Nieuwjaar 2014: “Ik weet iets goeds van jou
en jij weet ook iets goeds van mij!”
Tielt, 1 januari 2014
Alweer een jaar voorbij. Een jaar met zijn donkere kanten: wat de Arabische lente had moeten worden, werd een opeenstapeling van interne bloedige conflicten; opstanden en oorlogen in veel Aziatische en Afrikaanse landen; en in Europa een zware crisis die nog altijd veel problemen en pijn veroorzaakt.
In eigen leven heb je misschien tegenslagen en pijnlijke of kwetsende ervaringen meegemaakt die je best zo gauw mogelijk vergeet; gemiste kansen die je betreurt of zelfs het verdriet om het afsterven van een dierbare of het einde van een relatie waarvan je zoveel had verwacht.
Het was voor vele mensen ook een jaar met blijde dagen: met ontroerend mooie gebeurtenissen die je blijvend deugd doen, met goede vrienden op wie je steeds kon rekenen, met kleine of grote beslissingen die aan je leven een goede nieuwe wending gaven, met nieuw jong leven misschien in eigen gezin of familie.
Al die ervaringen draag je mee in het nieuwe jaar.
Elk nieuw jaar staat ook bol van boordevolle verwachtingen.
Moge het een gezegend jaar worden!
“Zegenen” is de vertaling van het Latijnse woord “bene-dicere”, wat letterlijk betekent: iets goeds zeggen.
De kinderen zingen het zo ontroerend mooi in hun simpel liedje: “Ik weet iets goeds van jou en jij weet ook iets goeds van mij.”
Moge 2014 een jaar worden waarin veel mensen veel goeds van jou en aan jou zeggen, waarin je je bemind en gewaardeerd voelt, waarin je anderen liefhebt, respecteert en bemoedigt, waarin ook Gods zegen rust op al wat je meemaakt en onderneemt.
Je hoeft niet muurvast te zitten in wat gisteren of eergisteren of ooit eens is gebeurd. Je krijgt nieuwe draden voor een nieuw weefsel. Je mag een nieuwe start nemen. Want, zo luidt een Engelse spreuk: ‘Today, it’s the first day of the rest of your life’ (Vandaag is het de eerste dag van de rest van je leven).
Ik wens elkeen van harte een “gezegend” nieuw jaar 2014.
Gabriël Buyse, pastoor-deken em. Tielt
Homilie op het Feest van de Openbaring van de Heer 2014: “Met de Wijzen op stap” (Mt. 2, 1-12)
Tielt, 5 januari 2014
Bij het begin van dit nieuwe jaar zou ik je de vraag durven stellen: “Hoe ervaar je deze nieuwjaarsdagen?” De grote vraag daarbij is: “Door welke ster zul je je laten leiden?”
Sommigen, vooral jonge mensen of mensen die nog jong van hart zijn, bruisen van verwachting en reikhalzen naar de vele sterren aan de horizon. Er zijn de eeuwige feestneuzen die leven van het ene weekend naar het andere en de gewone dagen erbij nemen als een onontkoombaar kwaad: de eeuwige kermisvogels die liever ziende blind blijven voor elk probleem. Anderen hebben hun ster gevonden in de jongen of het meisje van hun dromen: een nog altijd glanzende ster waartoe ze zich bestendig aangetrokken voelen. Prachtig! Weer anderen stellen al hun hoop op de nieuwe zaak die ze begonnen zijn of op de boeiende nieuwe job die ze gevonden hebben. Tof als je gelukkig en ambitieus kunt zijn in je werk! Het is ook mooi dat je in je jong gezin een kindje verwacht in 2014: een nieuwe ster die van dan af je hele leven zal bepalen met kinderlast maar vooral met kindervreugde. Het is zelfs heerlijk om op een bepaalde leeftijd te kunnen verlangen naar je pensioentijd om dan van ’s morgens tot ’s avonds je dagen te kunnen plukken naar je eigen zin. Het is ontroerend mooi dat je als mens nog kunt leven van verlangen naar sterren die je aanlokken en dat je nog meer voor de toekomst leeft dan van het verleden. Want je bent pas oud als je meer over het verleden praat dan over de toekomst. De kunst is, zoals de Fransen het zo raak verwoorden: “Mourir jeune le plus tard possible” (jong sterven, maar liefst zo laat mogelijk).
