Viering PCB Brugge
Twaalfde Zondag door het jaar - A
20-21 juni 2026
welkom - kruisteken
Een hartelijk welkom aan jullie allen die hier even tot rust willen komen. Welkom met je twijfels en vragen. Welkom met je eigen verhaal, je verdriet, je onmacht, je verwachtingen en je dromen. Vrede zij jou, genade van God om je heen, vergeving ook en nieuwe moed. Laten we dit samenzijn beginnen in de naam van + de Vader, de Zoon en de H. Geest. Amen.
Un accueil chaleureux à vous tous,
à toi qui cherches ici le calme et la paix;
à toi avec tes doutes et tes questions.
Bienvenue ici avec ta propre histoire,
ta tristesse et ton impuissance
tes attentes et tes rêves.
La paix soit avec vous et la grâce de Dieu,
le pardon aussi et du nouveau courage.
Commençons cette célébration
au Nom du + Père, du Fils et du Saint-Esprit. Amen.
A warm welcome to each of you,
who wants to relax here;
welcome with your doubts and your questions.
Welcome with your own story,
your sadness and helplessness
your expectations and your dreams.
Peace be with you
and grace from God around you.
Forgiveness also, and new courage.
We wish it for everyone here.
Let us begin this celebration in the Name
of + the Father, the Son and the Holy Spirit. Amen.
aansteken van de Paaskaars en de kaars van Tralies uit de weg / Thuisfront
We steken eerst het Licht van Pasen aan als teken van onze verbondenheid met de verrezen Jezus van Nazareth.
Het is het Licht van de vuurtoren die ons de haven wijst waar we thuis kunnen komen. Het is ook licht voor de mensen die ons dierbaar zijn; bij wie we de wacht willen houden.
Licht voor mensen die gestorven zijn in eenzaamheid en licht voor onszelf – dat we niet in het duister zouden ronddwalen…
Nous allumons d’abord la lumière de Pâques en signe de notre communion avec Jésus de Nazareth ressuscité.
C’ est la lumière du phare qui nous montre le port où nous pouvons rentrer à la maison. C’est aussi de la lumière pour les personnes qui nous sont chères; ceux que nous voulons entourer de soin et d´attention.
De la lumière pour les personnes décédées dans la solitude et de la lumière pour nous-mêmes - que nous n’errions pas dans le noir…
We first light the Light of Easter as a sign of our union with the risen Jesus of Nazareth.
It is the Light of the lighthouse that shows us the harbor where we can come home. This light is also for people dear to us; with whom we want to keep watch.
Light for people who have died in solitude and light for ourselves - that we wouldn’t wander in the dark…
we zitten hier als ‘een zwerm mussen’, als vreemde bange vogels die verlangen om thuis te komen…
een lied dat vertelt over het verlangen naar vrijheid dat in ons allen leeft…
Bird on the Wire - Leonard Cohen
De inspiratie voor “Bird On The Wire” kwam vanuit de tijd die Leonard Cohen in de jaren ‘60 doorbracht op het rustieke Griekse eiland Hydra met zijn vriendin Marianne Ihlen. Toen hij daar voor het eerst aankwam, had het eiland niet eens elektriciteit, maar Cohen was al snel getuige van de bouw van telefoonpalen op deze idyllische plek. Er zaten dus wel degelijk vogels op de draad om de verbeelding van de songwriter aan te wakkeren, net zoals er “dronkaards in een middernachtelijk koor” waren, aangezien het eiland ook bekend stond om zijn late feestvreugde. *Zijn vriendin vertelde hoe ze hem uit een depressie hielp door hem zijn gitaar te geven, waarop hij “Bird on theWire” begon te componeren, geïnspireerd door een vogel die daar op één van de telefoondraden zat, * In de beginregels van het lied wankelt hij door het langzame tempo als één van die aangeschoten zangers waar hij het over heeft. Het is in het midden van de song, wanneer zijn beroemde diepe stem haar nederige grenzen bereikt, dat de kwetsbaarheid en oprechtheid van de zanger naar voren komt. Niet dat deze man zonder fouten is. Dezewordenduidelijkgemaakt door zijnbekentenisdat “Like a beast with his horn / I have torn everyone who reached out for me.” Dezedestructievegebrekenworden dan naar het einde toe enigszinsgoedgemaakt door zijnintenties om het betertedoen: “But I swear by this song / And by all that I have done wrong / I will make it all up to thee.”
Like a bird on the wire Like a drunk in a midnight choir I have tried in my way to be free Like a worm on a hook Like a knight from some old-fashioned book I have saved all my ribbons for thee
If I, if I have been unkind I hope that you can just let it go by If I, if I have been untrue I hope you know it was never to you
For like a baby, stillborn Like a beast with his horn I have torn everyone who reached out for me But I swear by this song And by all that I have done wrong I will make it all up to thee
I saw a beggar leaning on his wooden crutch He said to me, “you must not ask for so much” And a pretty woman leaning in her darkened door She cried to me, “hey, why not ask for more?”
