Het evangelie speelt in de donkere nacht.
Een oude joodse schriftgeleerde
herkende zich in Jesus’ verkondiging:
Jesus maakte het oude geloof van Israël weer nieuw.
‘Je zult ook zelf nieuw geboren moeten worden’
had Jesus hem gezegd.
‘Moet ik dan soms weer de schoot van mijn moeder in’
had Nikodemus stom verbaasd geantwoord.
En dan vertelt Jesus over het nieuwe begin
dat de Heilige Geest van God met ieder mens maakt:
‘de Geest waait waarheen hij wil’ zegt hij
en die boodschap biedt troost in alle tijden.
Toen de profeet Elia afscheid nam van zijn leerling Elisa
vielen er twee delen van de geest van de meester op de leerling..
zo lezen we in de Heilige Boeken van Israël.
Uit dat verhaal spreekt een groot vertrouwen
in de voortgang van de geschiedenis.
Eenzelfde vertrouwen spreekt uit Jesus’ afscheidstoespraken
zoals wij die bij Johannes opgetekend vinden.
‘Jullie zullen in mijn voetspoor gaan’ had Jesus zijn vrienden toegevoegd
en dezelfde dingen als ik gaan doen.
’ Ja, grotere dingen dan ik zullen jullie doen ‘.
De Geest zal jullie oprichten
en ik kan jullie grote supporter zijn vanuit de hemel.
Om dat te zijn heeft Hij mij naar jullie toe gezonden:
‘zozeer heeft God de wereld liefgehad
dat Hij zijn eniggeboren zoon heeft gegeven
opdat alwie in hem gelooft niet verloren zal gaan
maar het eeuwig leven zal hebben.’
De grote feesten zijn voorbij
de groene zondagen breken binnenkort weer aan.
Omdat wij daar nog niet aanwillen
twee witte zondagen nog,
vandaag zondag van de drieenheid
en de volgende week Sacramentsdag.
Maar de week daarna zullen wij er echt aan moeten geloven:
bijna 25 zondagen achter elkaar groen.
Tot bemoediging van ons geldt dat God
niet alleen de God van Kerstmis, Pasen en Pinksteren wil zijn
maar ook de God van de gewone zon- en weekdagen.
Van al onze levensdagen hoe saai en moeilijk ze soms ook lijken.
Iedere generatie doet het anders.
Maar ieder nieuw mensenkind wordt bij de doop
opgenomen in de zelfde grote geschiedenis:
van de Vader, God van oudsher,
van de Zoon, die ons voor leefde wat liefde is en
van de Geest die het werk van zijn handen nooit loslaat.
Hij werkt met iedereen en altijd.
Er zijn geen mensen die NIKS zijn,
alle mensen dragen de sporen van God met zich mee
en zijn uniek en belangrijk.
De Geest van God werkt altijd door. Ook in onze tijd.
‘Zeg niet dat de tijden slecht zijn’
zegt dezelfde Augustinus
die het mysterie van de Drie-eenheid Gods in zijn hoofd probeerde te krijgen
en er in zijn studeerkamer niet in slaagde.
‘De tijden zijn niet slecht
maar ieder mens wordt er op zijn eigen wijze op aangesproken
in zijn tijd gelovig te zijn,
en er met alle mensen van goede wil
een goede tijd van te maken.
Hoe het verder zal gaan met de wereld en met de kerk
weten wij gelukkig niet
alleen dat ene weten we wel:
dat GOD MET ZIJN KERK VERDER WIL
en dat, wat Zijn Geest in onze tijd zal bewerken
onze stoutste fantasieën te boven zal gaan.
Het mysterie van de Drie-eenheid
laat zich nooit op de studeerkamer ontrafelen.
Het wordt pas duidelijk voor degene die God toelaat in zijn leven,
voor de mens die ontdekken wil
dat God de God van Israël is èn van Jesus
en de God van Jesus èn van mij, de God van ons allen.
De God die met Zijn Geest ouderen trouw doet zijn aan hun geloof
maar die ook met jongeren in de weer is die zoeken en vinden.
Van het begin af aan was er al het verrassende liefdesplan van God,
zo vertelde ons de eerste lezing
God is beweging
de Geest waait waarin Hij wil.
AMEN