Enkele jaren geleden zag ik een film waarin twee mannen een gezin gijzelden. Ze speelden een sadistisch spelletje met hun gijzelaars. Als kijker hoopte je maar steeds dat het zou aflopen met een happy end, maar het zag er echt hopeloos uit voor die lieve familie. Ze zaten als ratten in de val en er was geen ontkomen aan.
Tot op een ogenblik één van die bandieten een steek liet vallen waardoor de vader het geweer kon nemen en de bandiet pardoef neerschoot. Een zucht van opluchting ging door de zaal. Maar de andere bandiet nam toen snel de afstandsbediening en spoelde die scène terug tot zijn kompaan weer levend werd. Jammer voor die familie.
Zou je soms ook niet graag zo’n afstandsbediening hebben waarmee je kan terugspoelen zodat je sommige stommiteiten kan verbeteren. Maar ‘gedane zaken nemen geen keer’, zei mijn grootmoeder vaak. Het wil zeggen dat je het verleden niet kan veranderen. Wat gebeurd is, is gebeurd.
Neem nu Matteüs uit het evangelie. De man was een tollenaar die ervoor moest zorgen dat de mensen hun belastingen betaalden. Hij was wel eens oneerlijk geweest door wat belastinggeld in zijn eigen zakken te steken. Hij zorgde ervoor dat de rekening klopte door links en rechts wat meer geld af te troggelen. Niet bepaald een manier om je erg sympathiek te maken. De man had dus geen vrienden meer, tenzij andere foefelaars, maar die kon hij natuurlijk niet echt vertrouwen.
Onder de gewone mensen kon hij niet meer komen. Daar had hij zich verbrand. Niemand vertrouwde hem nog, niemand gaf hem nog een tweede kans.
’s Avonds, wanneer hij zielig alleen zat, kon hij wel huilen. Hij zou al zijn geld willen geven om echte vrienden te hebben. Hij zou zo graag ook eens aanvaard willen worden, vertrouwen kunnen geven en krijgen.
Maar daar was geen sprake van. Wat gebeurd was, dat was gebeurd. Er was geen weg terug. Niemand gaf hem nog één kansje om te tonen dat hij ook een mens is met een goed hart, ondanks de zware fouten die hij had gemaakt.
En dan komt Jezus die hem persoonlijk aanspreekt en uitnodigt: ‘Volg Mij’. Matteüs kon zijn eigen ogen niet geloven! Iemand die hem uitnodigt! Matteüs volgde Jezus. Hij had al zijn geld willen geven voor vriendschap, nu was hij blij om heel zijn leven te mogen omkeren en te gaan leven met Jezus.
De liefde van Jezus in je leven is veel meer waard dan alle geld en bezittingen.
Want Jezus pint je niet vast op je verleden, maar geeft je een nieuwe kans. Hij maakt je vrij. Je hoeft niet perfect te zijn voor Jezus, maar wel het verlangen hebben om Hem elke dag opnieuw te volgen, al is het met vallen en opstaan.
Wat denk je, zou Matteüs iemand zijn die andere mensen vastpint op de stommiteiten die ze ooit hebben begaan. Hij die zelf door zijn stommiteiten vast zat in een doods leven, hij die onverdiend een nieuw leven heeft gekregen dankzij Jezus?
En ben jij zoveel beter dan Matteüs? Ben jij dan die ene 100% perfecte mens die nooit een tweede kans nodig heeft omdat je nooit een stommiteit begaat? Of merk jij dat je soms ook wel vast zit in het moeras en dat je zou wensen dat je de film kon terugdraaien, dat je een nieuwe kans kreeg.
God is barmhartig. Hij doet niet liever dan de toekomst voor je open zetten door je uit te nodigen om Hem te volgen, om in zijn vriendschap te leven.
En Hij wil dat wij op onze beurt andere mensen gaan omarmen die vast zitten in hun eigen miserie.
“Ik wil liever barmhartigheid dan religieuze krachtpatserij”.
We hoeven het verleden niet terug te spoelen, maar wel de toekomst open zetten. Gods liefde kan dat. Volg Jezus en geef Gods liefde door.