Oh, like a bird on the wire Like a drunk in a midnight choir I have tried in my way to be free
Moment van inkeer - gebed om aanvaarding en vergeving
God, aanvaard onze angst, onze angst om niemand te zijn, onze angst dat ons leven uitloopt op niets. God, aanvaard onze angst, onze angst om niet bemind en aanvaard te worden; onze angst om vergeten en verworpen te worden. U roepen wij aan, tegen onze angst in. U roepen wij aan, hopend op gehoor, hopend op een teken van licht, hopend op een hand die niet laat vallen maar die ons opvangt. Kom met uw Licht in een menselijk gezicht. Schep een weg door onze angst heen, dat wij kunnen leven naar U toe, verborgen Geheim in ons bestaan.
openingsgebed
Goede God, Gij die voor ons als een vader en een moeder zijt, Gij weet wat in mensen leeft aan hoop en twijfel, passie, onzekerheid, vreugde en verdriet. Gij peilt ons denken en schat ieder woord naar waarheid. Gij begrijpt wat onzegbaar en onuitgesproken is. Gij toetst ons hart en Gij zijt groter dan ons hart, over elk van ons houdt Gij de wacht. En niemand valt of hij valt in Uw handen. Zegen ons, Uw mensen hier bijeen. Amen.
Seigneur, Vous qui êtes pour nous comme une mère et un père, Vous savez ce qui vit dans les gens d’espoir et de doute, de passion, d’incertitude, de joie et de tristesse. Vous sondez nos pensées et Vous chérissez chaque mot avec sincérité. Vous comprenez ce qui n’est pas dit, ce qui est indicible. Vous testez nos cœurs et Vous êtes plus grand que nos cœurs, Vous veillez sur chacun d’entre nous. Et personne ne tombe ou il ne tombe entre Vos mains. Bénissez-nous qui sommes rassemblés ici. Amen.
Lord, You are to us like a mother and a father. You know what lives in people. You know our hopes and our doubts, our passion, our insecurity, our joy and sorrow. You probe our thinking and You estimate every word truthfully. You understand what is unspeakable and unspoken. You test our hearts and You are greater than our hearts. Over each of us You watch and nobody falls or he falls in Your hands. Bless us, Your people here together. Amen.
lezing uit het evangelie: Mt 10, 26-33
In die tijd zei Jezus tot zijn apostelen: “Weest niet bang voor de mensen. Want niets is verhuld of het zal onthuld, niets is verborgen of het zal bekend worden. Wat Ik jullie zeg in het duister, spreekt dat uit in het licht, en wat jullie in het oor gefluisterd wordt, verkondigt dat van de daken. Weest niet bang voor hen die het lichaam kunnen doden, maar niet de ziel; weest veeleer bang voor Hem die én de ziel én het lichaam te gronde kan richten in de hel. Verkoopt men niet twee mussen voor een stuiver? En toch zal buiten de wil van jullie Vader niet één van hen op de grond vallen. Bij jullie mensen zijn zelfs alle haren van jullie hoofd geteld. Weest dus niet bang; jullie zijn toch méér waard dan een hele zwerm mussen. Als iemand partij kiest voor Mij bij de mensen, dan zal ook Ik partij kiezen voor hem bij mijn Vader die in de hemel is. Maar ieder die Mij verloochent bij de mensen, die zal ook Ik verloochenen bij mijn Vader die in de hemel is.”
lecture de l’ évangile: Mt 10, 26-33
À cette époque, Jésus dit à ses apôtres: “Ne craignez pas les hommes.
Car rien n’est caché qui ne doive être dévoilé,
rien n’est secret qui ne doive être connu.
Ce que je vous dis dans l’obscurité, proclamez-le en pleine lumière,
et ce qui vous est murmuré à l’oreille, criez-le sur les toits.
N’ayez pas peur de ceux qui peuvent tuer le corps, mais non l’âme;
craignez plutôt Celui qui peut faire périr à la fois l’âme et le corps dans l’enfer.
Ne vend-on pas deux moineaux pour un sou?
Et pourtant, sans la volonté de votre Père,
pas un seul d’entre eux ne tombera à terre.
Chez vous, les hommes, même tous les cheveux de votre tête sont comptés.
Ne craignez donc pas; vous valez bien plus qu’une multitude de moineaux.
Si quelqu’un prend parti pour Moi devant les hommes,
Moi aussi je prendrai parti pour lui devant mon Père qui est dans les cieux.
