Voor sommige mensen lijkt nog steeds een zonnige toekomst te zijn weggelegd. Zij hebben de eindstreep behaald en konden nog net op tijd in de VUT of kunnen nu genieten van een welverdiend pensioen. In een onderzoek naar de leefwijze van 50-plussers komt naar voren dat een behoorlijk groep mensen veel tijd investeert in het maken van reizen. Meerdere vakantiereizen maken is heel gewoon, want waarom zouden wij niet van ons leven genieten. Anderen gaan overwinteren in Spanje zoals plaatsen als Benidorm. Lekker onbezorgd leven is de beloning van een geluksgeneratie die nog niet hoefde te klagen over werkgelegenheid, want dat was er genoeg. En nu ook kan rekenen op een goede oudedagsvoorziening. Onbezorgd leven lijkt eindeloos, maar vroeg of laat komt er ook een tijd waarin zorgen iemands leven kunnen vullen. Wat doe je op momenten dat de gezondheid in je in de steek laat of dat er een financiële tegenslag komt of dat je ontdekt dat je er helemaal alleen voor staat. Op dat moment wordt je pas aan het denken gezet over de betekenis van je leven.
Van christenen wordt waakzaamheid verwacht. Het betekent niet, zoals sommige mensen plegen te doen, dat je voortdurend er op let of de deuren goed gesloten zijn opdat niemand kan inbreken. Het betekent ook niet dat je al vast een compleet draaiboek gaat maken voor rampen die je kunnen overkomen. Het betekent ook niet dat je je eindeloos gaat indekken tegen allerlei risico’s. Wel betekent dit dat wij ons er van bewust zijn dat wij niet op ons zelf staan, maar dat wij op de een of andere manier met God van doen hebben. God spreekt – ook van zich wanneer wij daar niet van willen weten. Wie in zijn leven de band met God verankerd heeft, zal ook ontdekken hoe men daar steun in vindt. Ook al is dat niet altijd op de manier zoals wij ons dat voorstellen. In een revalidatiecentrum te New York stond op een bronzen plaat kernachtig verwoord hoe God voor ons kan zijn. “Ik had God om kracht gevraagd om succes te oogsten. Hij heeft mij zwak gemaakt om mij deemoed te leren. Ik had rijkdom gevraagd om geluk te bezitten. Hij heeft mij arm gemaakt opdat ik wijsheid zou verwerven. Ik had een levensgezel gevraagd om niet eenzaam te zijn. Hij heeft mij een hart gegeven om al mijn broeders en zusters lief te hebben. Ik heb niets ontvangen van wat ik had gevraagd, maar ik heb alles gekregen wat ik had gehoopt. Haast ondanks mijzelf werden al mijn onuitgesproken gebeden verhoord.
Veelbetekenend is het dan ook wanneer aanstaande zondag de eerste kaars van de adventskrans wordt aangestoken. Ze wordt aangestoken voor mensen die dachten dat ze het zonder God ook wel zouden klaren. En nu zijn ze terug geworpen op zichzelf. Tot hun wordt gezegd over God: IK ben er ook nog, ook voor jou die niet lang niet aan mij gedacht heb. Maar het is nooit voor jou te laat. Ze wordt ook aangestoken voor mensen die God in hun leven hebben meegedragen en wel eens kunnen verzuchten: “Wat heeft het allemaal uitgehaald. Die nooit aan God noch gebod deden, is het voorspoedig gegaan”. Tot hen wordt over God gezegd: “Weet je nog dat je enthousiast was over het horen van Mijn Boodschap. Ook nu het donker geworden is in je leven, mag je toch weten dat ik een Licht voor je wil zijn. Ze wordt ook aangestoken voor de mensen die weten dat er weer een mooie tijd aanbreekt van feesten. Een Sinterklaas die ons weet te verrassen. En later het kerstfeest, waar warmte en gezelligheid de boventoon mogen voeren bij het herdenken van Jezus geboorte. Maak u dan niet druk over kaarsen die misschien de lucht vervuilen. Zij bouwen bij ons een afweersysteem op om tegen andere vervuiling weerstand te kunnen bieden. In die zin wens ik u een fijne adventstijd toe