Onderstaande preek is onderdeel van een thema-viering rond bedevaarten en op weg zijn. Dit in verband met de manifestatie “Overloon-Buitengewoon” bedoeld om fondsen te verwerven voor de bedevaartgroep Overloon. Voor de volledige viering, klik hier.
De afgelopen week heb ik met enkele klasgenoten gelogeerd in Langenboom.
Van tevoren had ik op internet gekeken hoe ik daar het best naartoe kon rijden.
Dat leek heel gemakkelijk maar vlak voor Sint Tunnis
bleek het kruispunt afgesloten te zijn en werd ik op een omleiding gezet.
In Langenboom aangekomen, vond ik vrij gemakkelijk
de weg waar ik wezen moest.
Maar huisnummer 20 was niet te vinden.
Na wat heen en weer rijden,
heb ik maar bij een eenzame boerderij aangeklopt om de weg te vragen.
Soortelijke dingen gebeuren ook in het gewone leven.
Ook dat is een voortdurend op weg zijn, dag na dag.
Soms heb je een duidelijk beeld van de weg die je wilt gaan,
soms lijkt het heel gemakkelijk om die weg te gaan
maar dan kan het gebeuren
dat die weg om de een of andere reden afgesloten is
en dat je een omleiding moet volgen of op een zijspoor terecht komt
Soms raak je de weg kwijt en weet je niet hoe je verder moet.
Dan is het heel verstandig om naar de juiste weg te vragen.
Er zijn altijd wel mensen die je willen helpen de juiste weg te vinden.
Een paar collega’s van mij hadden hun bestemming heel gemakkelijk gevonden
want de hadden een tomtom in de auto en die wees precies de weg.
Maar in het concrete leven bestaan er geen tomtoms
die je precies vertellen welke richting je moet gaan.
Daar klinkt geen “bij de volgende kruising moet u linksaf”.
Toch is het heel belangrijk dat je op je levensweg
regelmatig een routeplanner raadpleegt.
Voorwaarde is wel dat je weet waar je naartoe wil.
Als je van Lourdes naar Overloon fietst, heb je een heel concreet bestemming.
Bovendien is die route van tevoren heel zorgvuldig uitgestippeld,
inclusief rust- en slaapplaatsen.
Het doel van onze levensreis is niet een bepaalde concrete plaats,
maar het rijk der hemelen waar Jezus steeds over spreekt,
een rijk van vrede en liefde, waar mensen gelukkig zijn met elkaar.
De weg naar deze bestemming is niet altijd even duidelijk
je moet vaak het nodige ter plekke improviseren
Met een knipoog naar het gebeuren van vandaag
heb ik er een fietser van gemaakt.
en je kunt heel gemakkelijk verdwalen.
Het kan dan heel moeilijk zijn om de juiste weg terug te vinden.
Voor ons gelovige mensen is de bijbel en vooral de boodschap van Jezus
een heel belangrijke routeplanner.
Als u even naar de voorkant van het boekje kijkt,
dan ziet u daar de figuur van Jezus die de weg wijst
aan de persoon die naast hem staat.
In het ballontje van de linker figuur stond eigenlijk een vliegtuig,
hij dacht aan een gemakkelijke manier van reizen.
Het is heel plezierig om een mooie fietstocht te maken,
alleen heb je in het gewone leven natuurlijk geen knooppuntroutes.
In het rechter ballonnetje staat een kruis.
Jezus wijst de weg van het kruis. Dat klinkt niet erg aantrekkelijk.
Dat klinkt een beetje alsof je als fietser een modderig bospad ingestuurd wordt.
En toch: de weg van het kruis is de beste en veiligste weg
die de routeplanner van het evangelie ons aanreikt.
Het kruis heeft een staande balk,
die stevig verankerd is in de grond, in de aarde.
Zo moet ook ons leven stevig verankerd zijn in de aardse werkelijkheid,
je moet, zoals men zegt, met beide benen op de grond staan.
Maar de staande balk wijst ook omhoog, naar wat het aardse overstijgt,
naar een hemel, naar een ideale toestand waar we naar verlangen.
Ook dat is nodig om de juiste richting te gaan.
De dwarsbalk van het kruis lijkt op twee uitgestrekte armen,
die wijzen naar de mensen om ons heen.
Ze wijzen niet alleen maar ze omarmen ook anderen, steunen anderen.
En die dwarsbalk is even belangrijk als de staande balk.
Dit is de weg die Jezus wijst: de weg van zorg en aandacht voor elkaar,
de weg naar het verwezenlijken van de droom van elke mens:
een beetje hemel op aarde.
Soms hebben we op onze levensweg de wind mee, soms tegen.
Soms schijnt de zon, soms stormt het in ons of om ons heen.
Maar altijd is het belangrijk om die routeplanner regelmatig te raadplegen.
Dat kunnen momenten van bezinning zijn,
of vieringen rond het woord van de bijbel.
Het kan ook de vorm van een bedevaart hebben,
om je richtingsgevoel te versterken, om je batterijen op te laden.
Willen we de juiste weg gaan in de juiste richting, moet je soms hulp vragen.
Dat is ook de reden dat velen naar Lourdes gaan.
En de dag van vandaag is bedoeld om zo’n bedevaart mogelijk te maken
voor zoveel mogelijk mensen.