12de zondag door het jaar (2008)

A-cyclus · Tijd door het jaar · 12e zondag · groen

OPENINGSWOORD

Broeders en zusters, welkom. Het evangelie van vandaag gaat over angst. Angst voor het kwaad en vooral angst voor de Boze.

Op een avond voor Grote Verzoendag verzamelden de gelovigen zich in de synagoge in afwachting van de rabbijn. Een uur verstreek, maar de rabbi kwam niet opdagen. Het kan nog wel even duren, voordat we met het gebed beginnen, dacht een vrouw, en ondertussen ligt mijn kind thuis alleen. Laat ik even gaan kijken of het misschien wakker is geworden.

Ze holde naar huis en luisterde aan de deur. Het was stil binnen. Zachtjes deed ze de deur open en stak haar hoofd naar binnen. En daar stond de rabbi met het kind in zijn armen. Op weg naar de synagoge had hij het kind horen huilen en was naar binnen gegaan om met het kind te spelen en het in slaap te zingen.

Beste medegelovigen, Dit joodse verhaal is natuurlijk geen vrijbrief voor het verwaarlozen van je kinderen of van andere medemensen. Maar als je van harte op God vertrouwt kunnen er soms heel onverwachte dingen gebeuren waardoor het achteraf toch weer een beetje meevalt. Vertrouwen wij op God. Dan hebben wij heel wat minder redenen om bang te zijn.

Voor de keren dat wij niet als een kind op onze hemelse Vader hebben vertrouwd, vragen wij nu samen om vergeving en wij beloven beterschap.

OPENINGSGEBED

Laat ons bidden. God, onze Vader, Gij leidt alles ten goede voor wie zijn vertrouwen stelt op U. Wij hebben niets te vrezen want ons lot is in uw hand. Geef dat wij ons nooit over U schamen, maar uw Naam oprecht belijden voor de mensen en erfgenamen worden van uw belofte. Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon … . Amen.

PREEK

Broeders en zusters, paus Johannes Paulus II sprak in zijn boodschappen heel vaak de woorden, die ook de engel Gabriël tot Maria sprak: Wees niet bang".

Als er iemand was, die een heel helder zicht had op de grote problemen en gevaren van deze tijd, op alle leugen, geweld en bedrog, op de zinloosheid van het materialisme, dan was het wel paus Johannes Paulus II, en ook onze huidige paus, Benedictus XVI. Er zijn trouwens sowieso weinig mensen in de wereld, die zo goed geïnformeerd zijn over wat er speelt onder de mensen en over hoe zij denken als de pausen. In alle landen van de wereld heeft de paus vele vertegenwoordigers, die geregeld verslag uitbrengen van wat goed gaat, van wat beter kan en van wat niet goed gaat. Te midden van alle ellende, die de pausen zien en horen, blijven zij de boodschap van de engel uitspreken: Wees niet bang".

In feite zegt Jezus Christus in het evangelie van vandaag hetzelfde: Geen haar op jullie hoofd zal verloren gaan, en: God heeft meer zorg voor jullie dan voor de mussen. Dit is een heel hoopvolle en bemoedigende boodschap voor de mensen, die bang zijn voor alles wat er om hen heen gebeurt. En er zijn in onze tijd inderdaad veel mensen, die voor van alles en nog wat bang zijn. Mensen kunnen soms allerlei redenen hebben om iets te doen of te laten, maar een heel belangrijke drijfveer - belangrijk in die zin, dat het vaak voorkomt - is de angst. Mensen, die bang zijn, sluiten zich in zichzelf op en durven niet naar buiten te treden, durven bijvoorbeeld hun eigen mening niet te zeggen. Liefde maakt mensen vrij. Wie liefheeft treedt naar buiten om bijvoorbeeld andere mensen te helpen. Liefde is de beste raadgever, angst de slechtste. Ik denk, dat heel veel mensen dit wel weten, maar dat het tegelijkertijd voor veel mensen moeilijk is om hun angst of angsten te overwinnen. Als mensen erg gesloten zijn zou dit een teken van angst kunnen zijn. Hebzucht kan ook een teken van angst zijn. Omdat zij bang zijn proberen mensen hun toekomst veilig te stellen met zoveel mogelijk bezittingen. Mensen kunnen ook bang zijn voor de toekomst. Ze kunnen bang zijn om de boot te missen, dat wil zeggen, dat ze het leven niet kunnen bijhouden. Mensen kunnen bang zijn om hun gezondheid te verliezen. Ze kunnen bang zijn om hun kinderen los te laten in een toekomst waar zijzelf geen vat op hebben. Ze kunnen bang zijn om hun huis te verliezen of door financiële moeilijkheden of omwille van hun leeftijd: dat ze naar een bejaardenhuis moeten gaan. Er is zoveel waar mensen bang voor kunnen zijn en toch spreekt de Kerk vandaag in Naam van Jezus Christus de boodschap uit: Wees niet bang.

