Beste mensen,
Vandaag treffen wij Johannes de Doper in de gevangenis aan, als een profeet die diep ontmoedigd is. Het kan voor ons een troost zijn dat ook grote profeten soms hun uren kennen van ontmoediging en twijfel. Johannes ziet het niet meer zitten. Hij is niet alleen gevangen in de duisternis van de kerker, maar nog veel meer door de duisternis in zijn eigen hart.
Het is pijnlijk in een vriend ontgoocheld te worden. En dat gevoelen heeft Johannes met Jezus. Hij vraagt zich af of hij zich in Hem niet vergist heeft. En daarom stuurt hij zijn leerlingen naar Jezus met de vraag : Zijt gij de komende of hebben wij nog een ander te verwachten.
In het antwoord dat Jezus aan Johannes geeft klinkt geen enkel verwijt. Hij zegt niet : die vraag had ik van jou toch niet verwacht. Hij antwoordt ook niet met een duidelijk ‘ja’ of ’nee’. Hij zegt wel : kijk naar de kleine maar hoopvolle dingen die je overal om je heen ziet gebeuren. Blinden zien, kreupelen lopen en aan armen wordt de blijde boodschap verkondigd.
Johannes had zich die komst van de Messias heel wat spectaculairder voorgesteld. Hij had gedacht dat de Messias zou komen met veel glorie en luister en dat hij eens degelijk orde op zaken zou stellen, dat hij het kaf van het koren zou scheiden en dat de onrechtvaardigheid en de zonde zou bestraft worden in een vernietigend oordeel.
En wat ziet hij : net het tegenovergestelde. Jezus komt niet als een straffende rechter maar als een afstraling van Gods goedheid en menslievendheid tegenover alles wat ziek, zwak en zondig is. Hij bouwt zijn rijk niet op met geweld en wraak maar in goedheid en in vrede.
En zo is Jezus nog altijd de komende in deze wereld, misschien niet naar onze voorstellingen of verwachtingen maar wel in vele kleine tekenen die de komst van Gods Rijk aankondigen. Ook wij kunnen zien hoe blinde mensen tot inzicht komen door Jezus’ woord en een andere kijk krijgen op de wereld of hoe lamme, uitgebluste mensen weer levendige christenen worden. Of hoe aan arme mensen de blijde boodschap van Gods liefde verkondigd worden door zovele mensen die hen niet in de kou laten staan, maar die zich met hart en ziel voor hen inzetten om hun bestaan een beetje te verbeteren.
Daarom ook dat de actie van welzijnszorg echt thuis hoort in deze adventstijd. Doorheen de vele projecten die welzijnszorg, met onze steun, financiert breekt Gods Rijk van liefde, vrede en rechtvaardigheid weer een beetje door in onze wereld. Armoede uitsluiten : dat is de oproep van Welzijnszorg maar het is ook de oproep van Jezus zelf. Want alleen als wij aan de armen een plaats geven in ons leven, alleen dan kan Jezus met Kerstmis weer onder ons geboren worden. Amen.