Maar er zijn ook veel afgeleefde en uitgebluste mensen: sommige, oud in jaren, zeker; maar ook veel jonge mensen die oud zijn van hart. Ze zijn pas 40 jaar en hebben reeds het zuur en het zoet van het leven geproefd. Nu reeds houden zij het leven voor bekeken. Ze zijn uitgekeken op hun vrouw of man, zelfs op hun drie groter wordende kinderen. Ook hun werk boeit hen niet meer en ze tellen nu reeds de jaren af die hen nog scheiden van hun pensioen. Sommigen hebben hun werk verloren en beseffen dat in deze moeilijke economische tijd hen een uitzichtloze werkloosheid te wachten staat met alle gevolgen vandien. En de vrienden! Ze hebben er al zoveel gekend en vooral vele die hen ontgoocheld hebben. Een man zei me eens: “Ik heb een vriendenkring van minstens 40!” Waarop ik geantwoord heb: “Als je drie goeie vrienden heb, die alles van je weten, aan wie je alles mag vertellen en toch je vriend blijven, moet je al content zijn.” Later, na een financiële tegenslag, heeft hij mij gelijk gegeven. Triestig, al die uitgebluste mensen die alles voor bekeken houden, vastgelopen in enkele slechte ervaringen of zogezegd wijs geworden door de ervaring van het leven!
Het evangelieverhaal van het feest van de Openbaring, bij ons beter gekend als het feest van Driekoningen, spreekt ook over drie Wijzen, maar van een heel andere soort. Wijs waren ze omdat ze nog jong van hart waren en nog vol verwachting uitkeken naar een ster; omdat ze de moed hadden om, samen met anderen, op zoek te gaan, hunkerend naar de vervulling van hun geluksdromen.
Dat geluk zochten ze niet in het krijgen, zoals de kinderen met hun ster, die in deze dagen aan onze deur aanbellen en soms bijzonder vindingrijk zijn. Iemand vertelde dat slechts 2 dergelijke kinderkoningen bij hem aanbelden. Op de vraag van die man waar de 3e koning was, antwoordden ze met een liedje, terwijl ze hun mandje uitstaken: “De derde van ons drie is ziek.
Hij ligt in de kliniek.
Help ons uit de zorgen.
Dan komt hij morgen.”
Daarin, in het krijgen, zochten de drie Wijzen uit het evangelie hun geluk niet.
Integendeel! Ze schonken het kostbaarste dat ze hadden: 3 gaven die ook ons best kunnen inspireren om zelf gelukkig te worden in dit nieuwe jaar.
Goud schonken ze. Nu je aandelen niet meer renderen of de waarde van sommige zelfs tot ongeveer niets herleid is, moet je de wijsheid hebben om een gouden hart te hebben voor de mensen met wie je samenleeft. Pas dan zul je zelf mensen ontmoeten die ook aan jou het beste geven van zichzelf.
De 3 Wijzen schonken ook wierook. Gebruik die kostbare gave om met een lieve attentie of een opbeurend woord mensen te bemoedigen. Ik hoop dat je zelf ook veel mensen mag ontmoeten die je opfleuren met een korreltje wierook van begrip, aanmoediging en waardering.
De 3 Wijzen schonken ook mirre: dat kostbare reukwerk dat het lijden verzacht. Moge 2014 een jaar worden waarin je wonden balsemt en het lijden van mensen draaglijk maakt. Vergeet ook niet dat de mirre ook verwijst naar de balseming na de dood en daarom symbool is van onze beperktheid. Ze leert je dat je gelukkig kan zijn, ook als niet al je dromen werkelijkheid worden.
Laat je daarbij, net als de 3 Wijzen, niet leiden door dwaallichten en vallende sterren, maar door de Ster van Gods licht. Geloof wat Godfried Bomans zo mooi zegt: “Er is veel licht in de wereld, maar we moeten onze ruiten wassen om het te zien.”
Was dan je ruiten en kijk weer naar die schitterende sterren, die 2014 kunnen maken tot een gelukkig jaar.
Ik wens het je van harte!
Gabriël Buyse, pastoor-deken em. Tielt