is van het menselijk onmogelijke…