Af en toe zijn er plechtige momenten in het leven. Het beluisteren van een einduitslag na een grote competitie of een grote wedstrijd is van dit niveau. Eindelijk spreekt de voorzitter van de jury de naam uit van de overwinnaar. De ‘oscar’ wordt toegekend. Applaus op alle stoelen en banken. Alle schijnwerpers in slagorde. Een heel groot moment. Matteüs heeft het nooit bedoeld en ook nooit beseft, maar wat hij schrijft heeft daarmee te maken. ,,De mensenzoon neemt plaats op zijn troon en alle volkeren worden voor Hem bijeengebracht." Hij zal bij de finale prijsuitreiking de namen afroepen van allen die genomineerd en bekroond worden. Ik hoor het bijna galmen door Gods micro: de eerste prijs wordt toegekend aan. Iedereen houdt de adem in.
De eerste prijs gaat naar huizen als Poverello. Daar geeft men te eten aan wie honger hebben. De tweede prijs gaat naar de missionarissen en hun gezellen. Zij bouwden zuiveringsstations om water te geven aan het volk. De derde prijs gaat naar alle organisaties die ernst maakten met de integratie van vreemdelingen. De vierde prijs gaat naar Klemenswerk en De Helpende Hand, omdat ze zovele naakten hebben gekleed. De vijfde prijs wordt toegekend aan dokters, verpleegsters en naïeve vrijwilligers die de zieken verzorgen en genezen. De zesde prijs gaat naar gevangenisaalmoezeniers, naar alle propagandisten voor een nieuw en humaner wederopvoedingssysteem.
Mensen links en rechts van mij reageren. De enen geven een staande ovatie. Anderen verlaten de aula zwijgend… een veelzeggend gebaar. Dit is ongehoord! Ieder mens is geraakt, gekwetst, vereerd, verheven. Niemand blijft onverschillig. De enen juichen en zingen alleluja. De anderen vloeken met één woord: schandalig. De één verdrinkt zijn woede. De ander gaat slapen met open ogen: eindelijk werd eens luidop gezegd waar het in het leven om te doen is.
Mensen die geen voorstander zijn van een pompeus feest van Christus Koning zullen nu jubelen van binnen, Ik zie ze recht veren omdat recht gedaan werd aan het recht, omdat zovele mensen werden opgericht. Het evangelie is geen soft-boodschap, geen brave mededeling, geen antieke literatuur. Integendeel, hier wordt een rode draad geweven door onze men-sengeschiedenis heen. God is niet neutraal. Hij kleurt het bestaan van mensen. Hij trekt lijnen op ons tekenbord. Hij tekent zijn utopie uit over de landkaart der volkeren. Noord en zuid, west en oost, dat is iets voor de Mercators en de marconisten. De draad die Hij trekt, gaat door alle continenten heen. Zijn gouden draad heeft de taaie tere tinten van het mededogen.
Veel zal komen en veel zal gaan. Veel zal verslijten en verwaaien. Eén ding zal overeind blijven. Al datgene wat gedaan werd met bewuste gebogen aandacht, wordt vereeuwigd in Gods Guinessboek. De echte vips mogen nu opstaan. Misschien doen ze dat niet. Ze doen liever stille voort.