Mais quiconque me reniera devant les hommes,
Moi aussi je le renierai devant mon Père qui est dans les cieux.”
reading from the holy gospel: Mt 10, 26-33
At that time, Jesus said to his apostles: “Do not be afraid of people. For nothing is concealed that will not be revealed, nothing is hidden that will not become known. What I tell you in the dark, speak it in the light, and what is whispered in your ear, proclaim it from the rooftops. Do not be afraid of those who can kill the body, but not the soul; rather, fear Him who can destroy both soul and body in hell. Are not two sparrows sold for a penny? And yet, not one of them will fall to the ground without your Father’s will. Even the hairs of your head are all numbered. So do not be afraid; you are worth more than a whole flock of sparrows. If anyone acknowledges Me before others, I will also acknowledge him before my Father in heaven. But whoever denies Me before others, I will also deny him before my Father in heaven.”
toespraak
een lied ter bezinning
Amazing Grace
Amazing grace how sweet the sound That saved a wretch like me I once was lost, but now I’m found Was blind but now I see ‘Twas grace that taught my heart to fear And grace my fears relieved How precious did that grace appear The hour I first believed
Through many dangers, toils, and snares I have already come This grace that brought me safe thus far And grace will lead me home
When we’ve been here ten thousand years Bright, shining as the sun We’ve no less days to sing God’s praise Than when we first begun Amazing grace how sweet the sound That saved a wretch like me I once was lost, but now I’m found Was blind but now I see
Geweldige Genade, hoe zoet is het geluid Dat een stakker als mij redde
Ik was eens verloren, maar nu ben ik gevonden Ik was blind, maar nu kan ik zien
Het was genade die mijn hart leerde te vrezen En genade die mijn angsten weg nam Hoe prachtig verscheen die genade Op het uur toen ik voor het eerst geloofde
Door veel gevaren, moeite en verstrikkingen Ben ik al doorheen geraakt Het is genade die me veilig brengt tot zover En genade zal me naar huis leiden
Als we daar tienduizend jaar geweest zijn Helder schijnend als de zon Hebben we niet minder dagen om God te prijzen Dan toen we voor het eerst begonnen
Geweldige Genade, hoe zoet is het geluid Dat een stakker als mij redde Ik was eens verloren, maar nu ben ik gevonden Ik was blind, maar nu kan ik zien
gebed over de gaven
Heer, onze God, doe ons beseffen dat de levende Heer Jezus, uw Zoon alleen aanwezig kan zijn onder mensen wanneer die bereid zijn van harte samen het brood en het leven te breken en te delen. Maak ons tot een hechte gemeenschap, zet ons op het spoor van uw liefde en geef dat wij elkaar behoeden voor de nacht van eenzaamheid en wanhoop. Dan zullen wij leven, vandaag en alle dagen tot in eeuwigheid. Amen.
Seigneur, notre Dieu, fais-nous comprendre que le Seigneur Jésus vivant, ton Fils, ne peut être présent parmi les hommes que lorsqu’ils sont prêts à rompre et à partager ensemble le pain et la vie de tout leur cœur. Fais de nous une communauté soudée, mets-nous sur la voie de ton amour et donne-nous de nous protéger mutuellement contre la nuit de la solitude et du désespoir. Alors nous vivrons, aujourd’hui et tous les jours jusqu’à l’éternité. Amen.
Lord, our God,
help us to realize that the living Lord Jesus, your Son,
can only be present among people
when they are willing to wholeheartedly
break bread and life, and to share it together.
Make us a close-knit community,
set us on the path of your love,
and grant that we may protect one another
from the night of loneliness and despair.
Then we shall live, today and every day,
for ever and ever. Amen.
dankgebed bij brood en beker
onze vader
vredeswens
Wij kijken reikhalzend uit naar zoveel: naar liefde die sterker is dan de dood, naar een beter leven en een betere toekomst, oprecht en voorgoed, voor onszelf én voor anderen, naar recht en toekomst voor armen en kleinen. Die hoop heeft Jezus in ons hart geplant. Laat Zijn vrede dan hier beginnen, in deze viering. Moge Zijn vrede altijd met ons zijn. Nous aspirons avec impatience à tant de choses: à l’amour plus forte que la mort, à une vie et à un avenir meilleurs, , pour nous-mêmes et pour les autres, à la justice et à un avenir pour les pauvres et les plus petits. Cet espoir, Jésus l’ a planté dans nos cœurs. Que Sa paix commence ici, dans cette célebration. Et que Sa paix soit toujours avec nous. We look forward to so much: To a love that is stronger than death, To a better life and future, sincere and forever, For ourselves and for others, To justice and future for the poor and the little ones. Jesus planted that hope in our hearts. Let His peace begin here, in this celebration. May His peace be always with us.
De vrede van de Heer zij altijd met u. En wensen wij ook elkaar vrede toe. La paix du Seigneur soit toujours avec vous. Et nous souhaitons aussi la paix l’un à l’autre. The peace of the Lord be always with you. And now we can wish each other the peace of the Lord.
communie
voorbeden
God, wij bidden U voor al degenen die in het donker blijven, zij die in onze samenleving niet gezien worden en niet gehoord. Voor hen die geen mildheid en mededogen ervaren, geen vergeving vinden en begrip, zij die geen licht zien en geen toekomst, zij die gebukt gaan onder hun schuld en bang zijn dat zij nooit meer nieuwe kansen zullen krijgen. Spreek hen moed in, geef hen hoop en schenk hen uitzicht. Schep nieuwe ruimte en nieuw leven voor hen, en laat hen mensen ontmoeten die vergeving willen schenken tot zeven maal zeventig maal. Laat ons bidden.
