Het gebeurt, dat mensen - en een heel volk - zich ernstige vragen stellen. Ze zitten in crisis omtrent datgene, wat hun het meest ter harte gaat. Zoals ze bezig zijn, zo kan het niet verder. Dan roepen mensen om een wijs woord, om een bevrijdend woord. Om een wijze man of vrouw, om iemand die het bevrijdend woord spreekt. Om iemand die de kern van de zaak verstaat en het eenvoudig zegt. Om iemand die over alle discussies heen het goede woord spreekt. Om iemand die de kern van de zaak verstaat en het eenvoudig zegt. Om iemand die over alle discussies heen het goede woord spreekt. Deze behoefte bestaat geregeld onder mensen.
Deze behoefte bestond ook na zeventig jaar kerk. Toen was er een zekere Johannes, een ziener, een wijze, een man die alles van op afstand had gevolgd en die diep had nagedacht. Hij had alles gezien en meegemaakt. Hij had nagedacht over alles, wat er zeventig jaar voordien gebeurd was met Jezus. Hij wist dat. Hij was erbij geweest. Hij had nagedacht over alles, wat er was gebeurd in die zeventig jaar na het heengaan van Jezus. Hij had weet van alles, wat er aanwezig was aan ruzies en twisten en vragen bij die eerste christenen. Hij had dus nagedacht. Hij zou dus zeggen wat absoluut wezenlijk is, datgene waarmee alles staat of valt.
Welnu, Johannes opent de mond en hij zegt dat bevrijdende woord. Ik ben bijna beschaamd het te zeggen na deze lange inleiding. Het is zó eenvoudig. Hij zegt gewoon: God houdt van de mensen. Dat is het laatste geheim.
Wij hadden wellicht iets anders verwacht, een sterker woord? Maar dat is alles. Meer is er niet te zeggen, als men tenminste het wezenlijke weten wil.
Maar dat eenvoudige woord is zoveel. Het zegt ons, dat God zich ertoe verbonden heeft met ons verbonden te zijn. Dat Hij zichzelf niet goed ziet functioneren, als Hij niet bij de mensen is.
Dat woord is zo eenvoudig, dat het een ergernis is voor de Griekse denkers, voor de Islam, voor onszelf… Wij maken het toch zo graag ingewikkeld.
Onze God is niet te groot om zich neer te buigen over de mensen. Degenen die dat niet aanvaarden, zien Hem te groot.
Dat zegt ook veel over ons. Indien het waar is, dat wij door God bemind worden, dan zijn wij veel meer dan er staat geschreven op onze identiteitskaart, op onze diploma’s en op ons curriculum vitae. Naast alles wat er op onze fiche staat, mogen wij geloven, dat het belangrijkste over ons op Gods fiche staat. Onze naam staat geschreven in de palm van Zijn hand.
En dat heeft ook consequenties. Dat geldt immers voor alle mensen en voor ieder mens. Wij zullen het dus aan alle mensen op aarde moeten gunnen.
Liefde heeft zo ook haar logica, haar geboden, haar opdracht. Bemind worden is beminnen. Johannes was misschien toch niet zo simpel?…