Gods medelijden voor de schapen zonder herder… Jazeker, God zelf heeft medelijden met zijn schapen, de mensen die Hij graag thuis brengt in zijn Koninkrijk der Hemelen. De grote drijfveer van God bij alles wat Hij doet is liefde, want God is liefde. Kan Hij de mensen beminnen in hun goede daden en hun successen, Hij zal het doen met plezier. Maar ons leven is niet alleen rozengeur en maneschijn. Juist als wij mensen denken: ‘nu gaat het goed’, dan komt er een kink in de kabel en kan alles waarvoor je jaren hebt gezwoegd in één klap kapot gemaakt worden. Hoeveel mensen krijgen niet in de bloei van hun leven onheilsboodschappen te verduren? Melding van dodelijke ziekte, bij jezelf of je dierbaren? Het verlies van werk of bestaanszekerheid? Juist dan komt Gods medelijdende kant naar voren. “Die roepen in nood, naar hen luistert de Heer”, zegt één van de psalmen. Jezus roept en zendt zijn leerlingen, een daad waarmee Hij Gods medelijden voor alle lijdenden vertaalt: “Hij riep zijn twaalf leerlingen bij zich en gaf hun de macht om de onreine geesten uit te drijven en alle ziekten en kwalen te genezen”. Dit moeten we niet verstaan alsof de priester tevens dokter is. Voor het medische gedeelte: blijf de arts roepen! Maar wel worden de apostelen gezonden om het lijden dat dit met zich meebrengt te verlichten. Mensen lijden vaak het meeste van hun angsten, hun geestelijke zorgen, hun verdriet. Zieken lijden mét hun omgeving die níet ziek is maar wél opgevangen moet worden. Mensen voelen zich vaak overvallen, alsof hen een onheil overkomt dat hun krachten te boven gaat, hen in bezit neemt. Daarvoor kan de hulp ‘van boven’ een bepaalde verlichting zijn. Dat mogen de priesters in Gods naam aankondigen en uitdelen: dat God de mens blijft dragen, wat hem ook overkomt. Troost en bemoediging en als het dan niet anders kan: “Het Koninkrijk der hemelen is nabij.” Het Rijk Gods na dit leven als laatste troost…
Gods medelijden voor de schapen zonder herder… Onze tijd is niet aardig voor de priesters. Als je de media zou moeten geloven, kun je je gaan afvragen: zijn die mannen nog ergens goed voor? Wie weet wat het belang is van Kerk, sacramenten en priesters, zal de agitaties relativeren. Sterker nog: zouden wij niet moeten begrijpen dat juist onze tijd waarin zoveel immaterieel leed en innerlijke onrust is bij uitstek priesters nodig heeft, ook al zijn dat mannen waarvan de wereld het liefste laat zien hoe zondig, onaangepast, uit een vreemde cultuur etc. ze zijn?
Gods medelijden voor de schapen zonder herder vertaalt zich door de Kerk en waar geen priesters meer zijn is ook de stem van zijn medelijden verzwakt… Daarom spoort Jezus aan om de Heer te vragen om arbeiders voor de oogst. Bij dezen is dan ook dit evangelie een oproep om dit te doen. Ons niet te laten meeslepen door de zorgen en negativiteit over de Kerk, maar door de zorg van God om de schapen in nood. En om die reden blijven bidden: dat God zijn mensen kan vinden die Hem helpen om allen die lijden of verdrukt worden te leiden op de weg van de vrede. Amen.
11e zondag door het jaar A 2008
A-cyclus · Tijd door het jaar · 11e zondag · groen