Nous prions que Vous vouliez voir, entendre et sentir ce qui vit dans le creux oublié de nos cœurs. Pour que Vous puissiez savoir nos joies et nos peines, nos espoirs et nos déceptions, tout ce dont nous sommes remplis et tout ce qui nous manque. Nous prions que Vous vouliez nous aider à espérer et à croire, à oser vivre et à aimer, contre la suprématie du mal qui nous submerge parfois. Prions le Seigneur.
Help us to have also an eye for all the good that happens in the world, for everything that brings Your future closer: people who take care of each other, self-interest that is not the most important to the strong and powerful, places where there is forgiveness, faithfulness and mercy. Let the belief do not quench in us that these forces are stronger than all death. Lord, go together with us until the end of our days. Let us pray.
nog een paar bezinningsteksten tot slot
“Durven springen is even je evenwicht verliezen, niet durven is jezelf verliezen"
Søren Kierkegaard
“Oser sauter, c’est perdre l’équilibre un instant, ne pas oser, c’est se perdre soi-même”
Søren Kierkegaard
“To dare to jump is to lose your balance for a moment; not to dare is to lose yourself”
Søren Kierkegaard
Leer mij om te vliegen Als mijn vleugels zijn gebroken Leer mij te geloven Wat ik niet verklaren kan Leer mij lief te hebben Ook al is mijn hart gesloten Leer mij om te doen wat ik niet kan Want er zijn nog zoveel grenzen te verleggen Het gaat niet om mijn woorden Het gaat om wat ik doe Ik wil voorbij mezelf gaan Ik weet soms alleen niet hoe Stef Bos
Apprends-moi à voler Quand mes ailes sont brisées Apprends-moi à croire Ce que je ne peux expliquer Apprends-moi à aimer Même si mon cœur est fermé Apprends-moi à faire ce que je ne sais pas faire Car il y a encore tant de limites à repousser Ce ne sont pas mes mots qui comptent C’est ce que je fais qui compte Je veux me dépasser Mais parfois, je ne sais pas comment Stef Bos Teach me to fly When my wings are broken Teach me to believe In what I cannot explain Teach me to love Even though my heart is closed Teach me to do what I cannot Because there are still so many boundaries to push It’s not about my words It’s about what I do I want to go beyond myself I just don’t always know how Stef Bos
slotgebed
Heer onze God, wij geloven dat U ieder van ons bewaart in de palm van uw hand. Wij geloven dat we kostbaar zijn in uw ogen, hoezeer we misschien ook gekwetst zijn, bang, onvolmaakt en beperkt. Maak ons ook kostbaar in onze eigen ogen. Doe ons groeien in zelfvertrouwen, in de kracht van Jezus, onze Broeder. Amen.
Seigneur notre Dieu, nous croyons que Tu nous gardes tous dans la paume de Ta main. Nous croyons que nous sommes précieux à Tes yeux, même si nous sommes blessés, effrayés, imparfaits et limités. Rends-nous précieux à nos propres yeux. Fais-nous grandir en confiance en nous-mêmes, dans la force de Jésus, notre Frère. Amen.
Lord our God, we believe that You hold each of us in the palm of Your hand. We believe that we are precious in Your eyes, no matter how wounded, afraid, imperfect, and limited we may be. Make us precious in our own eyes as well. Help us grow in self-confidence, in the power of Jesus, our Brother. Amen.
zending - zegen
Mogen onze voeten gaan op de weg naar vrede. Mogen onze handen handen zijn die helen. Moge ons hart warmte en ruimte bieden aan de mensen die we ontmoeten. Daartoe zegene ons de barmhartige God,
- Vader, Zoon en H. Geest. Amen.
Que nos pieds aillent sur le chemin de la paix. Que nos mains soient des mains qui guérissent. Que nos cœurs offrent chaleur et espace aux personnes que nous rencontrons. Sur ce chemin, le Dieu miséricordieux nous donne sa bénédiction: au nom du + Père, du Fils et du Saint-Esprit. Amen.
May our feet go on the road to peace. May our hands be hands that heal. May our hearts offer warmth and space to the people we meet. To this end the merciful God may bless us: in the name of + the Father, the Son and the Holy Spirit. Amen.
een lied om af te sluiten
De gospelmuziek werd geboren in de katoenvelden van de zuidelijke Staten van de . Het zijn religieuze songs die sterk beïnvloed werden door de ritmische muziek die de slaven meebrachten uit . ‘He’s Got the Whole World in His Hands’ is een Afro-Amerikaans spiritueel lied dat mondeling van generatie op generatie is doorgegeven en voor het eerst werd gepubliceerd in 1927. De tekst vindt zijn oorsprong in Psalm 24 en verwijst naar de almachtige, allesomvattende soevereiniteit van God over de wereld en al het leven daarin. La musique gospel est née dans les champs de coton des États du sud des États-Unisd’Amérique. Ils’agit de chantsreligieuxfortementinfluencés par la musiquerythmée que les esclaves ont apportéed’Afrique. ‘He’s Got theWhole World in His Hands’ estunchantspirituel afro-américain, transmisoralement de génération en génération et publié pour la première fois en 1927. Les parolestrouvent leur origine dans lePsaume 24 et font référence à la souverainetétoute-puissante et universelle de Dieusurle monde et touteviequis’ytrouve. Gospel music originated in the cotton fields of the southern States of the United States of America. These are religious songs that were strongly influenced by the rhythmic music that slaves brought with them from Africa. ‘He’s Got the Whole World in His Hands’ is an African-American spiritual, passed down through generations orally and first published in 1927. The lyrics find their origins in Psalm 24 and point to the almighty, all-encompassing sovereignty of God over the world and all life within it.
