‘Ik heb mijn part al gehad!'.
Als mensen toevallig met mekaar in gesprek komen, als verlofgangers of in een toevallige ontmoeting, kan het gebeuren dat zij over zichzelf beginnen vertellen :
‘Ik heb mijn part al gehad’ zeggen ze dan en dan bedoelen ze nooit dat zij ruimschoots hun part hebben gekregen aan vreugde, aan voorspoed. Neen, dan gaat het altijd over hun tegenslag, over wat anderen hen hebben aangedaan.
De reden dat wij zo somber gesteld zijn is, dat wij te veel met onszelf bezig zijn.
Met Christus als gesprekspartner verloopt dat helemaal anders. Als we de verrezene betrekken in onze levensgeschiedenis dan ontdekken we ook de zonnige kanten. Dan zien we ook in de tegenslag, zelfs in het lijden kansen om te groeien als mens. ‘Ogen die hebben geschreid bekijken de wereld anders.'
Dat inzicht komt niet in één keer. Dat vraagt tijd. Het is gaandeweg, stap voor stap, dat we de echte, diepere zin van ons leven ontdekken.
Als we in gesprek treden met Jezus ontdekken we ook wie God voor ons is. Hij is niet Diegene die ons dat part aan lijden en tegenslag bezorgt. Maar Hij is ook niet de grote dépanneur die we naar believen kunnen oproepen. Hij zal ons onze eigen levenstaak niet afnemen.
Maar Hij is er : in ons, met ons, onder ons als een bezielende kracht, als een bron van inspiratie. Met Hem verbonden, ontdekken wij de innerlijke warmte van het leven en kunnen wij tot Hem zeggen : Blijf bij ons want het wordt avond en de dag is reeds ten einde.