17e zondag door het jaar A (1999)

Salomo mocht een wens doen. Hij wenste wijsheid, een opmerkzame geest, nodig om een goed koning te zijn. En God, zo vertelt het verhaal, vond dat een goede wens. Als wij een wens mochten doen, wat zouden wij dan wensen?
Stel u voor: u zou nu allemaal een briefje krijgen met de uitnodiging daar uw grootste wens op te zetten, één wens. Ik ben heel benieuwd wat voor wensen er dan naar boven zouden komen.
Van sommige wensen zouden we misschien zeggen: o wat dom, hoe kan iemand zich zoiets onnozels wensen, of: die wens slaat nergens op, die kan gewoon niet vervuld worden. Hoeveel wensen zouden blijven steken in materiële dingen: een nieuwe auto, een groot huis, een verre reis? hoeveel zouden bijvoorbeeld vragen om een goede gezondheid. En hoeveel wensen zouden geestelijke waarden betreffen, zoals wijsheid, gezond verstand, zoals Salomo wenste.
Hoeveel mensen zouden alleen iets voor zichzelf wensen, iets waar ze zelf beter van zouden worden en hoeveel zouden er iets voor anderen wensen, waar anderen beter van zouden worden?
Om het concreet te maken: een paar voorbeelden: een dochter en haar gezin gaan op vakantie, samen met haar moeder gaat ze een kaarsje opsteken bij Maria. De dochter bidt voor mooi weer onder de vakantie, de moeder bidt dat ze weer heelhuids thuis komen.
Of twee bejaarden maken God hun diepste wens kenbaar: de een bidt dat hij heel oud mag worden zodat hij nog lang bij de kinderen kan blijven, de ander bidt dat het zijn kinderen goed moge gaan.
Van twee gehandicapten bidt de een weer te kunnen lopen, de ander dat ze haar verstandelijke vermogen toch maar mag behouden, want ze vindt het zo erg voor de kinderen als ze niets meer zou weten.
En zo zijn er natuurlijk nog talloze andere voorbeelden te geven, en de betere wensen hebben bijna altijd te maken anderen. Het gaat steeds de vraag: wat vinden we nu het meest waardevolle, wat maakt je echt gelukkig in het leven, wat maakt je echt blij? En dat zijn bijna altijd zaken die je niet met geld kunt kopen, hoeveel je misschien ook hebt.
We willen allemaal dolgraag gelukkig worden, daar zeggen we alles voor over te hebben, maar dat alles is soms toch heel beperkt.
Natuurlijk: heel veel zaken die bijdragen aan ons levensgeluk hebben we zelf niet in handen. Veel is afhankelijk van toevallige omstandigheden: de een lijkt steeds met de neus in de boter te vallen, een ander heeft steeds pech. De een heeft het geluk dat hij gezond is en blijft, een ander heeft de pech dat alles tegen zit.
Maar er is ook veel waar we zelf wel wat aan kunnen doen. En heel dikwijls is ons levensgeluk afhankelijk van de keuze die we maken. Dat kan bijvoorbeeld ons werk betreffen: ofwel kiezen voor een veeleisende baan met lange dagen, veel overwerken, maar ook met een dik salaris, wat natuurlijk heel aantrekkelijk is, ofwel kiezen voor een baan waarin je veel minder verdient maar waarbij je veel meer plezier heb in je werk en met je collega’s. Wat laat je zwaarder wegen, wat bepaalt je keus?
Als er kinderen komen staan de ouders voor de keuze: allebei full time blijven werken , dat is goed voor het inkomen, ofwel allebei minder te gaan werken om samen voor de kinderen te zorgen, of dat de moeder of de vader minder gaat werken, of helemaal ermee stopt om als huismoeder, huisvader, alle aandacht te geven aan de kinderen. Dat betekent wel dat het minder geld opbrengt, maar meestal wel meer geluk.
Waar kies je voor: dat je tijd vrijmaakt voor wat rustpunten in je leven, om jezelf de kans te geven na te denken over wat belangrijk is, of hol je maar door, laat je jezelf meenemen in een jachtig bestaan om er op een gegeven ogenblik achter te komen dat je jezelf voorbij gelopen bent en dan ben je ongelukkig af.
En als je jezelf ziet als een gelovige mens, neem je dan de moeite om die kostbare schat van het rijk der hemelen te zoeken waar Jezus het over heeft in het evangelie en je daarbij te laten inspireren door de boodschap van de bijbel, Kies je ervoor om je gelovig zijn te vieren samen met andere gelovigen, of kies je voor de weg van de minste weerstand, het grootste gemak, vind je het teveel gevraagd om je te verdiepen in dat soort zaken en ga je je eigen weg door het leven om misschien op een gegeven dag te ontdekken dat je van binnen leeg bent. En innerlijke leegte maakt je echt niet gelukkig.
Willen we niet vaak onszelf verrijken, terwijl we onszelf in feite verarmen? Laten we soms de ware schatten niet liggen Wat is wijsheid? Wat is verstandig in deze gecompliceerde wereld? Misschien toch goed om daar eens wat meer over na te denken.