23e zondag door het jaar A (2008)

Beste dorpsgenoten,
Een wrevelig stukje van de profeet en niet zijn mooiste.
Gelukkig valt er over de eerste zin te praten: “Zo spreekt de Heer: ‘Gij, mensenkind, als wachter heb ik u aangesteld over het volk van Israël.’
Dat woord wachter herinnert mij aan een stuk uit het boek der schepping waar verteld wordt dat Kaïn zijn broer Abel vermoord heeft. God roept hem en vraagt : “Waar is uw broer Abel?” Hij antwoordde: ‘Ik weet het niet. Moet ik op mijn broeder passen?” Heel andere taal dan bij Ezechiël, waar God zegt: “Jij boosdoener, jij moet sterven.”
De manier waarop God Kaïn ter verantwoording roept, doet me denken aan woorden van Jan van Kilsdonk: “Schuldigen zijn niet te bekeren door ze te beschuldigen.” God was zo wijs te beginnen met die open vraag: “Waar is je broer?”
Niet eens met : “Waarom heb je dat gedaan.”
Wij zijn vertrouwd met woorden als zonde, schuld, te kort schieten. Wij zijn zondaars en kijk eens wat je hebt uitgericht, verwijzend naar Jezus op het kruis. De christelijke boodschap en de liturgie staan vol van dit soort woorden en bedekte aantijgingen.
We mogen aannemen dat God zelf ons op een andere manier aanspreekt, zonder blind te zijn voor onze schuld.
De krant weet er ook iets fijns over te zeggen: “Niet naar de fouten van anderen kijken, maar naar je eigen zegeningen.”
Op het einde van het fragment voor deze zondag uit Matteüs hebben we gehoord: “Wanneer twee van u eensgezind op aarde iets vragen - het moge zijn wat het wil - zullen zij het verkrijgen van mijn Vader die in de hemel is. Want waar er twee of drie verenigd zijn in mijn Naam, daar ben ik in hun midden.”
Dat is een krasse belofte waarvan we allemaal ondervonden hebben dat ze maar heel zelden uitkomt. Ons lichaam met ziekte, lijden en dood, natuurrampen, de slagen van het noodlot, kunnen niet vallen onder deze belofte, anders zou Jezus ons blij gemaakt hebben met een dode mus.
Het gaat om het woord eensgezind. Dat woord mogen we verstaan als een samenvatting van de Gulden Regel:“Wat gij wilt dat anderen u doen, doet dat ook aan hen.” Leven in die geest brengt Jezus in ons midden, brengt de hemel hier op aarde. De richting van een orkaan, de condities van ons lichaam kunnen we daarmee niet wijzigen, wel de gevolgen er van. Vrede, harmonie, solidariteit, zijn de condities van een nieuwe wereld, met een hart als middelpunt. Als we aandachtig leven, zien we soms de eerste sporen er van.