Waarschijnlijk zijn we het over een paar dingen wel met elkaar eens. Bijvoorbeeld, dat de zwakkeren moeten geholpen worden. Maar hoe is dat als we er concreet vóór staan? Een alleenstaande moeder zit in geldnood. Ze trekt toch van de bijstand. Kan ze wel goed met geld omgaan? Ze heeft wel een TV en nee toch: ze rookt. Wat doen we? Is hier niet genoeg reden om de hand op de knip te houden? Maar dan die bejaarden in een rolstoel. Natuurlijk kun je die duwen, maar nee, is het niet belangrijk dat je ze zo veel mogelijk zelf laat doen, zolang ze kunnen, want vandaag geholpen en morgen kunnen ze zelf niets meer. En dan die asielzoeker. Waarom moest die zo nodig vluchten? Misschien is het wel een crimineel. Je kunt niet voorzichtig genoeg zijn tegenwoordig. En die gevangene waar Amnesty International een brief voor wil schrijven. Zit al jaren vast zonder vorm van proces. Is dat niet het “pakkie an” van het buitenlandbeleid van onze regering? Mensen in ons land, die niet voldoende te eten hebben. Toch niet te geloven! Die jongen heeft geen werk, maar dat is toch zijn probleem Nou die gehandicapten weten aardig wat bij elkaar te klagen. We zouden wel wat willen geven, maar daar kunnen we niet aan beginnen, want morgen komen ze allemaal.
Het zou niet moeilijk zijn om in haastig tempo een half uur of meer te vullen met allerlei bemerkingen die het moeten rechtvaardigen om de anderen kant op te kijken als het om concrete hulp gaat, te doen of je neus bloedt, de toesnellende helper tot onnozele hals te verklaren, niets te doen of zwijgend toe te zien.
Mensen die jeremiëren over het onrecht dat anderen wordt aangedaan en die daar niet mee ophouden, ze moeten weten dat ze dat jeremiëren van een echte profeet hebben: Jeremia namelijk. Ook duizenden jaren geleden al moest zo iemand om goddelijke steun vragen om zijn mond open te blijven doen tegen onrecht en het vol te kunnen houden.
Elke dag ontmoeten we omstandigheden die ons in het oor fluisteren: hier moet een helpende hand worden toegestoken. Dat prachtige christelijke principe dat de zwakkeren geholpen moeten worden daar heeft geen mens wat aan en betekent helemaal niets als er niet meteen tot actie wordt overgegaan. Is er dan geen bedrog onder die hulp-zoekenden? Natuurlijk wel, maar degene die nog nooit ’ns een beetje bedrogen is geworden, daar van is zeker dat hij ook nog nooit iets heeft gegeven, nog nooit is opgekomen voor een ander, nog nooit belangeloos iets heeft gedaan.
Die aanbeveling van Jezus Christus: Kies zonder voorbehoud voor de zwakke, verkondig het van de daken, daar is wel moed voor nodig. Of mogen we zeggen dat er geen moed voor nodig is, want als je zelf gezond bent en welvarend, als je zelf slim bent en een uitgekookte zakenman, als je zelf begaafd bent in gesproken of geschreven woord, machtig en met goede relaties, dan is het nog lang niet zeker dat God aan je kant staat. Maar wie daadwerkelijk kiest voor de zwakke die mag er zeker van zijn dat God zelf aan z’n kant staat. Net als bij profeten van vroeger. Moge het zo zijn.