Waar je schat is, moet je hart zijn. Hoeveel mensen lopen niet met een fotootje van hun echtgenoot of echtgenote in hun beurs, bij elke uitgave niet alleen zich afvragend of de ander dat wel goed zal vinden… maar ook omdat het een teken is dat hij of zij altijd bij je is? Hoeveel mensen kennen wij allemaal - en hopelijk zijn wij het zelf - die helemaal leven voor hun gezin? Wij spreken er schande van als een man of vrouw zo opgaan in hun werk of carrière dat zij te weinig tijd overhouden voor het gezin. Terecht: wie getrouwd is, geeft zich helemaal aan degene met wie je door het leven gaat, en de vruchten van je liefde, de kinderen. Jonge mensen zeggen dan: Je gaat ergens voor. Jezus zegt dan: Waar je schat is, moet je hart zijn.
Om een beetje te begrijpen wat Jezus nog meer zegt vandaag, draaien we de zaak even om. Wat vinden wij van een man of vrouw die met een foto van een ander in de beurs loopt dan degene met wie hij of zij getrouwd is? Wat vinden wij van mensen die een hele reeks kinderen op de wereld zetten maar ze op straat aan hun lot overlaten? Wat vinden wij van priesters of religieuzen van wie wij horen dat ze liever weglopen voor hun eerste taak om de eucharistie te vieren, of te bidden? Zijn wij zo liberaal geworden dat het ons niets meer zou uitmaken of mensen hun geliefden of kinderen, hun God of hun levensopdracht inruilen, ze verwaarlozen, of in de steek laten? Nee, wie een beetje normaal in elkaar zit, zegt: daar heb je voor gekozen, je moet het niet alleen volhouden, maar - uitzonderingen die we met barhartigheid moeten bekijken daargelaten - ervoor gaan. Wie zonder dringende en inzichtelijke reden zijn schat laat zitten… daar hebben we weinig begrip voor.
Zoiets heeft Jezus dus ook met het Rijk der Hemelen, de zaak van God. “Waar je schat is, moet je hart zijn.” Je gaat ervoor of niet, maar als je zegt dat je bij God wilt horen, dan ook niet half, maar helemaal. De twee vergelijkingen met de mensen die een akker of een kostbare parel willen kopen is duidelijk: zij geven er alles voor op. Niet een beetje, niet een helft, maar alles.
De mate waarin mensen God, Jezus en het eeuwig leven echt belangrijk vinden, kun je net als met de mensen en hun grote schatten aflezen aan de mate waarin ze ervoor gaan. Wie leeft op alleen zijn eigen kompas, zijn eigen wetten stelt en alleen met zichzelf rekening houdt, vinden we als het gaat over menselijke relaties asociaal of een egoïst. Mensen moeten rekening houden met elkaar, punt uit. Voor God geldt hetzelfde, maar zo ‘punt uit’ voelt het voor veel mensen niet. Wat geloven betreft, of ons doen en laten, maken we het vaak liever zelf uit, helemaal zelf, hoewel… we praten nog gemakkelijker anderen na. Maar zijn we met God net zo consequent als met onze geliefden op aarde? Ik vrees dat de meeste mensen dat toch anders zien. Jezus niet. En dat leert het evangelie van deze zondag. Waar je schat is, moet je hart zijn. Heel eerlijk, heel consequent. Geloof je in God? Dan ga je ervoor. Geloof je dat je na dit leven gelukkig zult zijn en dat God daarvoor gaat zorgen? Dan doe je er wat voor, dan leef je ernaar. Heb je daar geen zin an? Vrije keuze voor iedereen. Maar dan ligt het helemaal aan jezelf en aan niemand anders dat je bij de visvangst als slechte vis wordt weggegooid - zie het evangelie. God laat alleen vis selecteren. Het is niet de schuld van de visser of de visboer dat er ook slechte vis rondzwemt. Graag of niet, maar de hemel brengt alleen de beste vissen in de kraam. Aan ons vissen de vraag: gaan we daar bij horen?
Waar je schat is, moet je hart zijn. Dit betekent dat heel je leven wordt afgestemd op de vraag wat God van je wil. En dat doet ieder vooral op de plaats waar hij of zij is. Je haalt, zoals Jezus zegt, uit je schat nieuw en oud tevoorschijn. Dat betekent: het geeft je elke dag inspiratie en levenszin. Ben je getrouwd? Dan doe je Gods wil door helemaal voor je gezin te gaan, creatief en toegewijd. Ben je priester? Dan doe je Gods wil door van alle gezinsgeneugten af te zien en voor God en de mensen te gaan. Wat je ook doet, op alle momenten kunnen wij God dienen door het goede te doen en de juiste keuzes te maken. Ja, en als God je schat is en je op die manier ook alle menselijke keuzes een fundament geeft, dan is het heel gewoon om Hem niet te vergeten door te bidden en samen te komen voor de eucharistie. Waar je schat is, moet je hart zijn. Als je eens door God in een eeuwig leven gelukkig wilt worden gemaakt, moet je nu niet te lui zijn. Ervoor gaan. Helemaal. Amen.
17de zondag door het jaar A (2008)
A-cyclus · Tijd door het jaar · 17e zondag · groen