Als mensen zo ver komen, dat zij zich niet meer door hun angsten laten leiden, kunnen zij echt gaan liefhebben. Dan kunnen zij gaan lijken op de Vader in de hemel, die geen van zijn kinderen zal laten vallen, omdat Hij meer van hen houdt dan van de mussen. Onze Vader in de hemel ziet heel goed waar wij, mensen, af en toe in de mist gaan. Maar Hij heeft wel het overzicht. Hij weet nu al hoe het afloopt. Hij weet hoe Hij door af en toe een beetje bij te sturen uiteindelijk alles ten goede kan keren. Wij hebben een Vader, die ons zijn eigen Zoon heeft gegeven, als voorbeeld, maar ook lichamelijk in zijn sacramenten, bijzonder in de heilige eucharistie. Onze hemelse Vader heeft ons door Jezus Christus de heilige Geest met zijn zeven gaven gegeven. Gaven als liefde en sterkte, maar ook wijsheid en inzicht, verstand en ontzag en kennis. De mensen, die weten dat God van hen houdt, mogen weten, dat zij dit alles van God hebben gekregen en dat er dus eigenlijk geen reden is om bang te zijn voor wie of wat dan ook. Mensen, die dit alles weten, vinden in zichzelf de kracht om alle angsten te overwinnen en om zichzelf helemaal te geven aan God en medemens.

Er zijn voorbeelden genoeg. Wij kunnen denken aan de bekende heiligen, die in de oorlog in de concentratiekampen zijn gestorven: de Poolse pater Maximiliaan Maria Kolbe en dichter bij huis hebben wij ook de Nederlandse pater Titus Brandsma en nog zoveel andere, onbekende mensen, die net zo moedig waren. Waar hebben zij de kracht vandaan gehaald om ondanks alle wreedheid toch van harte lief te hebben? Hoe hebben zij hun angst voor marteling en dood overwonnen? Onze vorige paus, Johannes Paulus II, behoorde ook tot die categorie mensen, die niet bang was voor fascisme en communisme. Zij lieten zich niet breken. Maar ook in ons eigen Velsen-Noord zijn er mensen, die bijvoorbeeld erg te lijden hebben onder de gebreken van de oude dag en die toch altijd blijk geven van een zekere blijmoedigheid. Zij laten zich niet leiden door angst, maar stellen hun vertrouwen op God.

Jezus Christus zegt, dat wij niet bang hoeven te zijn. De pausen zeggen het. En in de praktijk van het dagelijkse leven zeggen zoveel mensen het ook. Laten wij daarin de moed en de kracht vinden om onder alle omstandigheden te blijven liefhebben. Zorgen wij, dat wij ons niet door angst laten verlammen, maar openen wij ons in geloof en vertrouwen op Christus, in hoop op God bescherming, in liefde voor de hemelse Vader en voor allen, die wij op onze levensweg ontmoeten. Amen.

Zoeken in Preken Online