“Op een wandeling, in het begin van de zomer, zag ik de geboorte van een vlinder….”
Zo begint het verhaal van een hedendaagse meester in de leer van Boeddha..
Hij vertelt hoe hij blijft stilstaan bij het ontpoppen van een vlinder. Uit de grauwe cocon ziet hij een eerste pootje te voorschijn komen, dan een deel van de vleugel, nog ineen geplooid. Dan komt de halve vlinder eruit, nog grijs als de grond, de vleugels opeen geplakt maar al helemaal vlinder.
Hij ziet hoe het beestje zich met heel veel moeite wil bevrijden uit de rest van de cocon en hij wil die vlinder helpen. Voor hem is dat heel gemakkelijk. Hij verwijdert gewoon met zijn hand wat het diertje tegenhoudt. Eén vingerknip van hem, en de vlinder is geboren.
Maar wat ziet die man? Die eerste vleugel ontplooit zich in schitterende kleuren, klaar om te vliegen. Maar die andere die werd geholpen, met de beste bedoelingen, die te vroeg moest functioneren, blijft dichtgeplakt, ineengekrompen. De vlinder is geboren, maar zijn ene vleugel is voorgoed gekwetst.
Wat die man deed met die vlinder, is tekenend voor onze samenleving, voor onze houding ten overstaan van kinderen en jongeren. Zij worden voortdurend in de media geconfronteerd met de topfiguren op alle terreinen. Zij weten hoeveel die managers en die topsporters en die mensen uit de showbusiness verdienen. Zij worden uitgedaagd om te slagen, om te lukken. Zij staan al te vroegtijdig onder prestatiedruk. Op alle gebied moeten zij succes hebben: niet achter blijven, ook niet in de liefde. Zij moeten al met het condoom leren omgaan nog voor dat zij verliefd kunnen zijn.
Is het dan verwonderlijk dat zoveel kinderen de pedalen verliezen?
‘Er is een dringende nood aan opvang voor kinderen met psychische problemen’, hoorden we deze week. En dan wordt er nog niet gesproken over de zoveel grotere groep van kinderen die gewoon niet gelukkig zijn, omdat ze de tijd niet meer hebben om kind te zijn.
Het evangelie van vandaag, want daar heb ik het de hele tijd al over, spreekt van een juk dat zacht aanvoelt en van een last die licht is. In gewone taal wil dat zeggen : leg uw lat zo hoog niet. Projecteer uw eigen carrièreplanning, of uw eigen mislukkingen niet op uw kinderen.
Maar leer van Jezus de eenvoud en de nederigheid.
Denk aan de vlinder : laat uw kinderen de tijd om zich te ontplooien volgens hun eigen mogelijkheden en gij zult rust en verlichting vinden.