Beste mensen,
We kennen allemaal het fenomeen dat de dagelijkse sleur ons leven saai maakt.
We
draaien soms cirkeltjes en wat ons eerst bijzonder boeiend leek, lijkt
ons dan niet meer zo interessant. We raken soms afgestompt. Dan
bekruipt ons de lust om het allemaal achter ons te laten en iets heel
nieuws te beginnen.
Dat is natuurlijk gewaagd, want meestal moeten we veel achterlaten.
De
meesten onder ons proberen deze formule enkel op gecontroleerde wijze:
tijdens weekends en tijdens vakanties, om dan weer netjes terug te
keren naar het gewone leven.
Hoewel mensen graag willen veranderen, blijven ze vaak liever bij het bekende.
Om mensen te stimuleren van werk te veranderen is er zelfs een nieuw beroep uitgevonden: “headhunting” heet dat.
In de lezing van deze week zien we Jezus aan het werk als “headhunter”.
Zijn keuze is echter verbluffend:
Hij kiest “vissers” als toekomstige kaderleden van het “Koninkrijk van God”.
Later
kiest hij ook andere leerlingen met de meest diverse beroepen, maar
deze keuze blijft wel fascineren want de grootste apostelen: Simon
Petrus en de latere evangelist Johannes zijn bij de eersten: de
“leider” en de “meestgeliefde”.
Jezus’ systeem van “headhunting” is merkwaardig.
Hij
kiest niet op basis van sollicitaties of een C.V. met veel
kwalificaties en kwantificaties. Hij gaat naar mensen toe en vraagt hen
gewoon mee te komen.
Allicht hebben Jezus en de apostelen elkaar al ontmoet of weten ze iets van elkaar, maar dat is eigenlijk niet zo belangrijk in het verhaal. Jezus gebruikt weinig woorden: Hij vraagt om te “doen”. Hij kiest op basis van enthousiasme. “Motivatie” heet dat tegenwoordig. Allicht werden de vissers ook gekozen omwille van hun harde leven in groepsverband: dat schept vriendschap in moeilijke omstandigheden: “Sociale vaardigheden” heet dat tegenwoordig. Die sterke groepsband gaan ze later nog hard nodig hebben.
Hij formuleert het aanbod wel op een bijzondere wijze.
De “uitdaging” van de nieuwe job valt erg op.
Hij zegt dat hij van hen mensenvissers wil maken.
In plaats van vissen moeten ze voortaan “mensen vangen”.
Leerling van Jezus worden betekent niet dat je het hele verleden achter laat.
Neen, je blijft wie je bent, maar Hij vraagt om alles intenser te doen, vanuit een nieuw perspectief.
De reactie is ook verbluffend. De buitengewone vraag van Jezus wordt prompt opgevolgd. De leerlingen volgen Hem en laten hun oude leven achter.
Hoe komt dat zo plots ?
Ze waren zeker al lang “zoekende” naar iets dat hun leven zinvol kon maken.
Volgens
het evangelie van Johannes waren ze trouwens al eens gepasseerd bij
Johannes de Doper, maar die had hen naar Jezus doorgestuurd. Ze zaten
waarschijnlijk wel echt te wachten op een kans om eens iets te doen
voor Gods Koninkrijk waar de joden in hun tijd zo naar snakten onder
Romeinse bezetting.
Waarschijnlijk moeten vissers ook weinig achterlaten in tegenstelling tot de rijke jongeling die ook wel wilde meegaan, maar teveel moest achterlaten
Wat
betekent deze tekst voor ons ? Jezus vraagt ons niet noodzakelijk om
onze persoonlijkheid/ons beroep/ons gezin achter te laten.
Wel vraagt hij om radicaal naar de diepte te gaan. Hij vraagt ons te werken voor Zijn Koninkrijk met en voor anderen.
De apostelen vluchten niet weg van zichzelf: zij beginnen een lange reis met Jezus die zal uitmonden in Goede Vrijdag, in Pasen, Pinksteren en verder.
Echte
vernieuwing door Gods genade heeft weinig te maken met uiterlijke
vernieuwing, een nieuwe job en nieuwe prulletjes. Een echte nieuwe
wending in ons leven heeft te maken met een nieuw perspectief, een
nieuwe dimensie, een nieuw zicht op de dingen.
Het
heeft te maken met een nieuw ge-zicht met een vraag: Ik heb je nodig,
doe eens iets voor Mij, want zonder jou kan Ik het niet.
Het
heeft alles te maken met het gevoel dat men onmisbaar is voor een
groots project, zoals de Middeleeuwers met veel geduld grote
kathedralen hebben gebouwd.
Jezus kan ons niet missen om Zijn Koninkrijk uit te bouwen.
Zijn Koninkrijk wordt gedragen, mee-gemaakt door actieve mensen die daar zelf en bewust voor kiezen.
Hem
volgen is geen kwestie van lange discussies maar van doen: een kwestie
van achterlaten/ afstand nemen van alle prullaria van het leven en
resoluut kiezen voor het grote project dat Zijn Vader met de wereld en
de mensen begonnen is: 2000 jaar geleden met de hulp van enkele vissers.
Hij roept ook ons op: “Volg Mij ! Ik heb meer in petto met jou, voor jou.
Jij kan veel meer voor anderen betekenen”.
Daarom wordt deze tekst na de Advent gelezen.
Matteüs
roept ons op om echt met Hem mee te gaan. Een kerkelijk jaar lang mogen
we Hem volgen met lezingen en verhalen, zoals de apostelen in het echt.
Een kerkelijk jaar lang zal Hij ons inwijden in het project van de Vader.
Willen we deze reis samen maken, als parochiegemeenschap?
Als we goed luisteren maakt Hij misschien van ons ook “Mensenvissers”, want die hebben wij in deze tijd nog altijd hard nodig.