Preek eerste zondag van de advent a-cyclus: Mat. 24, 37-44
Zal het kerstdag worden?
We zijn allemaal mensen ‘onderweg’: we zijn op tocht doorheen het leven
De Advent komt er aan:
-een tijd van wachten, verwachten, laten groeien, niet forceren, vooral geduld opbrengen.
De wereld kan dat niet meer!
alles moet zo vlug gaan in die wereld
straks beginnen zij al met de carnavalsvieringen
als de wereld stopt met de kerstsfeer, dan pas begint de kerk ermee
de kerk kan nog wachten, verwachten
het is ook alleen maar in de kerk dat je het kerstverhaal hoort, op zijn tijd
de wereld vertelt dat niet meer
zal het kerstdag worden in mijn hart?
zal ik de kerststal vinden?
Zal het Kerstekind de deuren van mijn hart open vinden voor Hem?
Zal mijn solidariteit kleur krijgen?
Zal ik groeien in mijn geloof?
Zal ik een vriendelijker mens geworden zijn?
Zal ik wat méér vrede bewerken in mijn omgeving?
Of blijft alles bij de façade steken- bij de uiterlijke schijn?- bij de holle leegte?
Ga je wat diepgang inbouwen in je leven?
Zal de façade plaats maken voor eerlijke betrachtingen?
Als ik meedoe, wil ik het goed meedoen!
Laten wij Maria een plaats geven in deze decembermaand:
Geef haar een plaatsje in je leefkamer, en ook in je hart!
Zij verwachtte Hem: en zei dagelijks meerdere keren: maranatha! Kom Heer Jezus , kom!
Laat dat woordje komen uit je hart – niet geforceerd- maar op het ritme van het kloppen van je hart:maranatha: kom, Heer Jezus, kom!
Één woordje, één hartekreet
Dan wordt het kerstmis niet alleen aan je buitenkant maar ook aan je binnenkant!
Het zal dan kerstmis worden in je hart!daar ben ik heel zeker van!
.