** - He’s Got the Whole World in His Hands ** He’s got the whole world in His hand He’s got this whole world right in His hand He’s got this whole world right in His hand He’s got the whole wide world in His hand
He’s got the whole world right in His hand He’s got the whole world in His hand He’s got the whole world right in His hand He’s got the whole wide world in His hand
He’s got everybody here right in His hand He’s got everybody here right in His hand He’s got everybody here right in His hand He’s got the whole wide world in His hand
If religion was a thing money could buy The whole wide world in His hand The rich would live and the poor would die The whole wide world in His hand
So bet He’s got the whole world right in His hand He’s got the whole world right in His hand He’s got this great big world right in His hand He’s got the whole wide world in His hand
He’s got the little bitter baby in His hand He’s got the little bitter baby right in His hand He’s got the little bitter baby in His hand He’s got the whole wide world in His hand
samenstelling: geert dedecker
Viering PCB Brugge
Twaalfde Zondag door het jaar - A
20-21 juni 2026
toespraak
OVER MENSELIJKE WAARDIGHEID
***‘Jullie zijn meer waard dan een **hele zwerm mussen…’ (Mt 10,*31)
Beste mensen in detentie hier aanwezig - Ja, dat is waar, want…
De koning zegt het…
Koning Filip heeft op dinsdag 9 juni jongstleden de gevangenis in de Antwerpse Begijnenstraat bezocht. Hij spendeerde er ongeveer tweeënhalf uur. Hij sprak met gedetineerden en personeel en zat ook samen met gevangenisdirecteurs. De vorst zei: “… de menselijke waardigheid en de bescherming waarop burgers recht hebben, houden niet op aan de gevangenispoort. Ik weet dat de regering zich hiervan bewust is. Ik roep de politieke en gerechtelijke autoriteiten dan ook op om het probleem van de overbevolking krachtdadig op te lossen.” De vorst neemt de overbevolking die hij eerder reeds aankaartte in zijn nieuwjaarstoespraak dus duidelijk ernstig.
Koning Filip in de gevangenis in de Antwerpse Begijnenstraat. © BELGA
De Paus zegt het…
Tijdens zijn homilie op de Zondag van het Jubileum van Gevangenen (Derde zondag van de Advent – 14 december 2025), daagde paus Leo XIV zowel de gevangenen als degenen die verantwoordelijk zijn voor de gevangenissen uit om de hoop vast te houden, en hij herinnerde iedereen eraan “… dat geen mens alleen wordt gedefinieerd door zijn of haar daden.”
En meteen riep hij de wereld op om met andere ogen naar justitie en gevangeniswezen te kijken. De Heilige Vader sprak daarbij woorden die dwars ingaan tegen de harde tijdgeest. In plaats van vergelding, pleitte hij voor herstel, waardigheid en hoop.
Zo’n 6.000 aanwezigen, waaronder gedetineerden, bewakers en familieleden uit 90 landen, luisterden naar de preek van Leo XIV. De Paus erkende dat het gevangeniswezen wereldwijd nog voor enorme uitdagingen staat. Zijn boodschap was helder: we mogen niet moe worden of de moed verliezen, zelfs niet als de omstandigheden in gevangenissen zwaar en moeilijk zijn.
Leo XIV raakte een gevoelige snaar door te stellen dat justitie niet gereduceerd mag worden tot enkel straf. “Er zijn velen die nog niet begrijpen dat men na elke val weer moet kunnen opstaan… en dat gerechtigheid altijd een proces van herstel en verzoening is,” zei hij.
Paus Leo XIV bemoedigt gevangenen op voorlaatste dag Afrikareis, 23 april 2026 - OSV News photo/Reuters “… Dit is de kern van het christelijk geloof: de mogelijkheid tot bekering. Zelfs achter de muren van een cel kunnen mooie bloemen ontspringen aan de harde grond van zonde en lijden, als er maar ruimte is voor menselijkheid, respect en vergeving.” Paus Leo XIV toont ons dat ware beschaving niet wordt gemeten aan hoe hard we straffen, maar aan hoe we omgaan met degenen die gevallen zijn. Tijdens een recent bezoek aan de Brians 1-gevangenis in Barcelona op woensdag 10 juni 2026 zei hij: “… Geen enkele situatie kan God ertoe brengen zijn blik van ons af te wenden. Tegen ieder van u hier in de gevangenis zeg ik: God houdt van u zoals u bent, maar Hij droomt ervan dat u nog beter wordt! De Heer geeft ons allemaal de kans om opnieuw te beginnen.”
