Gods liefde wil in mensen vruchtbaar zijn (2005)

Vandaag bracht het evangelie ons de parabel van de zaaier,
deze parabel wil hoop en troost geven.
Wat de zaaier heeft gedaan is de moeite waard
ook al gaat een deel van het zaad verloren.
De parabel wil hoop geven aan mensen die zich inzetten maar ontmoedigd zijn over het resultaat.

Deze parabel geeft ons de boodschap mee :

Gods liefde wil in mensen vruchtbaar zijn.

Hoe dikwijls vragen wij onszelf niet af of onze inzet niet uitzichtloos is ?
Is dat slechts het resultaat van al onze inspanningen ?
En dan worden we moedeloos.

* Catechisten zetten zich met hart en ziel in voor hun vormelingen,
maar na het Vormsel verlaten de meeste voorgoed de kerk.

* Ouders trachten hun kinderen zo goed mogelijk op te voeden maar
zien hun kinderen eigen wegen gaan met andere waarden.

* Priesters zien het aantal kerkgangers en medewerkers op de parochie
steeds maar verminderen en smeken God om een akker

met minder stenen, met hoop op meer vrucht.
Zo verging het ook de leerlingen van Jezus !
Enthousiast waren zij uitgetrokken om de Blijde Boodschap te verkondigen,
maar kwamen ontgoocheld terug toen ze
op de onverschilligheid stuitten van de mensen.
Ook Jezus ondervond tegenstand.

In die situatie rees bij de leerlingen ook de vraag :

Loont het allemaal wel de moeite ?

Wat heeft het voor nut ?

Hoe zal het verder gaan ?
Maar Jezus zei niet dat er geen ontgoochelingen zouden komen.
De zaaier zegt niet : ‘ Ik zaai niet meer ‘.
Ook als er veel zaad verloren gaat is dat geen reden om niet meer te zaaien.
De zaaier houdt geen rekening met ondergrond noch omstandigheden,
zaad op de weg, tussen distels, op rotsachtige grond of in goede aarde.
De nadruk ligt op het goede resultaat.
Jezus wijst ons op God voor wie de wereld goed genoeg is geweest
om het zaad van zijn Woord te zaaien.
Hij aanvaardt het risico dat zijn liefde niet in goede aarde valt.
Maar in werkelijkheid is nooit alles verloren.
Jezus deelde het optimisme van zijn Vader,
Hij stelt er zich tevreden mee.
Hij zette er zich zijn hele leven voor in opdat tussen alle stenen het zaad van het Woord toch zou groeien.

Hij verkondigde het Evangelie en vertrouwde het nadien toe aan zijn volgelingen , zij moesten verder zaaien.

Tegen ons zou Hij ook zeggen : ‘ Kijk om je heen
niet alle zaad valt op de stenen.
Er gebeuren nog zoveel mooie dingen in de Kerk.
Kleine gebaren van goedheid en liefde, van geloof en dienstbaarheid dragen dagelijks vrucht !

Heb oog voor het goede dat tot stand komt,
hoe miniem dat ook is.’

Je hoeft de vruchten niet dadelijk te zien.
Heb geduld met jezelf en met anderen.
Er is geen reden om moedeloos te worden.
De zaaier staat symbool voor God
die nooit ophoudt zijn Woord van liefde en tederheid te zaaien en hoopt dat het vruchten draagt.
De grond is het hart van de mensen.
Bieden wij Hem goede grond ?

* Is ons hart een geasfalteerd pad, waarop de regen onmiddellijk wegvloeit ?
We horen alles maar laten ons leven daar niet door beïnvloeden.

* Bestaat ons hart uit rotsgrond, uit een ondoordringbare laag ?
Schermen wij ons af door ontgoocheling en kwetsuren, laten wij ons niet raken ?

* Is ons hart overwoekerd door distels en doornen ?
Zijn wij te veel afgeleid door alledaagse zorgen, geld en macht ?

* Of bestaat ons hart uit goede grond die 30- 60- 100 voudig vruchten draagt.
Is het niet van belang dat wij ons hart regelmatig omspitten ?
Dat wij met anderen op zoek gaan naar wegen om Gods droom
te vertalen en concreet te maken.

Als wij onszelf aan God toevertrouwen, ons hart voor Hem openstellen
zoals de aarde openstaat om het zaad te ontvangen en te koesteren
zal ons leven vruchtbaar worden.

Door Gods Woord van liefde in ons toe te laten
en er ook naar te leven zullen wij vrucht dragen.
Een christen die Gods Woord in zich draagt en koestert
valt op door zijn eenvoud en vreugde.
Zo krijgt Gods liefde concreet een gezicht, handen en voeten.
2000 jaren geleden begon dit met een kleine kring van vrienden
die van Jezus leerden te leven in Gods naam.
De kring werd alsmaar groter,
maar is vandaag de dag heel klein geworden.
Misschien is dit het moment om te herontdekken waarover het gaat :
” Gods liefde die in mensen vruchtbaar wil zijn “.

Hoe draagt Gods liefde in ons leven vrucht ?

Waaraan kunnen medemensen zien dat wij in God geloven,
dat we zijn Woord in ons hart dragen en koesteren ?