Vreugde om de schat (2005)

Wat is eigenlijk dat ‘Rijk Gods’
of, zoals Mattheüs het liever noemt, het ‘Rijk der hemelen’?
Geen stuk land ergens afgebakend achter grenspalen.
Geen toekomstige hemel ná onze wereld.
Wel een levenshouding binnen onze wereld van nu en van vandaag,
waarbij sommige mensen de liefde naar Jezus’ voorbeeld
in het centrum zetten,
en dat is de onvoorwaardelijke, gratuite liefde.
Die mentaliteit van onvoorwaardelijke liefde ervaart men
bij hen die proberen te leven,
niet vanuit ‘eisen’ en ‘veroveren’, wel vanuit ‘danken’ en ‘geven’,
Een fundamentele dankbaarheid,
omdat het leven ons gegund wordt door de Vader.
“God ziet mij echt graag, ook hier en nu!”
En een ruime mededeelzaamheid,
zodat wij Zijn liefde nog laten groeien op onze aarde.
“Ik probeer anderen plezier te doen, ook hier en nu!”
De levensmentaliteit van het Rijk Gods groeit dus waar wij
bij alles wat wij ondernemen en bij alles wat wij tegenkomen,
steeds eerst en vooral reageren met :
“Ik ben dankbaar
nu bemind te worden en hier de kans te krijgen te beminnen”.
Daar groeit het Rijk Gods
waar wij, met onze beperkte middelen, in het dagdagelijkse leven,
die gratuite liefde ontvangen en doorgeven.

De twee kleine parabels van vandaag leren ons wat er gebeurt
als iemand die liefde- en levenshouding gaat ontdekken:
een overrompelende vreugde
die radicale verandering brengt.

Wanneer wij ontdekken,
in een persoon, in een opdracht, in een levensweg, in een keuze,
dat dààr echte liefde te vinden is,
dat wij dààr juist bemind worden en kunnen beminnen,
dàn overheerst de vreugde.
Een vreugde die ons van alle kanten doordrenkt,
die ons een kracht geeft om onze moeheid te vergeten,
om onze eigen oude gewoonten opzij te schuiven
om nieuwe wegen te gaan.
Die overstelpende vreugde is het teken, het bewijs
dat wij een levensschat gevonden hebben.

Daarbij leidt zulk een vreugde
spontaan tot een radicale verandering in onze levenswijze.
“In zijn vreugde ging hij alles verkopen wat hij bezat.”
Een mateloze vreugde brengt er ons dan toe
ons leven te reorganiseren,
zelfs veel prijs te geven van wat wij tot nu toe hebben opgebouwd
en alles te her-ijken, te heroriënteren vanuit de gevonden schat.
Let wel, dat prijsgeven gebeurt dan niet geforceerd,
niet met pijn in het hart, maar heel spontaan en vrij.
Voor wie overrompeld is door de vreugde, worden de offers immers
niet als pijnlijk aangevoeld.

Het evangelie leert ons dus dat wij het best niet beginnen
met eerst van alles prijs te geven,
in de hoop dat wij daardoor wel een levensschat zullen gaan vinden.
Dat zou van ons alleen maar verkrampte mensen maken.
Het gaat eigenlijk juist omgekeerd.
Het is omdat wij ergens zoveel vreugde ervaren
dat wij spontaan, heel vrij en ongeforceerd,
heel ons leven gaan herzien in functie van onze nieuw ontdekte schat.

Hebben wij al schatten ontdekt? Hopelijk wel!
Laten wij maar eens nagaan hoe de beste momenten in ons leven
die zijn waar wij, op een bepaald domein of bij een geliefde persoon,
zo’n diepe, meeslepende vreugde hebben ervaren,
dat wij tot alles bereid waren
om daar juist bemind te worden en te beminnen.

Hebben wij al dé schat van ons leven ontdekt,
het Rijk Gods, de radicale gratuite liefdeshouding
naar Jezus’ voorbeeld, in alle domeinen van ons leven?
Blijkbaar niet, want onze vreugde is nog niet zó totaal
dat wij geneigd zijn alles prijs te geven wat die liefde in de weg staat.
En dus menen wij nog te moeten vasthouden
aan onze vooroordelen, aan enkele kleine genoegens,
aan onze luiheid, hoogmoed en egoïsme.

Het evangelie zegt: “Blijf zoeken”
en nodigt ons dus uit ook vandaag open te staan
voor de mogelijke ontdekking van dat Rijk Gods,
voor de mogelijke ontmoeting
waar wij ooit de overstelpende vreugde kunnen ervaren
onvoorwaardelijk, gratuit,
bemind te worden en te mogen beminnen.