Jezus zelf zegt het in het evangelie van vandaag…
‘Jullie zijn meer waard dan een zwerm mussen…’(Mt 10,31)** en: ‘Bij jullie mensen zijn zelfs alle haren van jullie hoofd geteld.’((Mt 10,30*)* Dat was Zijn grondhouding tegenover elke mens die Hij ontmoette, en zelfs tot op het kruis hield Hij dat diepe respect voor elke mens vol…
Hoe wist de goede moordenaar op Golgotha zo heel zeker dat de Gekruisigde naast hem de Messias was? Hoe had hij hem zo direct herkend, daar aan het kruis..? Hij zei: ‘Die Man keek me aan, en in Zijn blik begreep ik alles. Hij zei mij met Zijn ogen: Wat er ook gebeurd is in je leven, je diepste, menselijke, koninklijke waardigheid is je niet ontnomen. God zelf staat daar garant voor. Voor mij was dat genoeg om voorgoed vrede vinden in mijn leven…’
OVER ANGST EN VERTROUWEN
‘Weest niet bevreesd…’ – het staat tot drie keer toe genoteerd in de tekst van het evangelie van vandaag. (Mt 10, 26, 28,32) Angst en vertrouwen: tussen die twee polen beweegt zich een mensenleven. En daarover gaan beide lezingen van dit weekend. Angst: geen mens die dit gevoel niet (her)kent: als kind al: angst voor het donker… mama, mag het lichtje branden op de gang? En wat later, als mama niet meer in de kamer of niet in de klas is: dikke tranen: waar blijft nu mijn veilige geborgenheid..? Nog later: angst om niet te slagen, angst om er niet bij te horen, angst om geen lief of geen job te vinden, angst om je lief of je job kwijt te spelen; angst dat je kinderen iets overkomt.. Angst voor de blikken, het oordeel, de roddel achter je rug – en dus wantrouwen, cynisme, onzekerheid… En angst voor wie macht heeft over jou - en dus woede, agressie, zwijgen, onderdrukte frustratie… Angst voor de vreemdeling, de anders-gekleurde of anders-geaarde - en dus maar jezelf verzekeren, beveiligen, slot op de deur van je huis en je hart… Angst voor gevaren in het verkeer, voor een klimaatramp, voor de crisis, het terrorisme, een kernramp… Angst voor de grillen en fratsen van de machthebbers op aarde. Angst voor bombardementen en slachtoffers. En dus nog meer grenzen sluiten, nog meer investeren in militair materiaal en reservetroepen. Angst voor oud(er) worden, voor ziekte – van de ander, van jezelf- en finaal: angst voor de dood – van de ander en van jezelf… Haaks op die angstcultuur klinkt dat bevrijdende Bijbelse woord: ‘Vrees niet, wees niet bang voor de mensen, wees niet bang om te leven in lichtheid en vrijheid, durf maar te getuigen van gerechtigheid, van liefde en vrede, breng aan het licht wat het donker verbergt, laat je niet ontmoedigen, kies voor het leven, want God zorgt voor jou, je bent altijd in Zijn handen…!’ Het tegenovergestelde van ‘geloof’ is in de Bijbel niet het ‘ongeloof’, maar de angst. De Kerk begint op Pinksteren, op het moment dat de leerlingen hun angst opzij schuiven, deuren en vensters open gooien, en vrank en vrij het marktplein op gaan om te getuigen en te vertellen over wat hen inspireert en beweegt. Zo is dat nog altijd, tot op vandaag. In het evangelie van vandaag horen we vooral een sterke oproep om in al onze relaties kortbij of veraf – en dus ook hier in de gevangenis – hoe moeilijk dat soms ook lijkt - te blijven werken aan en te investeren in een sfeer van vertrouwen en veiligheid, zodat het goede en het menswaardige kan gebeuren, in Godsnaam… Wees niet bang, vrees niet: iemand zou het ooit hebben nageteld: dit zinnetje zou 365- en om de vier jaar zelfs 366 keer- telkens opnieuw op de bijbelse scheurkalender staan: genoeg voor elke dag van ons hele leven: wees niet bang, durf toch te leven, want wàt er ook gebeurt: je bent in Zijn hand. In het evangelie van vandaag zegt Jezus: “Wees niet bevreesd voor hen die wel het lichaam kunnen doden, maar niet de ziel. Ieder die mij bij de mensen belijdt, zal ook ik erkennen bij mijn Vader die in de hemel is.” Maar wanneer belijden wij Hem? Dat doen we alleen wanneer we mét Hem geloven dat wijzelf én alle andere mensen meer waard zijn dan een zwerm mussen! Tussen angst en vertrouwen speelt ons hele leven zich af. Er zijn duizend angsten mogelijk, en ze kunnen je verpletteren. Maar er zijn minstens even zovele ervaringen en ontmoetingen van liefde die vertrouwen bieden, een geloof in een grootse Liefde die fundamentele geborgenheid biedt, overal, altijd, onvoorwaardelijk en écht. Soms heb je daartoe genoeg aan een Stem, een woord dat draagt. Het kan een gedicht zijn, een lied, of een bijbels woord, een evangeliefragment misschien. Ben je eenmaal geraakt, ben je wakker gekust door zo’n woord, door die Stem, dan ben je verkocht. Dan hoor je door alles heen: ‘Wees toch niet bang. Je bent méér waard dan een stel mussen. Ik zal er zijn, in leven en in dood! In het evangelie, horen we Jezus die zegt “ Wees niet bang, je bent altijd geborgen, wàt er verder ook gebeurt… Als je maar durft te leven vanuit een eenvoudig Godsvertrouwen: alles komt goed, wees maar niet bang….
