Gedoopt in de Geest (2005)

Ooit heb ik een Armeens kindje gedoopt. Als priesters van het Aartsbisdom hadden wij van kardinaal Willebrands algemene toestemming gekregen om sacramenten toe te dienen voor gelovigen uit de Armeense kerk indien er geen eigen priester beschikbaar was. Het mooie was dat de kinderen er volgens de oudste christelijke rite gedoopt werden. Met onderdompeling, zalving en eventueel eucharistie. Het kind werd gedoopt in een badje. De zuster deed er voordien nog een paar keteltjes heet water bij. De dopeling, een kind van een half jaar, vond het prachtig. In het water was het in zijn element. Het teken begon te spreken: wij worden ondergedompeld in het element waarin we ons thuis voelen, Jezus zelf, het levende water. En daarna werd de dopeling in een grote handdoek afgedroogd en gezalfd. Ik hoefde niet zoveel te zalven, zeiden ze, alléén maar het voorhoofd, de oogjes, het neusje, het mondje, de oortjes en de handjes en voetjes. Met de geurige olie van het chrisma gezalfd als teken van de overvloedige rijkdom van Gods Geest. Vanaf dat moment worden deze kinderen, zo klein als ze zijn, volledig als lid van de kerk beschouwd. Ze mogen dan ook van jongs af deelnemen aan de eucharistie. Een sterk teken, deze onderdompeling in Christus, met huis en haar één worden met de Heer en met zijn Geest. In onze streken ontstond de zuigelingen-doop door middel van begieting met een paar druppeltjes water onder het uitspreken van de woorden: “Ik doop je in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest”. Begieting in plaats van onderdompeling. Immers in de winter stond het ijs op het water van de doopvont en verbeeld je dat een kind zou sterven.

Ook Jezus wordt met ons gedoopt. We vieren dat op het feest van de doop des Heren: Jezus daalt af in het water. Heel bewust. Hij is in gebed. Want Hij gaat zich totaal inzetten voor God. Hij wil dat het rijk van God komt op aarde. Jezus daalt af in de rivier net als ieder ander. Nederig geeft hij alles wat hij is aan God, zijn hele leven.
Johannes protesteert nog even. Want Jezus hoeft zich niet te bekeren. Waar Jezus komt, wordt de zonde weggenomen. Naar zijn idee hoeft Jezus niet anders te gaan leven. Maar hij moet het laten gebeuren. God wil dit doen. Door deze daad van Jezus keert God zich om naar ons. Hij daalt af, hij staat onder ons. God bekommert zich om ons.

Jezus beleeft iets goddelijks. Een geestelijke ervaring.
De omstanders merken misschien niet eens, maar Jezus zelf maakt iets dieps mee.
Wat dan wel? Gods Geest daalt op Jezus neer - niet met kabaal, maar zachtjes als een duif. Haast te gewoon. En Hij wordt vol van de Geest. In Jezus, die in het water gaat, daalt God af onder ons. God laat aan Jezus zien wie Hij is. Hij is Vader voor Jezus die totaal van hem houdt. Zoals Jezus heel zijn bestaan aan God geeft, zo geeft God Hem alles wat Hij is. Ze zijn elkaars hemel.Van alle kanten klinkt het naar Jezus: Ik houd van jou. De Vader bemint Hem als zijn veelgeliefde Zoon. Als middelpunt in het heelal, als zon aan het firmament voelt Hij zich bemint. Nu weet Jezus wie Hij is: Zoon van God. Alles van de Vader is ook van Hem.

Alles wat Jezus daarna geleerd heeft aan zijn vrienden gaat over deze unieke ervaring, over God die liefde is. Jezus wil niets liever dan die liefde uitstralen. Omdat die goddelijke liefde ook voor ons bestemd is Ook wij worden door de eenheid met Jezus kinderen van God.
Jezus leert ons dat: als wij elkaar beminnen, is Hij zelf bij ons. Je ziet Hem niet, maar geestelijk is Hij in ons midden. Wij leven in dezelfde sfeer als toen Jezus op aarde was. Wij kunnen ook nu één zijn met Jezus.
En de Geest van God wordt aangetrokken tot ons als wij zo kerk zijn.
Gods Geest begint te werken met zijn kracht en zijn licht.
Wonderen zullen gebeuren, als wij geloven dat God van ons houdt. Als wij geloven in die liefde. Dan zien we de mensen om ons heen met nieuwe ogen. Als broers en zussen van dezelfde Vader.
Dat is ons geheim en dan hebben we de Heer bij ons. Maar dat mysterie is er alléén als wij beminnen. Als wij egoïstisch zijn of ruzie maken met elkaar is het weg. Dan is alles donker en somber en heeft ons leven geen glans.
Jezus heeft ons leren kijken met andere ogen: God is liefde. en in iedere mens herkennen wij onze naaste, een andere Jezus. Elk mensenkind is kandidaat voor die eenheid.
Wij zijn met Hem gedoopt in een nieuwe Geest. Moge die geest ons bezielen.