Ik kwam terecht op een parochie waar het een traditie was om elk jaar een hele reeks kerststallen op straat op te stellen. Een pluim op de hoed van mijn voorgangers die daarvoor actie hadden gevoerd. Maar ik wilde nog een stukje verder gaan: bij middel van een omzendbrief nodigde ik de winkeliers uit om in hun etalage misschien een kerstboom, maar zeker een kerststal te zetten. En toen kwam de kat op de koord: zelfs een als christen bekende slager had zijn bedenkingen: 'Jamaar, ik heb ook klanten die niet katholiek zijn! Heb ik moeten aan terugdenken bij de woorden van het evangelie van vandaag. Jezus zegt immers: Ieder die Mij bij de mensen belijdt, hem zal ook ik als de mijne erkennen bij mijn Vader die in de hemel is.
Belijden! Je weet dat ik een beetje ziekelijk allergisch ben voor woorden die wij anders niet in de mond liggen hebben. Laat ik vooropstellen: voor uw gedacht uitkomen!
Een drie jaar na dat kerststallenincident was er een misdienaar uit het tweede middelbaar die afhaakte. De druk op school werd te groot: Maar allez zeg, wat gij toch nog doet: misdienaar zijn Evert was geen slechte gast, maar het ontbrak hem wel aan een beetje lef. We zijn zoveel jaren later, en nu moet je al niet meer wachten tot in het middelbaar om op je strepen te blijven staan: ook in het lager van een vrije christelijke school legt men je op de rooster. En alweer Jezus: Ieder die Mij bij de mensen belijdt, hem zal ook ik als de mijne erkennen bij mijn Vader die in de hemel is.
We leven in een wereld die overloopt van de affiches. Er worden er zoveel gemaakt en uitgehangen dat ik ben beginnen twijfelen aan het effect ervan. Wie ziet het nog? Je moet maar eens kijken naar de mensen die op zondag binnenkomen in de kerk of na de mis het gebouw verlaten. Bijna geen kat die ernaar kijkt. Heb ik me dikwijls schromelijk aan ge
12e zondag door het jaar A - 2005
A-cyclus · Tijd door het jaar · 12e zondag · groen