DURF DE SPRONG VAN HET GELOOF TE WAGEN – DURF JE TOE TE VERTROUWEN AAN GODS GROTE HANDEN… LAAT HET VERTROUWEN ALTIJD WEER DE BOVENHAND HALEN OP JE ANGST…
‘Worden niet twee musjes verkocht voor een stuiver? *** Maar niet één valt neer op de aarde*** *** zonder dat jullie Vader het weet…’ (Matt. 10,29)***
Dit fundamentele vertrouwen, ‘dat er Iemand is die jou onvoorwaardelijk liefheeft en die altijd voor je zorgt’, het is onmisbaar voor een leefbaar leven en voor een leefbare wereld. Ik moet dan altijd denken aan het beeld dat ik ooit zag in de krant, van die Syrische vader die in een tenten-vluchtelingenkamp aan de rand van Turkije zijn kind in de lucht gooit tot het kraait van plezier – om het dan weer in zijn armen op te vangen – het is een tijdloos beeld, het is een dieptebeeld van àlle menselijke verlangen, alle menselijke hoop en diep geloof.
IN DE VLUCHT
**OOGGETUIGE - **De Standaard - vrijdag 30 maart 2012 - © Photo News
Een Syrische man speelt met zijn dochter in een vluchtelingenkamp in Boynuyogun, in het zuiden van Turkije, niet ver van de grens met Syrië. Volgens officiële Turkse bronnen verblijven er op dit moment in kampen in Turkije meer dan 10.000 Syriërs die het geweld in hun land ontvlucht zijn. (Tara Todras-Whitehill/photo news)
Het doet me ook denken aan heel lang geleden – aan mijn eigen vader (ik ben de zoon van Jozef de timmerman) – hij is nu al meer dan vijftig jaar geleden gestorven…
Toen ik een kind was, had mijn vader er zo af en toe zijn plezier in om me eerst voor zich op de grote tafel thuis te zetten, me dan stevig vast te pakken, me de lucht in te gooien en me keurig weer op te vangen. Dat korte, bange ogenblik dat je als kind even tussen hemel en aarde zweefde, en tegelijk de zekerheid die je voelde diep in jezelf, dat zijn grote vaderhanden jou toch telkens weer zouden opvangen – ik denk dat ik het nooit vergeet. Het is de basis geweest voor mijn hele verdere leven, voor wat kinderpsychologen de ‘basic trust’ noemen… Vasthouden en loslaten. Alleen zijn en toch niet. Vrijheid beleven in verbondenheid. Het is het eeuwige spel van de liefde en het leven. Zo zie je soms ook jonge ouders met hun kindje wel eens doen. Zo’n papa bijvoorbeeld die thuis komt van zijn werk, en zijn dochtertje van drie of vier dat hem al van uit de verte heeft zien aankomen en op hem toe gaat lopen. Dan vangt die vader zijn kleine lieverd gretig op en gooit hem even in de ruimte (een kind waar je van houdt is plots zo licht, zo licht..!) Heel eventjes beleeft dat kleine joch dan ademloos het korte bange ogenblik van zweven tussen aarde en hemel. Je ziet op zijn gezichtje de mengeling van verrukking en angst, maar heel snel ook de zalige zekerheid waar alles om begonnen is: in vaders handen ben ik veilig; ik krijg van hem de ruimte, en dus vertrouw ik mij zonder vaar of vrees altijd weer aan hem toe, want hij heeft grote, sterke handen. En als ik val, dan vangt hij mij telkens en telkens weer op. Gewoon maar omdat hij mijn papa, mijn vader is…
En nog zo’n foto uit de media geplukt, met een tekst er bij van Bisschop Johan Bonny, voor de Advent:
HET GELUK VAN DE ARME
“Hardship of Life” by Turkish photographer Mehmet Aslan, which won the Photo of the Year award Siena International Photography Awards/Mehmet Aslan
‘Verlangen is een luxe’. Ik herinner me niet waar ik deze woorden las of hoorde. Toch moet ik eraan denken terwijl ik ‘de foto van het jaar’ bekijk, met als titel ‘Hardship of Life’ of ‘Ontberingen van het leven’. De foto is genomen door de Turkse fotograaf Mehmet Aslan. Je ziet een jonge vader op slechts één been -en een grote prothese- die zijn zoontje hoog de lucht insteekt. Een zoontje zonder armen en zonder benen. Beiden lachen breeduit naar elkaar. Je kan hun schaterlach bijna horen. Het is een foto om koude -of warme- rillingen van te krijgen. Foto en verhaal gaan de wereld rond. Het verhaal speelt