Herinnert u zich nog een of meer klasgenoten van de Lagere School of Middelbare School? Van sommigen vroeg vrijwel iedereen zich af: “Wat moet dat worden?” Je had er bij die altijd de verkeerde vrienden opzochten; voorportaal van het criminele circuit. Er waren van die stille waters die peinzend en suffend de dagen sleten, en die dus elke dag een dag ouder zouden worden zonder dat ze het zelf in de gaten hadden. Je had van die eeuwige lolbroeken en van die prutsers nog vóór dat de doe-het-zelver bestond. Waar we zelf bij ingedeeld werden is ons nooit toevertrouwd, maar het beloofde wellicht ook niet alle goeds.
Dezer dagen vernamen we echter het verhaal van een Duitse jongen, die terecht kwam in een verkeerde vriendenclub. Hij deed zelf wel geen verkeerde dingen, maar schaamde zich later wel voor wat sommige van zijn kameraden hadden uitgespookt en vroeg zich af: “Wat moet ik nog met mijn leven”? Toen kwam er een koningin en die vroeg hem als raadsman. Deze jonge man zag armoede in verre landen en ontpopte zich als een ware ambassadeur voor minder ontwikkelde volkeren. We kennen zijn doopnaam: Claus.
Zo was er een engelse generaal. Een bruut voor vrouw en kinderen en voor zijn omgeving. Toen dreigde zijn vaderland door Duitsers te worden overrompeld. Hij voelde zich geroepen dat te voorkomen. Hij hield toespraken die de meest teneergeslagenen nog wisten op te beuren. Die hebben we gekend als Sir Winston Churchill.
Nog zo een. Die plukte rijst voor een Zuid-Afrikaanse boer. De zo vaak daarop volgende gevoelens van verzet en haat draaide hij om als boeddhistische monnik, preekte oorlog zónder wapens en zag kans om India onafhankelijk te maken zonder bloed vergieten. Dat was Mahatma Ghandi.
En dan vertelt vandaag de profeet Jesaja het verhaal van een voorbestemde Perzische tiran. Die ontpopte zich als een zachtmoedige leider, die joodse ballingen en nog velen meer gewoon weer naar huis stuurde. Cyrus heette hij en de profeet noemt hem Messias, zegt van hem: “God de Heer heeft hem bij de hand genomen en gezegd “Ik heb een speciale taak voor jou, begin er maar aan”.
Dit zijn levensgeschiedenissen die ook heel goed op menigeen van ons zouden passen, met dit verschil dat het verhaal nog niet af is.
Misschien zit de een of ander van ons nog in de fase van omgang met de verkeerde vrienden. De ander is misschien nog een bruut voor vriend en vijand. En weer een ander zit nog weggedoken in monnikachtige overpeinzing.
Maar zolang een mens nog niet dood is, is hij in de groei. Misschien bent u toch al uitgegroeid van denker tot raadgever bij dreigende conflicten. Misschien al gegroeid, of nog bezig daarmee, van vrolijke grappenmaker tot verdrijver van pessimisme, van klungelaar tot helpende hand voor alles en iedereen. De mogelijkheden zijn oneindig. Heel waarschijnlijk is er hier of daar behoefte aan precies zo iemand als wij zijn.
“Let dan op”, zou Jesaja zeggen, “de Heer God, zal je bij de hand nemen en tegen je zeggen: " Je hebt wel een bedenkelijk verleden, je bent wel erg lang in de groei geweest, maar nu ben je hier hard nodig. Begin er maar aan”.