4e zondag in de advent (2004)

Goede mensen, morgen vieren we Kerstmis!
De sobere, ingrijpende lezingen van vandaag
nodigen ons uit om stil te staan bij het ongewone,
het vreemde van dit Kerstgebeuren.
Achaz en Jozef krijgen ongevraagd “een teken” van God.
In tegenstelling tot Achaz staat Jozef open voor dit teken.
En die openheid van Jozef heeft onvoorziene,
onvoorstelbare gevolgen voor de héle mensheid…!!!

Wij horen Jozef’s reactie als hij verneemt
dat Maria, zijn verloofde, zwanger is…
Géén voorbarig oordeel… Géén verontwaardiging…
Maar wel misschien pijn, stilte en respect…

Jozef overweegt wat hij moet doen…
Hij weet het allemaal niet zo goed…
Hij denkt na in stilte …
Hij wou Maria niet in opspraak brengen…
En in die stilte krijgt het ‘ongevraagde teken’
voor hem zijn diepste betekenis…

Jozef is bezorgd om de toekomst.
Met héél zijn hart verlangt hij naar een nieuwe wereld,
Die nieuwe wereld die door God beloofd werd…
Jozef staat open voor die toekomst:
Hij heeft het visioen van God een kans…

Hij aanvaard het kind en geeft het een naam: Jezus…
Dat betekent: “God redt.”
De oude profetie van Jesaja wordt duidelijk:
de geboorte van Gods nabijheid in een kind:
Immanuël, God met ons..!!!

In uitzichtsloze situaties maakt God
een nieuw begin met zijn mensen!
De hele Bijbel getuigt daarvan!

Abraham en Sara, beiden hoogbejaard,
krijgen toch een zoon Isaak…
Mozes heeft eigenlijk ééen levenskans,
maar wordt in een mandje uit het water gered…
De onvruchtbare Hanna wordt de moeder van Samuël…
Elisabeth en Zacharias, hoogbejaard en onvruchtbaar,
schenken het leven aan Johannes de Doper…

De bijbel heeft het over een héle rij van kinderen,
geboren tegen alle verwachting in…,
geroepen om teken te zijn van een nieuw begin,
geroepen om Gods wil te volbrengen…,

Soms roepen de mensen om een teken,.
Maar de tekens die ze krijgen, die zien ze niet…!!!
Elke geboorte van een kind is toch een teken
dat God opnieuw wil beginnen met ons,
dat Hij het met ons niet opgeeft!

Wij denken dat wij God eindeloos moeten bidden en smeken
opdat Hij zich eindelijk tot ons zou keren…
Maar zo ligt dat niet:
God neemt zelf het initiatief…!!!

Hij kiest Maria uit, die er niet om heeft gevraagd.
Hij kiest Jozef uit, die eerst niet eens wil.
God is met ons voordat wij met Hem zijn!
Hij is er voor elk van ons:
wij moeten Hem enkel willen ontvangen, net zoals Jozef en Maria.
Gods liefde wil telkens wéér geboren worden in ons eigen hart.

Het kan als wij de liefde weer toelaten in ons hart,
als wij de liefde een kans willen geven in ons leven.
Wij beschikken over de vrijheid
Om de liefde al dan niet toe te laten in ons binnenste.
Wij kunnen kiezen, net zoals Jozef…!

En daar knelt het schoentje voor ons!
God wil ons nabij zijn…
Hij wil geschiedenis maken met ons…
En Hij vraagt daarvoor onze volle medewerking!

Wij hoeven niet bang te zijn om mee te werken.
De engel zegt ons, zoals aan Jozef:
“Wees niet bevreesd, want God is er bij.”
Waar liefde is, moeten wij niet bang zijn!
Waar liefde is, moeten wij nergens bang voor te zijn!

Door zijn liefde voor Maria overwon Jozef zijn angst.
Door Zijn liefde voor de mensen en voor God
overwon Jezus Zijn angst voor de kruisdood,
De liefde maakt mensen moedig.
God maakt mensen moedig.

Dat is Kerstmis!
God komt onder ons aanwezig
als iemand die uitnodigt tot liefde!
Hij oefent geen dwang uit op ons.
Hij dwingt ons niet tot onderdanigheid.
Hij nodigt ons enkel uit om Zijn liefde te beantwoorden!
Misschien is het daarom dat Hij als een weerloos Kind geboren wordt?

Laten wij die liefde toe in ons leven
of zetten wij die liefde buiten spel?
Mag God binnentreden in ons leven?

Zijn wij klaar voor dat nieuwe begin:?
Zijn wij klaar voor het kerstgebeuren in ons leven:
voor een leven met “God-met-ons”,
voor een leven in liefde tot het uiterste toe?

Lieve mensen,
Ik wens jullie jullie allemaal van harte proficiat
met de komende geboorte van Gods liefde in jullie hart!
Een zalig Kerstmis!