Er is een verhaal en ik vertel het opnieuw. Ik hoop, dat u zich niet te groot voelt om er n`ar te luisteren. Het gaat over een koniog, die eerst prins was natuurlijk. Hij heette RneI. Bij zijn geboorte verschijnt ook een oude tante die!hem een wens meegeeft. Zo hoort dat. Deze - overigens btitengewone tante - wenst hem toe, dat hij héél goed zal worden, een man met veel gevoel, eerst als prins en later als koning. En dat ie nooit zal kunnen zien, dat enig levend wezen verdriet zal hebben. Zo kreeg hij zijn bijnaam: Roei met gevoel! Hij was zo verschrikkelijk goed! Op bezoek in de dierentuin kon hij het niet aanzien, dat al die beesten gevangen zaten. En hij zei: laat ze los. Leeuwen, tijgers, krokodillen los op straat. Paniek bij de ministers, paniek bij het volk. Zo ging het ook bij de gevangenis van de mensen. Hij kon niet hebben, dat er zieken waren en gehandicapten in z’n omgeving. En hij zei: “Doe ze weg, want ik kan er niet tegen.” En maar huilen…
De dochter van de kok was héél lelijk: zúlke voeten.., en peenhaar. En het meisje was heel verdrietig. En RoeI zegt tegen zijn vader en moeder: “Ik ga met haar trouwen en koningin maken, dan heeft ze ‘n beetje vreugde.” Dat was heel mooi want de dochter van de kok was wel niet knap, maar ze had gezond verstand genoeg. Daarom ook dacht ze: er moet iets op te vinden zijn, want zo is het geen leven! En ze ging naar de oude tante en vroeg: Heb je niet nog een wens? Welke?
Dat hij alstublieft een beetje slechter mag worden, zodat er tenminste mee te huizen valt! Zo werd ‘Roel met gevoel’ ‘RoeI met een doel’.
De afloop ken ik niet. Ik weet niet hoe het gegaan is met al die beesten in de straten en met de gevangenen, zieke en gehandicapte mensen. Maar één ding is zeker: als je je talent - ook al is het een héél goed talent - als je dat alleen gebruikt voor jezelf en geen rekening houdt met je omgeving, dan verkeert het in zijn tegendeel. In plaats van een element, dat gemeenschap opbouwt en mensen plezier bezorgt, wordt het een ontbindende factor.
Ik denk dat Jezus van Nazaret dát bedoelt, als Hij zegt: Er zijn er heel wat die zeggen: Heer, Heer, kijk nu toch eens hoe goed ik ben toegerust. Ik kan geweldig profeteren. Ik ben heel goed in het uitdrijven van duivels. Ik doe wonderen in uw naam. Ik ben een voortreffelijk man, een goede vrouw!
En Jezus zegt: Heb je je gaven getoetst aan de liefde? Als jij denkt, dat je die alleen voor jezelf kunt gebruiken om er voortreffelijker mee te schijnen in de ogen van je medemens; als je jezelf méér acht dan de ander, die toevallig wat minder slim is of minder goed of - om met het sprookje te spreken - wat kleinere of wat grotere voeten heeft, dan heb Ik jou nooit gekend. Ga weg van Mij, die ongerechtigheid doet.
Beroep je nooit op talenten, beroep je nooit op je toerusting, je goede salaris, je gemakkelijke praatje, je gezag. Maar toets dat alles eerst aan de liefde. Het is u toch bekend, dat een mens dán alleen pas echt kan groeien, wanneer hij zijn eigen talenten inbrengt in het grote weefwerk dat onze gemeenschap is, dat hij of zij precies zoveel water bij de wijn doet als nodig is om de hele gemeenschap te laten functioneren. We zullen allemaal moeten inbinden en ons bij tijd en wijle moeten aanpassen om de ander met zijn talenten ‘n even goede kans te geven. En Jezus zegt dan: Als je dát doet, dan bouw je je huis op de rots. Dan ben je iemand uit één stuk.
Dan kan de bui komen op de kwade dag. Dan kan de storm losbreken. je blijft bestaan, want je bent hecht ingevoegd in dat grote geheel. En de mensen links en rechts, voor en achter je, ze zullen je wel staande houden en verder brengen.
Maar als je denkt, dat je je kunt losmaken uit dat geheel, dat je je eigenschappen, je talenten voor jezelf kunt gebruiken om je er op te laten voorstaan, dan is het los zand. Dan stelt het niets voor. Dan breekt de bui los, de storm steekt op en het leven wordt volledig verwoest.
Wij worden alleen mensen in samenhang met elkaar. En daarom denk ik, dat opmerkingen als: ik hoef niet naar de kerk, ik red het wel met God alleen, ik heb die gemeenschap niet nodig, dat dit opmerkingen vol gevaren zijn. Want God zal ons houden aan onze verantwoordelijkheid voor de anderen. Het woord van Jezus is niet bedoeld om ons streng terecht te wijzen, maar om ons een nieuwe weg tot groei te laten zien. Ik hoop, dat we dat kunnen ontdekken…