Als Jezus vandaag zou vertellen over de grond waar het woord over het Koninkrijk in terechtkomt, zou Hij er wellicht nog een situatie bijvoegen.
Als het woord Gods vandaag wordt gezaaid, komt het terecht in een grond die grondig wordt omgeploegd.
Ons denken en ons aanvoelen is voortdurend aan zoveel verschillende invloeden onderhevig. Ik zet er slechts een drietal op een rijtje:
Ons omgaan met het lichaam, met het naakt, met de sexualiteit is volledig omgeploegd. Van een angstige preutsheid zijn we op veertig jaar tijd geëvolueerd naar een commercialisering, naar een banalisering van het naakt, naar een sociale aanvaarding van vrije sexuele omgang, maar ook naar een gezonde herwaardering van het lichamelijk lustbeleven.
Een andere ommekeer in ons denken is onze opvatting over macht en gezag. Van een hiërarchisch aanvoelen alsof alle macht zomaar van boven gegeven is en onvoorwaardelijk moet gevolgd worden, zijn we onbewust gaan relativeren. Uniformen en machtssymbolen hebben hun belang verloren, zijn in veel gevallen zelfs belachelijk geworden. Soms ontstaat er een machtsvacuüm dat dan opgevuld wordt door de eendagsvliegen van de showbusiness die dan vanop reusachtige podia met verlichting en decibels als machtssymbolen, voor een reusachtige massa hun invloed verspreiden, terwijl de vroegere gezagsdragers in gezin, in school, in kerk, in opvoeding kortweg, niets meer te zeggen hebben.
Een derde facet van de omgeploegde aarde van ons denken is de verandering in onze omgang met het milieu. Sinds het eerste rapport aan de club van Rome in de zestiger jaren ‘Grenzen aan de groei’ werd het duidelijk dat onze aarde niet onuitputtelijk is, dat we anders moeten gaan omspringen met haar rijkdommen. Terwijl de eerste ruimtevluchten ons de blauwe planeet lieten zien als een kostbaar kleinood in een uitgestrekte oneindigheid. Sindsdien weten we dat we met z’n allen op het ruimteschip ‘aarde’ zitten en dat dit nog veilig en leefbaar moet zijn, ook voor de komende generaties.
Zo wordt elke dag ons denken en aanvoelen omgeploegd. Maar ge weet toch dat omgeploegde aarde vruchtbaar wordt en voorbode is van een rijke oogst. Jezus spreekt van dertig- zestig- en honderdvoudig rendement. De vruchten die Hij op het oog heeft zijn: ‘gelukkige mensen’, die zich heel goed thuis voelen in hun vel en het lichamelijke weten te plaatsen in het geheel van hun menselijke ontplooiing.
Gelukkige mensen die zich niet laten doen door gelijk welke gezagsstructuur maar zich samen verantwoordelijk voelen voor elkaars geluk en zo het ‘volk Gods’ vormen.
Gelukkige mensen die in harmonie leven met de natuur, met de kosmos. Geen uitbaters van de aarde maar getrouwe rentmeesters van een bloeiende wijngaard.
Moge het evangelie ons daarbij het goede zaad zijn voor deze en de komende geslachten.