zich af in Idlib, een oorlogs- en vluchtelingengebied in het noordwesten van Syrië. Bij een gewelddadige aanslag in 2014 verliest vader Munzir een been. Drie jaar later, in 2017, wordt zijn vrouw Zeynep het slachtoffer van een gifgasaanval. Het saringas is bijzonder dodelijk en internationaal streng verboden. Zeynep is op dat ogenblik drieënhalve maand zwanger maar overleeft de aanval. Goed drie maanden later brengt ze hun zoontje Mustafa ter wereld. Een baby zonder ledematen: zonder benen en zonder armen, behalve twee kleine stompjes. Medische experten wijten de misvorming aan het chemische gifgas en/of aan de medicatie om Zeynep te redden. Het gezin kan vluchten vanuit Syrië naar Turkije. Daar wenden ze zich tot diverse artsen en ziekenhuizen. Tot nu toe weten de ouders nog niet welke behandeling voor Mustafa mogelijk is, laat staan welke operaties hij nog zal moeten ondergaan om zich met prothesen te kunnen bewegen. Voorlopig verplaatst de kleine Mustafa zich, door als een bal over de grond te rollen. Terug naar de foto. Als een fiere vader steekt Munzir zijn zoontje in de lucht. Zoals elke vader doet, fier en gelukkig. Hij kijkt zijn zoontje recht in de ogen en lacht. Mustafa lacht voluit terug. Zoals elk kind dat even mag zweven in de lucht, in de sterke armen van zijn vader, boven hem uit. Een aanstekelijke lach. Puur en gaaf. Ontdaan van elk droombeeld of elke zelfzekerheid. Geluk, noemen we dat. Het geluk van de arme.
- Johan Bonny - Brief bij de advent 2021
Spring maar, ik vang je wel op…
Van de God waar wij als kleine, kwetsbare mensen op hopen en geloven, wordt in Deuteronomium 32,11 gezegd dat Hij met jou en met mij en met iedere mens doet zoals een adelaar met zijn jongen doet: dat Hij mij op Zijn vleugels draagt, mij in de ruimte werpt, mij ondervangt met Zijn wieken en weer opgooit, totdat – ja, totdat ik zelf kan vliegen op eigen kracht. En dat dit gegarandeerd wààr is en blijft tot in de grootste en diepste val ten dode toe – en dat we ook daaruit zullen opstaan, ooit, en meegetrokken worden in Gods hoge vlucht ten leven, in alle volheid (opgenomen in het ‘eeuwig leven’ noemt de Bijbel dat). Ja waarlijk, in mijn beste momenten durf ik te hopen dat er een God bestaat die niets dan Liefde is, Vaderschap en Moederschap tegelijk; niets dan draagkracht en gastvrije, onvoorwaardelijke opvang. Zoals dus in de Schrift te lezen staat, dat Grote Verweerschrift tegen alle weerstand tegen het durven vliegen en tegen de angst voor het vallen:
‘Die mij droeg op adelaarsvleugels Die me hebt geworpen in de ruimte en als ik krijsend viel mij ondervangen met uw wieken en weer opgegooid totdat ik vliegen kon op eigen kracht…’
(Deut. 32,11)
Of dat kleine stukje uit psalm 73, dat ooit op het prentje van mijn priesterwijding stond, meer dan vijftig jaar geleden:
‘Gij houdt mij vast mijn hand in Uw hand en alles zult Gij ten goede leiden…’
Vraag is: durven wij ons vandaag aan zo’n Gods-woord toevertrouwen..?
Søren Kierkegaard zegt ergens:
“Durven springen is even je evenwicht verliezen, niet durven is jezelf verliezen"
en Stef Bos vraagt in een lied:
Leer mij om te vliegen Als mijn vleugels zijn gebroken Leer mij te geloven Wat ik niet verklaren kan Leer mij lief te hebben Ook al is mijn hart gesloten Leer mij om te doen wat ik niet kan
Want er zijn nog zoveel grenzen te verleggen Het gaat niet om mijn woorden Het gaat om wat ik doe Ik wil voorbij mezelf gaan Ik weet soms alleen niet hoe
Zo moge het zijn. Let it be. Hier ben ik – mij geschiede naar Uw woord! Amen.
samenstelling: geert dedecker
Een stoere Syriër met zijn vogelkooitje en twee parkieten neemt zijn intrek in zijn huisje in de Carmerstraat in Brugge. Waar staan die vogeltjes voor (onschuld? argeloosheid? kwetsbaar geluk dat ineens vleugeltjes krijgt? hoop op eindelijk vrede? levenslust-ondanks-alles?) Huizen van Vrede vzw Brugge – donderdag 8 maart 2018