1e zondag in de advent A

Kan dat niet een beetje rapper? Een woord als een zweepslagje dat ons voortdurend achtervolgt. Alles moet snel en efficiënt gebeuren. Als de computer aarzelt, of als de GSM geen verbinding geeft zijn we al geënerveerd. En als we in de file terechtkomen, of in een lange rij aan de kassa staan, verliezen wij ons geduld. Nee, de wachtkamer of de wachtzaal willen we zoveel mogelijk vermijden. Wachten schijnt ons puur tijdverlies.

Soms, maar soms ook niet. Als een moeder haar kindje verwacht, is dat tijdverlies? En als een vader er aan houdt om zelf die kinderkamer in mekaar te knutselen… Is dat tijdverlies?

Als wachten gevuld is met liefde, is dat een heerlijke tijd.

Zo’n verwachten is advent. Het is meer dan vier weken geduld oefenen en uitkijken naar een kerstfeest. Het is een actief uitkijken, zichzelf voorbereiden op het moment dat wij god een grotere rol laten spelen in ons leven.

Als voorbeeld van dat wachten toont het evangelie ons een mythische figuur : Noach.

Dat is de mens die gelooft in een betere toekomst ook al ziet het er heel somber uit. Hij is anders dan de andere mensen die er maar op los leven. Eigenlijk gelijkt hij een beetje op een groene jongen, of een man van Gaia, hij is een idealist die het leven koestert en beschermt, die een ark bouwt, een woonhuis op het water, geen oorlogsschip. Hij is geen held, geen vedette, hij is een gewone mens die bang is voor de komende rampspoed. Zijn duif met de groene olijftak in haar bek is het symbool geworden van de wereldvrede.

We zijn een beetje Noach als we geloven dat ook vandaag, doorheen al die onmenselijke conflicten en oorlogen een nieuwe wereld aan het groeien is.

Advent beleven is met kleine stapjes werken aan Gods droom: een wereld waarin zwaarden worden omgesmeed tot scherpe ploegijzers om de aarde vruchtbaar te maken en de speren sikkels worden om te oogsten.

In onze tijd zouden we zeggen: een wereld waarin de oorlogsmachine wordt omgebouwd voor wederopbouw en de vliegdekschepen drijvende hospitalen worden die over heel de wereld mensenlevens redden.

Die wereld is nog niet voor morgen. Maar tijdens de advent horen we Gods ongeduld: “Kan dat niet een beetje rapper?”