Toen je daarstraks de kerk binnenkwam, was het er schemerdonker en in die donkerte heb je je plaats gevonden. Het heeft niets met besparingen te maken. Het wil alleen maar oproepen dat we met het begin van de Advent, meteen het begin van het kerkelijk jaar, vertrekken vanuit de donkerte van het leven.
Ook in de natuur zijn de donkere dagen van december aangebroken. De dagen gaan maar eventjes open, en vlug weer toe.
Ook in onze wereld leven veel mensen in de donkerte. Welzijnszorg staat stil bij mensen die wonen in een erbarmelijke toestand. Ze leven deze dagen in de donkerte van onze hel verlichte en feestelijke straten.
Ook ieder van ons heeft in zijn eigen leven zijn donkere vlekken: onopgeloste problemen of conflicten, zorgen in het gezin of in je persoonlijk leven. Ook de donkere vlekken van het kwaad dat in ieder mens leeft.
Met al deze donkerte mogen wij hier vanavond samen zijn en op weg gaan. We gaan op weg naar een licht punt. Boven het altaar brandt het licht uit de hoge. Er komt licht ons tegemoet van Godswege. Het heeft concrete vorm gekregen in Maria Ster der Zee.
Maria die het kind draagt op haar arm en als het ware toont aan de wereld. Zij is het beeld van de mens die durft openstaan voor Gods Woord. Zodanig dat het in haar “vlees geworden” is.
Het goddelijk licht dat moeder en kind in ons midden brengen moet in de Adventtijd groeien in ons leven
Van week tot week; daarom ontstak een kind vandaag het eerste kaarsje en bidden we samen het Weesgegroet: het mooie Adventsgebed.
Laten we het ook thuis bidden, vooral met de kinderen.
Wellicht is het u ook opgevallen dat de liturgische kleur aangepast is aan deze tijd. Paars is een stille kleur, een kleur die spreekt van innerlijkheid en uitnodigt tot bezonnenheid en soberheid. De Advent noemde men vroeger “de kleine vasten”.
Ook de Adventsliederen die we zingen drukken dit ingehouden verlangen uit: vooral de hoop.
Deze week was ik op retraite in Postel. De predikant had het over de Hoop
De Hoop: wij mensen van vandaag zijn sterk gericht op het nu: nu leven, nu genieten en toch heeft de mens ook nood aan een venster op morgen.
Op een technofuif lijkt de wereld eventjes perfect. Jonge mensen gaan uit de bol, zoeken de trance in de technomuziek. Ze willen het heden uitpersen omdat ze geen of weinig perspectief hebben voor morgen. De hoop is onmisbaar voor een evenwichtig leven.
Een bejaarde in het rusthuis zei het op haar manier: mensen die niet kunnen bidden begaan stommiteiten in het leven.
De Adventtijd wil de hoop in ons leven levendig houden. We hoorden het in het Adventslied dat we zongen: Advent is dromen dat Jezus zal komen, dromen van vrede voor mensen van heden.
Het is geen wegdromen in een onbestaande werkelijkheid, niet leven in het verleden, maar midden in het heden staan als een vrede-vorst zodat er nergens meer verdriet en pijn zal zijn.
We zongen het in het lied: God wil komen
Niet als een kind en niet in een kribbe
maar als een vredevorst hier in ons midden
dan is er nergens meer pijn
dan zal het altijd Kerstmis zijn.
Hoe deze tijd beleven?
- We moeten wakkere mensen zijn!
Onlangs was ik bij een jong gezin. Ze verwachtten hun eerste kindje. In de hoek van de living stond het wiegje klaar. Het is een familiestuk, zei de vrouw. Ik heb er zelf nog in gelegen. We hebben er heel wat werk aan gehad om het aan te kleden en in orde te maken. En in de familie wordt er gebreid voor het klein kind opkomst.
De zorgeloosheid waarmee de mensen ten tijde van Noach leefden had als gevolg dat ze verrast werden door de zondvloed.
Leef niet oppervlakkig en zorgeloos
- De tweede houding geeft ons de 1ste lezing Jesaia
Laat ons optrekken naar de berg van de Heer, naar de Tempel van God: Hij zal ons zijn wegen wijzen en wij zullen zijn paden bewandelen. Dan zullen zij hun zwaarden omsmeden tot ploegijzers en hun speren tot sikkels.
De actie Welzijnszorg moet verbonden zijn met een sterkere verbondenheid met God.
Uit een onderzoek onder de studenten in Leuven bleek dat studenten die regelmatig naar de kerk gaan zich vaker inzetten voor vrijwilligerswerk en vooral voor vrijwilligerswerk dat offerbereidheid en belangloze inzet vraagt.
Laten we zo proberen te wandelen in het licht van de Heer.