17e ZONDAG A
“If l were a rich man!”. Er zullen wel heel wat mensen zijn onder u die dit lied, een uittreksel uit een musical, nog hebben gehoord. En voor wie absoluut geen Engels kent: “Als ik toch eens rijk was”! Mooi liedje, waarvan de inhoud door miljoenen mensen als een verzuchting wordt onderschreven: “Als ik toch eens rijk was”. Ik ga niet vragen om vingers op te steken, ik zou veel te veel werk hebben om te tellen.
Nu kan je als deelnemer aan deze eucharistie je in vraag stellen waarom ik dat hier aanhaal. Eigenlijk eenvoudig, of was je verstrooid bij de eerste lezing? “In die dagen verscheen de Heer ’s nachts in een droom aan Salomo en zei: ‘Wat wilt ge dat ik u geef?’
Voila, we zitten weer op een bekend procedé in de bijbel: God die mensen benadert in een droom, deze keer koning Salomo, en wel met een sprookjeselement: je mag een wens doen, wat zou je willen hebben? Doet mij een beetje denken aan een vraag die we ook wel eens voorgeschoteld krijgen naar aanleiding van Nieuwjaar of een verjaardag: “Wat zou je willen hebben? Waarvan droom je?” En Salomo begint niet te zingen van “If I were a rich man!” Nee, zijn antwoord is: “God, Gij hebt mij koning gemaakt en ik moet hier dat volk besturen en rechter zijn. Geef me dat ik het goed doe, geef me geen geld, geef me wijsheid.” En, zegt de bijbel, dit verzoek behaagde aan de Heer. Moet ons toch niet verwonderen zeker.
En wij zouden er eigenlijk goed aan doen, ook als God ons niet in een droom verschijnt, om hetzelfde te wensen. Wij zijn geen koning zoals Salomo, maar bij een klein beetje nadenken ontdekken we dat we ook een stukske verantwoordelijkheid hebben voor anderen: ouders tegenover hun kinderen, leerkrachten tegenover de kinderen die hen werden toevertrouwd, priesters tegenover hun parochianen, enz. Zou het dan niet wijs zijn om ons te spiegelen aan Salomo en wijsheid bovenaan ons verlanglijstje te zetten?
Dus geen rijkdom, maar God heeft wel een schat voorzien voor ons, maar hij kan niet in eurö’s worden voorgesteld. En, zegt Jezus, het is precies alsof hij verborgen zit in een stuk grond en dat we die ontdekken. Wat wordt er verborgen, gedolven, in de grond? Vraag dat maar eens aan de mensen die een oorlog hebben meegemaakt en zijn moeten vluchten. Een verhaal dat ik al meerdere keren heb gehoord: waardevolle dingen zijn het die ze hoopten weer te vinden na de vlucht. En als ze niet terugkeerden, dan zijn het anderen die de vondst deden. En Jezus heeft het ook over een schat, en hij geeft hem een naam want hij is niet in cijfers uit te drukken: “Het rijk der hemelen”. Taal van toen, taal van Jezus. Hoe zou Hij dat nu verwoord hebben?
Opdat we het goed zouden begrijpen: Jezus maakt nog een paar vergelijkingen. Een kostbare parel, en iemand die hem ontdekt versast al zijn andere bezittingen om die te bemachtigen. Wat Gods droom is met de mensen, dat is inderdaad het enige wat telt.
Het zou ons te ver brengen om het evangelie van vandaag verder uit te spitten. Het is te rijk aan inhoud. Maar graag wil ik nog even terugkeren naar koning Salomo met zijn vraag naar wijsheid. Als ook wij nu eens niet zongen ‘If l were a rich man’ maar de bede van koning Salomo tot de onze maakten, dan zou God ook aan ons antwoorden: “Ik voldoe aan uw verzoek, en geef u een geest vol wijsheid en begrip”. Wees maar heel gerust, we zullen er wel bij varen, ook zonder koning te zijn, zonder paus te zijn, bisschop, enz. Het gaat om een schat die binnen ons bereik ligt: in de akker van ons hart.