De steraanbieding van God

Nog énkele dagen en het is weer zover. Al moet ik dat aan niemand zeggen. Aan de tanksta­tions, in de snackbars, in de grootwa­renhuizen, in de winkelstraten liggen de herderkens vier weken lang de god­ganse dag ‘bij nacht in het veld’. Wij weten het dus, want dit gebeurt overal. In Italië, in Duitsland, in Noord- en Zuid-Amerika - overal. Christenen zijn op dat punt hun monopolie en hun kerstbrevet kwijt. Heel optimistisch zou je kunnen stellen dat de boodschap blijkbaar goed is aangekomen. Ze wordt in ieder geval met vele decibels verkondigd.

Maar is dat wel zo? Werd kerstmis niet een commercieel cultuurproduct? Is de kerstman niet een pseudo-sinterklaas? Een veredeld Amerikaans Jezus-kind? Maar heeft dit alles in mensen met de heilige naïviteit gedood? Want zeg nu eens eerlijk: wie is eigenlijk welkom? De roodwitte grote kabouter? Of de goed-kopende klant? Kunnen christe­nen applaudisseren om dit vreemde succes? Soms kan ik daar meewarig om lachen. Soms stelt het mij voor een ernstige vraag. Ging het om massaal volksgeloof, dan zou ik nog supporte­ren. Van harte zelfs. Ik vrees echter dat de herderkens bij dage een ander lied zingen dan bij nachte! Een onschuldig deuntje dat ons niet raakt waar het ons raken wil.

Het kind dat ons gegeven wordt, is niet gekomen om zomaar alles te zegenen met vele troetelwoordjes. Wij vieren niet een baby, maar een kind van Gods­wege. Een mens die mensen tot men­selijkheid wekt. Ziehier een geschenk dat te denken geeft. Wie zijn wij? Hoe staat het met ons mens-zijn? Waar gaat het om in onze wereld? Wie zorgt van­daag voor opium voor het volk? In ieder geval. de wierook bij de kerststal wil geen opium zijn. Het wil ons iets zeggen over wat verering is en aanbid­ding. Over een stil geheim waarvoor wij door de knieën gaan. Want kerst­mis is stille warmte in onze winterse koude dagen.

Om ons heen is méér dan wij met het blote oog kunnen zien. De mens is tot méér geroepen dan tot ons vaak goed­kope of dure gevier. Hij wordt geze­gend om mens te worden naar het beeld van een ander mens. Een mens is immers meer dan man en vrouw, meer dan een kind dat zo vlug mogelijk vol­wassen moet worden. Over de mens, over de man en de vrouw, valt meer te vertellen dan wat wij zeggen tot elkaar.

In Nazaret en in Betlehem wordt met geheimschrift iets gereveleerd wat wij aan elkaar niet kunnen geven. In al onze drukke bedrijvigheid bestaat een vraag van een richtinggevende God. Hij vraagt ons niet de vele vervelende wegomleggingen te volgen. Hij wil de weg tonen naar waarachtig leven. En de engel boven de wieg van ons bestaan is als Gods agent, die ons vraagt om toch niet de verkeerde zijweg in te slaan.

Kerstmis wil dat zijn, elk jaar opnieuw. De mens wordt veel eer geboden. Hopelijk leert het ons ook eer te betui­gen aan het leven. Daarvoor lagen de herderkens bij nacht in het veld. Als je met kerstmis inkopen doet, zoek dan wat al eeuwen in reclame staat. Koop Gods steraanbieding!

Te lezen op de folder die allang door een zekere Matteüs uitgegeven werd…